II SA/Bd 1402/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant Agnieszka Zakrzewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi spółki A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji o zezwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia zawiesić postępowanie w sprawie Pismem z dnia 21 października 2010 r. "F" sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...], nr [...], mocą której na podstawie art. 253a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), powoływanej dalej jako "Ordynacja podatkowa", w związku z art. 8, art. 118 i art.135 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 201, poz. 1540), powoływanej dalej jako "ustawa o grach hazardowych", odmówiono skarżącej spółce zmiany ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...], zezwalającej na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa kujawsko-pomorskiego, w zakresie lokalizacji punktu gry na automatach o niskich wygranych, poprzez zastąpienie lokalizacji wskazanej pod pozycją 73 – B. K., K. Z., ul. [...], [...] P. – nową lokalizacją – P. W., R. F., S. M., ul. [...], [...] B., wskazując jako przyczynę odmowy dokonania żądanej zmiany treść przepisu art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 r. pełnomocnik spółki wniósł o zawieszenie postępowania wywołanego wskazaną wyżej skargą na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", z uwagi na fakt, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 549/10, zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powszechnie wskazuje się, iż rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie zapadłe w tym innym postępowaniu będzie miało charakter prejudycjalny, co oznacza, że będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podkreśla się równocześnie, że zawieszenie postępowania na podstawie wskazanego przepisu ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, przy czym uznanie to powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomii procesowej. W przedmiotowej sprawie wniosek spółki "F." dotyczący zmiany ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. w zakresie lokalizacji punktu gry na automatach o niskich wygranych złożony został przed dniem wejścia w życie przepisów ustawy o grach hazardowych, czyli przed dniem 1 stycznia 2010 r., w okresie obowiązywania przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t. j.: Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa o grach i zakładach wzajemnych", jednakże postępowanie przed organem administracji celnej toczyło się już pod rządami ustawy o grach hazardowych. W tej sytuacji zastosowanie znalazł zawarty w nowej ustawie przepis intertemporalny - art. 118 - zgodnie z którym do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy (o grach hazardowych) stosuje się przepisy ustawy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na fakt, iż obecnie obowiązująca ustawa inaczej reguluje kwestie związane ze zmianą ostatecznych decyzji zezwalających na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych co do miejsca prowadzenia tych gier w porównaniu z regulacją obowiązującą wcześniej. Ustawa o grach i zakładach wzajemnych dopuszczała bowiem możliwość dokonania takiej zmiany w trybie przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast art. 8 ustawy o grach hazardowych stanowi, że do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej, chyba że ustawa stanowi inaczej, co oznacza, że zmiana ostatecznej decyzji zezwalającej na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych co do miejsca prowadzenia tych gier powinna nastąpić na zasadach określonych w art. 253a § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być za jej zgodą uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes strony. Z regulacji tej wynika, że zmiana decyzji ostatecznej, w tym również zezwalającej na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, możliwa jest w przypadku wystąpienia przesłanki pozytywnej w postaci istnienia interesu publicznego lub ważnego interesu strony, przemawiającego za dokonaniem żądanej zmiany, przy jednoczesnym braku przesłanki negatywnej w postaci funkcjonowania w obrocie prawnym przepisu szczególnego sprzeciwiającego się zmianie takiej decyzji. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej takim właśnie przepisem szczególnym funkcjonującym w obrocie prawnym, wykluczającym możliwość dokonania zmiany ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej zezwalającej na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych co do miejsca prowadzenia tych gier, jest przepis art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z tą regulacją w wyniku zmiany zezwolenia (na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych) nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych. W dokonanej zmianie stanu prawnego i we wprowadzonym w art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych zastrzeżeniu, że w przypadku działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, prowadzonej na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy o grach hazardowych, niemożliwa jest uprzednio prawnie dopuszczalna zmiana miejsca urządzania gry, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu dostrzegł możliwość naruszenia norm konstytucyjnych, a w szczególności wywodzonej z art. 2 Konstytucji RP zasady ochrony interesów w toku, z uwagi na nagłą i nieprzewidywalną zmianę uwarunkowań prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie organizowania gier na automatach o niskich wygranych, przejawiającą się m.in. w braku możliwości dalszego wykorzystywania wyposażenia, głównie automatów do gier, zainstalowanych w określonych punktach gry. W ocenie Sądu wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z przytoczonym wyżej pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Konstytucyjnego uzasadnia zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na fakt, iż treść pytania prejudycjalnego związana jest w całej rozciągłości z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie oraz podstawą prawną kwestionowanych decyzji (art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych), rozstrzygnięcie tutejszego Sądu uzależnione jest od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.