II SA/Bd 1390/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Leszek Tyliński sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Znaniecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2015 r. sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę. Postanowieniem z dnia ... 2014r. znak: ..., Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, sprostowało z urzędu oczywistą omyłkę w decyzji tego z dnia ... 2014r., znak: ..., w ten sposób, że w decyzji po wyraz "po rozpoznaniu odwołania Pana" zastąpiono wyraz "W." wyrazem "W." oraz w uzasadnieniu decyzji zastąpiono po wyrazach "Odwołanie od powyższej decyzji złożył Pan" wyraz "W." wyrazem "W.". W uzasadnieniu organ przywołując treść powyższego przepisu wskazał, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z prostowaniem ustalonego stanu faktycznego ani z sytuacją zmiany rozstrzygnięcia wskutek sprostowania. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami. Kolegium podało, że wszystkie dokumenty w sprawie zgromadzone odnoszą się do W. G., do którego została skierowana decyzja i takie imię we wszystkich dokumentach widnieje. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy W. G. podtrzymał swoją wcześniejszą skargę i zarzuty wobec prostowanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z ... 2014r., zarzucając, że nie zawierała ona oczywistej omyłki lecz dotyczy W. G. czyli innej niż on osoby i wydana została na wniosek Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w A. K., co wynika z jej treści. Postanowieniem z dnia ... 2014r. znak ... Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że zaistniały przesłanki do sprostowania oznaczenia w decyzji odwoławczej imienia strony zmienionego na skutek oczywistej omyłki, gdyż wszystkie wezwania oraz pisma były adresowane do W. G. W wykazie stron, do których kierowano decyzję również widnieje W. G. Posłużenie się zatem w prostowanej decyzji w dwóch wskazanych miejscach wyrazami "W."/"W." zamiast "W."/"W." jest oczywistą omyłką. Do jej sprostowania organ był uprawniony na podstawie art. 113 § 1 K.p.a. W. G. zaskarżył powyższe postanowienie z ... 2014r., znak: ... związane z postanowieniem wcześniejszym o sygn. ... dotyczącym zarzutów skarżącego wobec decyzji z dnia ... 2014r. Skarżący ponownie argumentował, że decyzja z ... 2014r., znak: ..., o zatrzymaniu prawa jazdy nie dotyczy jego osoby, lecz W. G., na wniosek Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w A. K. Nie miał możliwości zapoznania się z decyzją bowiem nie było żadnego pouczenia, iż ma prawo zapoznać się z aktami sprawy, przez co nie mógł wcześniej wykryć błędu, iż decyzja nie dotyczy jego osoby. Skarżący podkreślił, że sporna decyzja zawiera wiele wadliwości wskazujących, ze nie dotyczy wcale jego osoby, co skutkowało wniesieniem przez niego skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem skarżącego decyzja ... powinna zatem zostać uchylona. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Rozpoznając skargę sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Rozpoznając skargę W. G. w świetle powołanych kryteriów należy uznać, że jest ona niezasadna. Przedmiot skargi w niniejszej sprawie stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z ... 2014r., utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z ... 2014r., o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w decyzji SKO z dnia ... 2014r. (znak: ...) w ten sposób, że wyrazy "W."/ "W." zastąpiono odpowiednio wyrazem "W."/ "W.". Skarżący uważa postanowienie z ... i utrzymujące je postanowienie z ... 2014r. są sprzeczne z prawem gdyż decyzja, której dokonano sprostowania dotyczy innej osoby. Skarżący podnosi także, że organy prowadzące postępowanie nie zapoznał go, nie umożliwił zapoznanie się z aktami sprawy dotyczącej zatrzymania prawa jazdy kat. B przez Starostę A. W tym miejscu należy podkreślić, że zarzuty skierowane wobec merytorycznej treści ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia ... 2014r. w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy, na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jedn. Dz.U. z 2009r. Nr 1, poz. 7 z późn.zm.), pozostają poza przedmiotem niniejszej sprawy. Jak sam bowiem podnosi skarżący, i co wiadome jest Sądowi z urzędu, skarżący zainicjował wcześniej odrębne postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące zgodności z prawem wskazanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia ... 2014r. znak ..., utrzymującej w mocy decyzję Starosty A. z ... 2014r., a sprawa ta zawisła przed tutejszym Sądem i toczy się pod sygn. akt II SA/Bd 1205/14. Materialnoprawną podstawę stanowiącego przedmiot sądowej kontroli w niniejszej sprawie postanowienia stanowi art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Zgodnie z § 3 art. 113 K.p.a. na postanowienie w sprawie sprostowania służy zażalenie. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy oraz akt przedłożonych w sprawie II SA/Bd 1205/14 wynika, że Starosta A. decyzją z dnia ... 2014r., znak decyzji: ... orzekł o zatrzymaniu W. G. (pesel ..., zam. ...-... N. Ż. .../...) jako dłużnikowi alimentacyjnemu prawa jazdy kat. B (numer ..., numer druku ... wydane przez Starostę A. z dniu ...2005). Kierowaną do niego decyzję skarżący W. G. odebrał osobiście w dniu ... 2014r. i wniósł od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (k. 44-46 akt sądowych). Na skutek tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia ... 2014r. znak ... utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty A. z ... 2014r.( k. 47 akt sądowych) . Jak wynika z analizy treści tej decyzji organ dwukrotnie błędnie wskazał, że rozpoznawał sprawę na skutek odwołania "W." G.: "po rozpoznaniu odwołania Pana W. G.". Z kolei w rozdzielniku decyzji prawidłowo określił stronę postepowania jako "W. G.". Nadto z akt sprawy wynika również jednoznacznie, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze doręczyło swoją decyzję z dnia ... 2014r. skarżącemu W. G. zamieszkałemu ul. Ż. .../32 ...-... N. skr. poczt. ..., który odebrał decyzję w dniu ... 2014r. (k. 48 akt sądowych) W tych okolicznościach, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, iż w kwestionowanej decyzji z ... 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, dwukrotnie błędnie wskazało imię skarżącego (W. zamiast W.), mimo, że nie budzi wątpliwości jego przymiot strony w tym postępowaniu. Pozostałe dane identyfikując skarżącego wskazane w decyzji organu pierwszej instancji i aktach sprawy nie zostały przez niego zakwestionowane. Prawidłowe zatem było działanie organu, który stwierdzając (zapewne na skutek skargi W. G.) przedmiotową omyłkę sprostował ją w trybie art. 113 K.p.a. Rolą wskazanego przepisu jest stworzenie organowi administracji możliwości rektyfikacji decyzji, to jest usunięcia nieistotnych wad decyzji oraz sprecyzowania jej treści. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uzupełnienia rozstrzygnięcia (zob. wyrok NSA z 4 maja 1988 r., III SA 1466/87, Lexis.pl nr 297491, OSP 1990, nr 11-12, poz. 398). Nie jest dopuszczalne sprostowanie merytorycznego błędu w trybie omawianego artykułu jako oczywistej omyłki (zob. wyrok NSA z 24 września 1999 r., IV SA 1184/97, SIP nr 47897; wyrok NSA z 25 października 1999 r., II SA 1662/99, SIP nr 47277). Sprostowanie nie może powodować zmiany stanu faktycznego przedstawionego w decyzji na stan, który nie odpowiada zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu. Nie można także uzupełniać stanu faktycznego, zmieniać wcześniejszych ustaleń i nadawać im znaczenia innego niż przed sprostowaniem (wyrok NSA z 24 września 2009 r., II OSK 1439/2008, Lexis.pl nr 2272687). Trudno uznać za dopuszczalną zmianę pisowni nazwiska adresata decyzji w trybie art. 113 § 1, jeżeli w wyniku tej zmiany mogłoby dojść - choćby było to mało prawdopodobne, ale jednak niewykluczone - do zmiany adresata decyzji. Nawet gdyby jednoznacznie ustalono, że pisownia nazwiska skarżącego jest wynikiem oczywistej omyłki, to zmiana pisowni nazwiska strony powinna być dokonana nie tylko w osnowie decyzji, ale także w uzasadnieniu. W odmiennym przypadku rozbieżność nazwiska strony wskazanego w osnowie oraz w uzasadnieniu decyzji mogłaby nasuwać uzasadnione wątpliwości co do tożsamości adresata tej decyzji (zob. wyrok NSA z 23 marca 1998 r., IV SA 1570/95, SIP nr 45178). Należy jednak podkreślić, że powyższe dotyczy tylko nazwiska a nie imienia, tym bardziej gdy nazwisko w decyzjach się zgadza i dodatkowo tożsamość podmiotu jest potwierdzona dodatkowymi danymi, jednoznacznie identyfikującymi adresata decyzji. Wszystkie błędy prostowane w trybie art. 113 § 1 powinny cechować się oczywistością (wyrok NSA z 11 sierpnia 1999 r., II SA 1072/99, SIP nr 46235). Oczywistość omyłki wynika z natury samego błędu lub z porównania treści rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, innymi dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy albo z innymi czynnikami (wyrok NSA z 24 września 2009 r., II OSK 1439/2008, Lexis.pl nr 2272687). Prostowane błędy powinny być także nieistotne (wyrok NSA z 22 stycznia 1997 r., SA/Ka 2714/95, Lexis.pl nr 327563, Pr.Gosp. 1998, nr 3, poz. 33). W ocenie Sądu organy postąpiły prawidłowo, gdyż jak wynika z decyzji Starosty z ... 2014r. decyzja w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kat. B dotyczy W. G., którego oznaczono szczegółowo jako stronę postępowania – organ podał PESEL skarżącego, miejsce zamieszkania, numer prawa jazdy. Ponadto wszystkie pisma w sprawie były kierowane do W. G. na adres Ż. .../..., ...-... N. Wskazać przyjdzie, że taki sam adres W. G. wskazał również w skardze do sądu administracyjnego. Wobec powyższego należy stwierdzić, że nie doszło do zmiany rozstrzygnięcia decyzji, do zmiany stanu faktycznego lub prawnego zawartego w decyzji oraz niewątpliwie nie doszło do wydania decyzji na inną osobę niż pierwotnie. Uchybienie to nie miała charakteru istotnego, w szczególności należy podkreślić, że nazwisko strony się zgadzało, dlatego należy uznać, że zmiana imienia stanowisko oczywista omyłkę, która nie maiła charakteru istotnego, skutkującego uchyleniem decyzji. Sąd nie znalazł też podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Należy dodać, że sprostowania tego nie można oceniać w kontekście mylnych ustaleń faktycznych, jak twierdzi skarżący, te bowiem są bezsporne i poparte wystarczającymi dowodami wskazującymi jednoznacznie adresata decyzji i jednocześnie udowadniające oczywistość pomyłki polegającej na nieumyślnym zamienieniu imienia W. na W. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.