II SA/Bd 1396/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.L. i H.L. na decyzję Burmistrza S. z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. W. i H.L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Burmistrza S. z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest decyzja Burmistrza S. z w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Strona winna zgodnie z pouczeniem w nim zawartym złożyć odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], a następnie ewentualnie skargę do sądu administracyjnego. Tego trybu postępowania skarżący nie zachowali, przedwcześnie składając skargę do sądu na decyzję organu I instancji. Oznacza to, że wskutek niewyczerpania trybu instancyjnego skarga nie może zostać rozpoznana merytorycznie, nie spełnia ona bowiem wymogów formalnych, które badane są w pierwszej kolejności, stanowi to negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji zatem niewyczerpania przez skarżących, tak jak w niniejszej sprawie, stosownych środków zaskarżenia decyzji administracyjnej, Sąd zobligowany był skargę odrzucić jako niedopuszczalną, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.