II SA/Bd 1376/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi w L. D. i K. D. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie postanawia odrzucić skargę. Pismem z 29 października 2015 r. L. D. i K. D. wnieśli za pośrednictwem organu skargę na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Pismem z 3 listopada 2015 r. skarżący L. D. i K. D. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kolejną skargę na ww. decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] października 2015 r. Niniejsza skarga z 3 listopada 2015 r. została przekazana w dniu 5 listopada 2015 r. Kujawsko-Pomorskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] celem udzielenia odpowiedzi na skargę. Organ przekazał obie skargi do Sądu w dniu 30 listopada 2015 r. Sprawę ze skargi L. D. i K. D. z 29 października 2015 r. zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Bd 1375/15 oraz sprawę ze skargi L. D. i K. D. z dnia 3 listopada 2015 r. zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Bd 1376/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej przywoływana jako p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (vide postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp z 27.03.2013 r., II SAB/Go 6/13). W związku z tym, że w niniejszej sprawie skarżący złożyli dwie skargi, tj. z 29 października 2015 r. (sygn. akt II SA/Bd 1375/15) i z 3 listopada 2015 r. (sygn. akt II SA/Bd 1376/15) na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] października 2015 r., nr[...], a tożsamość stron oraz przedmiotu sprawy, której dotyczą obydwie ww. skargi, nie budzi żadnych wątpliwości, stwierdzić należy, że sprawa ze skargi chronologicznie późniejszej jest niedopuszczalna ze względu na toczące się postępowanie zainicjowane wcześniejszą skargą, która to sprawa nie została jeszcze prawomocnie zakończona. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji