II SA/Bd 1416/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. M. B. (dalej też jako "skarżąca" lub "spółka"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego. Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...] maja 2015 r. (nr [...].KM) obciążające skarżącą kosztami badania sprawdzającego w wysokości [...] zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu spółka podniosła, że doszło do naruszenia art. 122 i art. 187 §1 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) poprzez brak ustalenia wpływu art. 129 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 201, poz. 1540 ze zm.) na właściwości lub sprzedaż automatów o niskich wygranych i w konsekwencji wadliwą ocenę, wskazując, że przepisy te nie są przepisami technicznymi w rozumieniu art. 1 pkt 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22.06.1998 r. w ocenie skarżącej doszło do zaniechania wykładni przepisów będących istotą sporu i powielenie twierdzeń organu I instancji, a w konsekwencji brak prawidłowego uzasadnienia. Ponadto skarżąca zarzuciła organom, iż nie zachowały należytej rzetelności i wnikliwości w rozpatrywaniu sprawy. W ocenie spółki wydane postanowienia są wewnętrznie sprzeczne, a organy naruszyły zasady postępowania stosując wybiórczą wykładnią przepisów, przy jednoczesnym braku merytorycznego odniesienia się do stawianych postanowieniom zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako "P.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania postanowienia jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla strony, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadnienie wniosku i powołane dowody winny odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy Sąd stwierdza, że skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w należyty sposób oraz nie wykazała istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest m.in. dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. Skarżąca nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej, znacznej szkody lub spowodowania konkretnych, trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast okoliczności powoływane we wniosku Sąd uznał za zupełnie chybione, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., gdyż uzasadnienie w całości dotyczy skargi, a w żaden sposób nie odnosi się do wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia. W żadnym zdaniu skarżąca nawet nie wspomniała o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że z dokumentów zebranych w aktach sprawy nie wynika zaistnienie żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., a zatem postanowiono jak w sentencji.