II SA/Bd 1410/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 4 listopada 2015 r. B. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] sierpnia 2015r. w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego. oświadczenia W dniu 26 listopada 2015 r. skwarząca złożyła w organie pisemne oświadczenie o cofnięciu skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 poz. 270 z późn.zm.– dalej P.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Zgodnie z treścią art. 60 ww. ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie zdaniem Sądu nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które niweczyłyby skuteczność cofnięcia przez skarżącą skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.