II SA/Bd 138/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011r., znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia przyznać M. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata W dniu 11 kwietnia 2012 r. (uzupełniony 23 kwietnia 2012 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wniosek skarżący uzasadnił podnosząc, iż od 4,5 roku przebywa w zakładzie karnym. Jego dochód stanowi świadczenie rentowe w wysokości [...] zł miesięcznie, z którego są potrącane alimenty, w wyniku czego skarżącemu pozostaje kwota [...] zł ,,do ,,ręki". Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Postanowieniem z dnia 8 maja 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W złożonym od powyższego postanowienia sprzeciwie skarżąc wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, podnosząc argumentację związaną z trudna sytuacja finansową i życiową w jakiej się znalazł oraz nieporadnością w zakresie podejmowania właściwych czynności w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W uzasadnieniu wniosku po jego uzupełnieniu w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wnioskodawca oświadczył, że obecnie pozbawiony jest wolności, przebywa w Zakładzie Karnym. Jedynym źródłem jego utrzymania jest renta w wysokości [...] zł miesięcznie, z której są potrącane alimenty, w wyniku czego skarżącemu pozostaje kwota [...] zł Nadto wskazał, że w Zakładzie nie pracuje, nie jest więc w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania. Nadto oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, akcji, obligacji, ani oszczędności oraz wartościowych przedmiotów. Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego jest rzeczywiście trudna. Jedynym jego dochodem jest świadczenie rentowe pomniejszone o ciążące na nim zobowiązania. Wysokość środków jakimi dysponuje nie pozwala, więc na poczynienie oszczędności celem pokrycia kosztów niniejszego postępowania chociażby w części. Biorąc pod uwagę rzeczywiste koszty rynkowego honorarium adwokata, stwierdzić należy, że przestawiona przez wnioskodawcę kondycja finansowa pozwala również przewidzieć, iż nie ma możliwości zgromadzenia dostatecznych środków na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Mając powyższe na uwadze, ocena sytuacji majątkowej, finansowanej i dochodów skarżącego doprowadziła do wniosku, że jest uprawniony do skorzystania z prawa pomocy w całości, zważywszy, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, wnioskodawcy należało przyznać prawo pomocy. Nadto należy wskazać, że zgodnie z dyspozycja art. 249 ustawy przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć, Z tych powodów Sąd postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 260 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).