II SA/Bd 1391/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant asystent sędziego Jacek Grzegorzewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2016 r. sprawy ze skargi A. B.-M. i K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dzieci oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...], działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1, art. 88 ust. 1, art. 192 pkt 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2015 r., poz. 332 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. B. – M. i K. M., utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] sierpnia 2015r., nr [...], odmawiającą rodzinie zastępczej przyznania dofinansowania do wypoczynku dzieci S. C. i M. K. poza miejscem zamieszkania. Starosta, odmawiając przyznania dofinansowania do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dzieci, uprzednio wezwał wnioskodawców o dostarczenie m.in. zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku 2014r., informacje o przyznanym dofinansowaniu do turnusu rehabilitacyjnego, wstępne potwierdzenie rezerwacji turnusu, a także informacje o stanie majątkowym i dochodowym rodziny zastępczej. W dalszym toku postępowania wnioskodawcy zostali zobowiązani do uzupełnienia dokumentacji o szczegółową specyfikację wydatków ponoszonych na dzieci. Po rozpatrzeniu przedłożonych dokumentów, Miasto wyraziło zgodę na przyznanie dofinansowania do wypoczynku poza miejscem zamieszkania po 300 zł na każde z dzieci. Następnie, jak wynika z uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej, wezwano wnioskodawców do przedłożenia wyjaśnień i dowodów, m.in. wydruków wpływów środków pieniężnych na rachunki bankowe dzieci będących na utrzymaniu rodziny w okresie pierwszego półrocza 2015 oraz do przedłożenia przed organem szczegółowej specyfikacji miesięcznych wydatków ponoszonych na dzieci oraz dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki w tym samym okresie. Wezwano także stronę do przedłożenia potwierdzenia wpłaty zadatku w związku z rezerwacją turnusu rehabilitacyjnego. Powyższe informacje nie zostały udzielone. Organ, wskazując na uznaniowy charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, zwrócił uwagę, że nie oznacza to dowolności. W związku z tym, wybór kierunku rozstrzygnięcia winien wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. W niniejszej sprawie, zdaniem Starosty, ustalenia wymagało, czy bez przyznania dodatkowych środków finansowych, rodzina zastępcza jest w stanie ponieść samodzielnie koszty wypoczynku dzieci poza miejscem ich zamieszkania, nie będąc z tego tytułu narażona na niedostatek oraz czy rodzina zastępcza nie jest w stanie sama lub przy dostępnych rodzinie środkach pozabudżetowych zaspokoić potrzeby wypoczynku dzieci, ustalając jednocześnie wysokość dofinansowania w razie ewentualnego jej przyznania. W związku z powyższym, niezbędne było ustalenie sytuacji dochodowej rodziny, wysokości i ich charakteru wydatków oraz ogólnej sytuacji majątkowej strony. Jednocześnie należało ustalić szczegóły wypoczynku dzieci poza miejscem zamieszkania. Bezsporne jest, w ocenie organu, że na dwoje dzieci umieszczonych w rodzinie zastępczej co miesiąc rodzina otrzymuje łącznie minimum 2911,80 zł. Jednak deklaracja rodziny co do wspierania dzieci dodatkowymi środkami wzbudziła wątpliwości, w związku z czym wymagała ona wyjaśnienia. Organ zwrócił uwagę, że rozbieżność w kwestii wysokości dochodów występowała także we wcześniejszych postępowaniach administracyjnych z udziałem wnioskodawców. W dniu [...] lipca 2015r. wnioskodawcy zostali wezwani do przedłożenia przed organem szczegółowej specyfikacji miesięcznych wydatków ponoszonych na dzieci oraz dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki w okresie pierwszego półrocza 2015r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, wnioskodawcy zarzucili organowi brak uzasadnienia wezwania, narzucenie krótkiego terminu na uzupełnienie wniosku, wnieśli o przesłanie kopii pisma MOPS, w związku z którym wezwani zostali do nadesłania przedmiotowej specyfikacji oraz złożyli zapytanie o rodzaj wydatków jakie mieliby podać organowi. Następnie, wnioskodawcy podnieśli, że wszelkie niezbędne informacje zostały już przez nich udzielone, wskazując, że nie zamierzają przedstawiać już żadnych dokumentów. Organ wskazał, że na podstawie zebranego materiału dowodowego nie może ustalić w sposób pełny, nie budzący wątpliwości, sytuacji majątkowej rodziny zastępczej (w tym dochodowej), albowiem dysponuje jedynie oświadczeniami strony, które tylko w części są poparte dowodami (deklaracje podatkowe, decyzja o waloryzacji emerytury). Organ uznał za udowodnione, że strona utrzymuje się co najmniej z emerytury K. M. w wysokości 1.848,92 zł. brutto, pomniejszonej o zaliczkę na podatek dochodowy i składkę na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 166,40 zł oraz świadczeń socjalnych otrzymywanych na dzieci, pochodzących od organów administracji publicznej. Organ nie uzyskał informacji na temat innych dochodów, które rodzina, osiąga, co wynika z rachunku S. C. Starosta wskazał, że nie mógł w sposób ostateczny ustalić jak wysokie są dochody rodziny i czy w związku z tym rodzinie zastępczej należy udzielić dodatkowego wsparcia finansowego w postaci przyznania dodatkowych środków finansowych. W związku z brakiem współpracy rodziny zastępczej w kwestii ustalenia sytuacji dochodowej, organ na podstawie doświadczenia życiowego ustalił, że wydatki rodziny są przeciętnymi, zwyczajowymi jakie ponosi rodzina na utrzymanie dzieci niepełnosprawnych. Jednak, nie posiadając wiedzy, w jaki sposób rodzina dystrybuuje zgromadzone środki finansowe, organ nie mógł precyzyjnie określić wydatków czynionych przez konkretną rodzinę zastępczą. Organ pierwszej instancji zwrócił ponadto uwagę, że Powiat przyznał S. C. i M. K. dofinansowanie do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym, po 1005zł za każde dziecko i 670zł dla opiekuna, w łącznej kwocie 3350,00 zł. Organ ustalił zatem, że na wypoczynek dzieci poza miejscem zamieszkania strona otrzymała już wsparcie finansowe i to w wysokości przewyższającej standardowe wsparcie dla innych rodzin zastępczych funkcjonujących w powiecie nakielskim, organizujących wypoczynek dla dzieci. Jak wynika z udostępnionego przez rodzinę zastępczą wstępnego potwierdzenia rezerwacji wystawionego przez P., brak wpłaty zadatku w wysokości 1800,00 zł w terminie do [...] czerwca 2015 r. skutkuje anulowaniem rezerwacji. W związku z powyższym, w dniu [...] sierpnia 2015 r. wnioskodawcy wezwani zostali do przedłożenia potwierdzenia wpłaty zadatku na poczet rezerwacji turnusu rehabilitacyjnego w dniach [...] sierpnia 2015 – [...] września 2015. Potwierdzenie takie nie zostało przez stronę złożone, w związku z czym, organ ustalił, iż organizacja wypoczynku dla dzieci poza miejscem zamieszkania w ogóle nie dojdzie skutku lub będzie finansowana ze źródeł pochodzących spoza rodziny zastępczej. Biorąc pod uwagę poczynione ustalenia, Starosta uznał, że pomimo prowadzonego postępowania wyjaśniającego nie można było potwierdzić, że rodzina zastępcza, bez otrzymania dodatkowego dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dzieci nie poradzi sobie ze względów finansowych z organizacją wypoczynku dzieci. Rodzina zastępcza nie przedstawiła na potwierdzenie swoich tez o sytuacji dochodowej należytych dowodów. Wyjaśnienia strony stały w sprzeczności z posiadanym przez organ materiałem dowodowym. Wnioskodawcy nie przedłożyli ponadto dowodu, który mógłby świadczyć, iż do organizacji wypoczynku w ogóle dojdzie lub, że finansowanie wypoczynku ma swoje źródło z zasobów rodziny zastępczej, a nie jest w całości lub w znacznej części finansowane ze źródeł zewnętrznych. W związku z czym organ odmówił wnioskowanego dofinansowania. Z powyższymi ustaleniami nie zgodzili się A. B. – M. i Kr. M.. Odwołujący się podnieśli, że w ich opinii organ pierwszoinstancyjny winien był poprzestać na przyznanym już przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej dofinansowaniu do wypoczynku poza miejscem zamieszkania w kwocie po 300 zł na każde dziecko, a nie w dalszym ciągu prowadzić postępowanie w przedmiocie dofinansowania. Zdaniem odwołujących dalsze prowadzenie postępowania przez organ pośredniczący jedynie w wypłacie przyznanego dofinansowania, miało na celu zmuszenie ich do rezygnacji z uczestnictwa w turnusie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że odwołujący się zwrócili się o zrefundowanie kosztów wypoczynku dzieci umieszczonych u nich w rodzinie zastępczej, motywując wniosek trudną sytuacją finansową rodziny oraz potrzebą poprawy kondycji schorowanych dzieci. Kolegium ustaliło, że koszt pobytu jednej osoby na turnusie rehabilitacyjnym w J. wyniósł 1.937.00 zł, z czego kwotę 1.005,00 zł dla każdego dziecka i po 670,00 zł dla opiekuna dofinansowuje PFRON, odwołujący natomiast zwrócili się o zrefundowanie różnicy. Dyrektor MOPS wyraziła zgodę na dofinansowanie w kwocie jedynie 300 zł na każde dziecko. Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że na dochód w rodzinie składają się: emerytura K. M. w wysokości 1 095 zł, prowadzona natomiast działalność gospodarcza nie przynosi dochodu oraz świadczenia z PCPR w kotach 1 405,80 zł na S. C. i 1 200,00 zł na M. K. Fundacja [...] przyznała w lutym na zakup leków 2 100,00 zł a wspólnota kościoła protestanckiego organizuje zbiórkę pieniędzy na zakup suplementów i odżywek - miesięcznie 100 euro lub pomoc rzeczową - 60 nutridrinków. Organ odwoławczy w trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalił ponadto , że skarżący w dniu [...] sierpnia 2015 r. uiścili za pobyt 14 dniowy w ośrodku P. w J kwotę 4 398,00 zł, tj. różnicę pomiędzy kosztem pobytu wynoszącym 7 748,00 zł a dofinansowaniem z PFRON kwoty 3 350,00 zł. Kolegium zwróciło uwagę na treść art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej i zawarty w nim zwrot "może", który wskazuje, że pomoc w formie dofinansowania do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka w wieku od 6 do 18 roku życia i ma charakter uznaniowy. Pozostawienie organom pomocowym swobody przy podejmowaniu decyzji w sprawie tej pomocy oznacza, iż od woli organu uzależnione jest pozytywne lub negatywne rozpoznanie wniosku. Przy czym świadczenie z pomocy społecznej może być udzielone tylko w granicach możliwości finansowych organu, ponadto uznaniowość decyzji ograniczona jest zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego, takimi jak prawda obiektywna, obowiązek należytego i wyczerpującego poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej uprawnień oraz wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe przesłanki, Kolegium uznało, że decyzja pierwszej instancji jest zgodna z prawem. Na powyższą decyzję skargę do sądu administracyjnego wnieśli A. B. – M. i K. M. Skarżący podnieśli, że zgodnie z porozumieniem między Prezydentem Miasta a Powiatem mającym swe oparcie w ustaleniach w sprawie przyjęcia dziecka do pieczy zastępczej oraz warunków jego pobytu i wysokości wydatków na jego opiekę i wychowanie pomiędzy tymi dwoma powiatami, wynikające z ustawy świadczenia o charakterze fakultatywnym będą przyznawane po uzgodnieniu ich celu i wysokości z miastem. W związku z powyższym, skarżącym przyznane zostało dofinansowania do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dzieci S. C. i M. K., po 300,00 zł na każde z nich. Skarżący podnieśli, że akceptują przyznaną im kwotę i nie rozumieją, dlaczego Kolegium podtrzymuje decyzję o odmowie udzielenia wsparcia. Skarżący podnieśli, że przez cały czas funkcjonowania stworzonej przez nich rodziny zastępczej, tj. cztery i pół roku, nie otrzymali żadnych środków pochodzących bezpośrednio z funduszy Powiatu. Z dofinansowania natomiast w kwocie 13 200 zł, na które wyraziło zgodę miasto obejmujące dofinansowanie utrzymania mieszkania oraz dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania, skarżący otrzymali niespełna 2 300 zł. Skarżący podnieśli ponadto, że przez cały okres sprawowania opieki nad niepełnosprawnymi dziećmi nie otrzymaliśmy żadnego dofinansowania na zorganizowanie wypoczynku, który organizowali we własnym zakresie. Skarżący podnieśli, że przytoczona przez organ pierwszej instancji comiesięczna wypłata środków w kwocie 2 605,80 zł, stanowi świadczenie na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dwojga dzieci umieszczonych w rodzinie zastępczej, jest ona w całości pokrywana ze środków samorządu miasta i nie ma obowiązku rozliczania się z niej, jak również gromadzenia faktur i rachunków potwierdzających wydatki na dzieci. Skarżący podkreślili, że sytuacja ich znana jest bardzo dobrze uczestniczącym w sprawie organom, ponieważ są oni, jako rodzina zastępcza poddawani kontroli, sporządzają sprawozdania o funkcjonowaniu dzieci oraz mają przydzielonego koordynatora. Zakwestionowali ponadto okoliczność sprawdzania ponoszonych przez nich wydatków pod kątem, czy są to wydatki o charakterze ponadprzeciętnym. Wskazali, że miesięczny koszt leczenia jednego z dzieci, chorego na m., stanowi ponad 1100, do tego dochodzą koszty licznych wizyt w specjalistycznych poradniach między innymi w W. oraz kosztowna rehabilitacja i dodatkowe terapie obojga dzieci. Skarżący podkreślili również, że przyjmując drugie dziecko, zmuszeni zostali wynająć dodatkowy lokal, co zwiększyło ich wydatki o ponad 1300 zł, świadczenie natomiast przyznane na to dziecko w łącznej kwocie wynosi 1200 zł. W opinii skarżących, kierowane do nich wezwania do dostarczenia dokumentów, naruszały ich konstytucyjne prawa oraz prywatność, a wręcz nosiły znamiona wyłudzenia informacji. Skarżący zwrócili ponadto uwagę na przewlekłość toczącego się w niniejszej sprawie postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Z powyższego wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Wskazana regulacja nie pozostawia wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] sierpnia 2015r., nr [...], odmawiającą rodzinie zastępczej przyznani dofinansowania do wypoczynku dzieci S. C. i M. K. poza miejscem zamieszkania uznając, że przepis art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2015 r., poz. 332 ze zm.) przewiduje możliwość dofinansowania do wypoczynku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, przyznanie jednak tego uprawnienia oparte jest na konstrukcji uznania administracyjnego. Ocenie Sądu w tej sytuacji podlega to, czy organy administracji wydając negatywną decyzję dla skarżących, nie przekroczyły granic uznania administracyjnego. Zgodnie z powołanym przepisem, rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka starosta może przyznać dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka. Zgodnie z art. 89 ww. ustawy, osoby otrzymujące świadczenia, dodatki, wynagrodzenia oraz dofinansowania do wypoczynku, o których mowa w niniejszym rozdziale, zwane dalej "świadczeniami pieniężnymi", są obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który przyznał świadczenie pieniężne, o każdej zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej ich oraz dziecka, która ma wpływ na prawo do tych świadczeń. Organ pierwszej instancji w celu ustalenia sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej rodziny zastępczej wezwał stronę o informacje o przyznanym dofinansowaniu do turnusu rehabilitacyjnego, wstępne potwierdzenie rezerwacji turnusu, a także informacje o stanie majątkowym i dochodowym rodziny zastępczej. Zażądał przedłożenia zaświadczeń o dochodach wszystkich członków rodziny i osób wspólnie zamieszkujących, udokumentowanych wydatkach miesięcznych i o posiadanym majątku własnym. W piśmie z dnia [...] lipca 2015 r. organ zażądał przesłania szczegółowej specyfikacji miesięcznych wydatków oraz dowodów potwierdzających ponoszone wydatki. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący ubiegali się o dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dzieci w ośrodku P. w J., gdzie koszt pobytu jednej osoby wynosił 1937,00zł. Koszty pobytu na turnusie rehabilitacyjnym w ww. ośrodku dofinansowywał PFRON w kwocie 1 005,00 zł. na każde dziecko oraz po 670,00 zł dla opiekuna (łącznie 3.350 zł). Z udokumentowanych źródeł wynika, że na dochód w rodzinie zastępczej składają się emerytura K. M. w wysokości 1 095 zł, (działalność gospodarcza nie przynosi dochodu) oraz świadczenia z PCPR w kwotach 1405,80 zł na S. C. i 1 200,00 zł na M. K. Na każde z dzieci umieszczonych w rodzinie zastępczej przyznane są zasiłki w kwocie po 153 zł. Oprócz tego Fundacja [...] przyznała w lutym 2015r. darowiznę na zakup leków w kwocie 2100, 00 zł. Udokumentowano również, że wspólnota kościoła protestanckiego organizuje zbiórkę pieniędzy na zakup suplementów i odzywek – miesięcznie 100 euro lub pomoc rzeczową - 60 nutridrinków. Organ wykazał, że rodzina zastępcza na dzieci co miesiąc otrzymuje środki finansowe w kwocie 2911, 80 zł. Uzasadnione wątpliwości organu pierwszej instancji mogły budzić nieścisłości pomiędzy deklaracjami skarżących o dochodzie, a wpływami środków finansowych na rachunki bakowe. Organ w oparciu o wyciągu miesięcznym w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie wykazał na rachunku S. C. z okres od [...] marca 2015r. do [...] maja 2015r. środki pochodzące z H. (Z. A.) w kwocie 760,59 oraz wpływy z Fundacji [...]. Oprócz trudności w ustaleniu rzeczywistego dochodu rodziny zastępczej organ miał podstawy do kwestionowania potrzeby dofinansowania pobytu rehabilitacyjnego dzieci w ośrodku P. Bezspornym jest, że skarżący na dzień wydania decyzji przez organ pierwszej instancji nie potwierdzili wpłaty zadatku w wysokości 1800,00 zł. Ze wstępnego potwierdzenia przyjęcia rezerwacji gości indywidualnych z [...] czerwca 2015 r. w ośrodku wynikało, że kwotę zadatku należało wpłacić do [...] czerwca 2015 r. a jego niewpłacenie skutkowało anulowaniem rezerwacji. Ponadto stanowisko skarżących zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r. wskazuje na brak chęci ich dalszej współpracy skarżących z organem wyjaśniającym wątpliwości w sprawie. Na etapie postępowania odwoławczego ustalono, że strona w dniu [...] sierpnia 2015r. uiściła za pobyt 14 dniowy w ośrodku kwotę 4398,00, tj. różnicę pomiędzy kosztem pobytu wynoszącym 7 748, 00zł, a dofinasowaniem z PFRON kwoty 3 350 zł. Analiza przytoczonych powyżej ustaleń poparta materiałem dowodowym w aktach sprawy potwierdza, że organy administracji przy wydawaniu rozstrzygnięć nie naruszyły granic uznania administracyjnego. Przepis art. 83 ust. 1 pkt 1 o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przewiduje możliwość dofinansowania do wypoczynku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej: "(...) starosta może przyznać dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka". Przepis nie przewiduje żadnych kryteriów do przyznania wsparcia finansowego. Przydział środków wiąże się jednak z rozdysponowaniem pieniędzy publicznych. Organ działając w granicach uznania administracyjnego zobowiązany jest uzasadnić potrzebę wydatkowania tych środków na cel określony w art. 83 ust. pkt 1 ww. ustawy. Skoro tak, to koniecznym jest przeanalizowanie potrzeb rodziny zastępczej oraz dochodów, które temu służą. Organ ma obowiązek również ocenić, że zasoby finansowe powiatu umożliwiają przyznanie takiej pomocy. Zdaniem Sądu, w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie skargi i wycofanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Zauważyć bowiem trzeba, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wskazuje, że dzieci umieszczone w rodzinie zastępczej objęte są szerokim wachlarzem pomocy. Wsparciem finansowym objęto również wnioskowane dofinansowanie ze środków PFRON w kwocie 3 350 zł. Oprócz tego skarżący uiścili różnicę w kwocie 4398,00 zł pomiędzy kosztem pobytu wynoszącym 7 748,00zł, a dofinansowaniem ze środków PFRON. Oznacza to, że skarżący uzyskali własnym działaniem środki finansowe na udział w turnusie terapeutycznym. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja, odmawiająca przyznania skarżącym dofinansowania, uzasadnia stanowisko organu poparte analizą sytuacji finansowej rodziny zastępczej. Organ wziął pod uwagę również wysokość środków przyznawanych na wypoczynek innym podopiecznym w ramach finansów, którymi dysponuje. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się również naruszenia powołanych w skardze przepisów kpa, co uzasadniałoby ewentualne uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Zdaniem Sądu organy administracji publicznej rozpoznające sprawę nie naruszyły art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa, art. 10 § 1 kpa, art. 77 § 1 kpa, ani też art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z zasadami określonymi w kodeksie postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy miał prawo orzekając, oprzeć się na materiale dowodowym zebranym przez organ pierwszej instancji. Wniesiona skarga nie mogła być zatem skuteczna. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.