II SA/Bd 1412/10

Dnia 25 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 25 maja 2011 roku sprawy ze skargi Składnicy [...]"[...]" sp.j. T. M., M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia koncesji na wydobywanie kruszywa 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Do Starosty Powiatu T. wpłynął [...] marca 2009 r. wniosek o wydanie koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża piasku "[...]" dla spółki jawnej- [...] w Ż. [...] O. Na podstawie art. 16 ust. 5 ustawy z 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze celem uzgodnienia przekazano Wójtowi Gminy Z. W. projekt koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego, ze złoża "[...]" o pow. 0,83 ha na działce nr [...] w miejscowości P. gm. Z. W. Wójt Gminy Z. W. postanowieniem z [...] sierpnia 2010 r. (znak: [...]) nie uzgodnił projektu koncesji wskazując, że obszar ww. nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Z. W. – uchwalonym uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. obszar tej nieruchomości znajduje się w terenach rolnych. M. M. w imieniu spółki zaskarżając postanowienie zażaleniem noszącym datę [...] sierpnia 2010 r. wniósł o uchylenie tego postanowienia i uzgodnienie projektu koncesji, zarzucając naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 Kpa w zw. z art. 126 Kpa oraz art. 16 ust. 4 ww. ustawy z 4 lutego 1992 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kpa oraz art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 5 ww. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. postanowieniem z [...] października 2010 r. znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie wskazując, że zgodnie z art. 16 ust. 5 ww. ustawy z 4 lutego 1994 r. udzielenie koncesji na działalności w zakresie wydobywania kopalin ze złóż wymaga uzgodnienia z właściwym wójtem; uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i że działka nr [...] nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego natomiast ze studium zagospodarowania wynika, że ww. działka położona jest na terenach rolnych. W złożonej przez ww. Spółkę skardze zarzucono naruszenie prawa materialnego przez brak zastosowania art. 105a ust. 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze i błędną interpretację art. 16 ust. 5 w związku z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Z. W. oraz prawa procesowego przez nie zastosowanie przepisu art. 7, 77 § 1, 107 § 3 Kpa, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego wnosząc o: uchylenie zaskarżonych postanowień i zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami prawa materialnego jak i procesowego obowiązującego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Natomiast przepis art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i – co w niniejszej sprawie należy szczególnie podkreślić – nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie natomiast z art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że zażalenie złożone na postanowienie organu pierwszej instancji tj. na postanowienie Wójta Gminy Z. W. z [...] sierpnia 2010 r. znak [...], opatrzone jest datą [...] sierpnia 2010 r. Z pieczęci znajdującej się na tym zażaleniu wynika, że wpłynęło ono do organu w dniu [...] sierpnia 2010 r. Tymczasem zgodnie z przepisem 106 § 5 Kpa w związku z przepisem art. 141 § 1 i 2 Kpa zażalenie należało złożyć w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Z akt sprawy wynika natomiast, że postanowienie to zostało doręczone Spółce W. w dniu [...] sierpnia 2010 r. Oznaczałoby to, że zażalenie po myśli przywoływanych powyżej przepisów oraz przepisów art. 57 § 1 i art. 57 § 4 Kpa powinno być złożone w terminie do [...] sierpnia 2010 r., co uszło uwadze organu odwoławczego. Natomiast zgodnie z treścią przepisów art. 134 oraz art. 144 Kpa obowiązkiem organu było w pierwszej kolejności właśnie zbadanie czy przedmiotowe zażalenie zostało złożone z zachowaniem ustawowego terminu, co w niniejszej sprawie zostało przez organ zaniechane. Kwestię tą usiłował wyjaśnić Sąd odraczając rozprawę i żądając wyjaśnień od organu pierwszej instancji oraz od strony skarżącej. Nadesłane wyjaśnienia nie pozwoliły jednak na jednoznacznie i kategoryczne ustalenia daty złożenia zażalenia noszącego datę [...] sierpnia 2010 r. tj., ustalenie czy został zachowany ustawowy termin do wniesienia zażalenia. W tym stanie rzeczy z uwagi na naruszenia przez organ wskazanych przepisów kpa nie badając zasadności samej skargi, zgodnie z treścią przepisów art. 134 § 1 oraz art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało uchylić zaskarżone postanowienie, bowiem nastąpiło naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku oparto na treści przepisów art. 152 ww. ustawy, a zawarte w pkt 3 na przepisach art. 200 tej ustawy. Wskazania co do dalszego postępowania organu odwoławczego wynikają wprost z niniejszego uzasadnienia i przywołanych w nim przepisów i mają po myśli art. 153 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi charakter wiążący.