II SA/Bd 1418/14

WyrokWSA w Bydgoszczy2015-03-11

Skład orzekający: Małgorzata Włodarska, Leszek Tyliński, Wojciech Jarzembski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego może nakazać rozbiórkę ogrodzenia do wysokości przekraczającej 2,20 m, jeśli jego budowa rozpoczęła się przed wejściem w życie przepisów wymagających zgłoszenia lub pozwolenia na budowę dla ogrodzeń do tej wysokości?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy zasadnie uchylił decyzję organu I instancji nakazującą całkowitą rozbiórkę ogrodzenia, ponieważ zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, budowa ogrodzeń do wysokości 2,20 m nie wymaga zgłoszenia ani pozwolenia. W związku z tym, organ odwoławczy prawidłowo orzekł co do istoty sprawy, nakazując rozbiórkę jedynie tej części ogrodzenia, która przekracza dopuszczalną wysokość 2,20 m, stosując art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakazującej rozbiórkę ogrodzenia. Organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji nakazującą całkowitą rozbiórkę i orzekł o rozbiórce ogrodzenia do wysokości 2,20 m, powołując się na przepisy Prawa budowlanego dotyczące budowy ogrodzeń. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Kpa i Prawa budowlanego, wskazując na brak jej udziału w postępowaniu. Sąd rozpoznał sprawę pod kątem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Tyliński Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant asystent sędziego Agnieszka Zakrzewska-Wiśniewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. Na podstawie art. 104 w zw. z 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 51 ust. 2w zw. z 81 ust. 1 pkt 2 i 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane po rozpoznaniu odwołania D. P. K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zaskarżoną decyzją z dnia ... 2014 r. ..., uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta W. ... z dnia ... 2014 r. nakazującą D. i B. P. rozbiórkę ogrodzenia, będącego przedmiotem decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia ... 1996 r. ... nakazującej, tym osobom właścicielom działki przy M. ... we W., wykonanie prac budowlanych, polegających na doprowadzeniu realizowanego ogrodzenia pomiędzy działkami, do stanu zgodnego z przepisami Prawa budowlanego, i nakazał D. i B. P. rozbiórkę ogrodzenia (muru), będącego przedmiotem ww. decyzji z dnia ... 1996 r., , o długości 29,00 m, wysokości od 2,06 m do 3,50 m, do wysokości nieprzekraczającej 2,20 m na całej jego długości. Uzasadniając decyzję wskazano, że celem postępowania naprawczego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, budowa ogrodzeń do wysokości 2,20 m nie wymaga ani zgłoszenia ani pozwolenia na budowę i dlatego organ odwoławczy stwierdził, iż zaskarżoną decyzję organu I instancji należało uchylić w całości i orzec co do istoty sprawy w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, i art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego. W skardze pełnomocnik skarżącej D. P. wniósł o uchylenie obu decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 61 § 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie i art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, wskazując, że decyzja organu I instancji "została wydana bez żadnego wszczęcia i przeprowadzenia postępowania" na skutek postanowienia z ... 2014 r. uznającego zażalenie na przewlekłe postępowanie i bezczynność na zasadne i wydano je postępowaniu w którym skarżąca nie uczestniczyła przez co nie mogła ustosunkować się do tego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu swojej decyzji. O oddalenie skargi wniosła także w piśmie z ... 2015 r. B. S., wskazując m.in. na zapadłe wcześniej wyroki sądów administracyjnych w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej jako "Ppsa" uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że Prezydent Miasta W. w przeprowadzonej w dniu ... 1996 r. kontroli na nieruchomości przy ul. M. ... we W. stwierdził prowadzenie robót budowlanych przy budowie i ogrodzenia postanowieniem z dnia ... 1996 r. znak: ..., wstrzymał prowadzenie ww. robót budowlanych. Postanowienie to Wojewoda W., postanowieniem z dnia ... 1996 r. znak: ..., utrzymał w mocy. Następnie Prezydent Miasta W., decyzją z dnia ... 1996 r. znak: ... na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazał właścicielom działki przy ul. M. ... we W., na której realizowano ww. ogrodzenie, wykonanie prac budowlanych zmierzających do doprowadzenia go do stanu zgodnego z przepisami Prawa budowlanego. Z akt wynika także, że powyższa decyzja z ... 1996 r. pozostaje ciągle w obiegu prawnym, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyrokiem z ... 2013 r. ... oddalił skargę D. i B. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z ... 2013 r. o odmowie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta Miasta W.. Z akt również wynika, że wyrokiem z ... 2004 r. ... Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uchylił decyzję Prezydenta Miasta W. z ... 2001 r. i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o umorzeniu postępowania w przedmiocie dopuszczenia do użytkowania przedmiotowego ogrodzenia. Z akt także wynika, że wcześniej Prezydent Miasta W. udzielił pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego ogrodzenia, decyzją z dnia ... 1996 r. znak: ..., utrzymaną w mocy, decyzją Wojewody W. z dnia ... 1996 r. znak: ., jednakże Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Ł., wyrokiem z dnia ... 1999 r. sygn. akt ..., uchylił ww. decyzję. Powyższe fakty nakazują jeszcze raz stwierdzić, że aktualny wciąż pozostaje nakaz doprowadzenia przedmiotowego ogrodzenia do stanu zgodnego z obowiązującym prawem. Jest natomiast okolicznością zupełnie bezsporną, że ogrodzenie to zostało – mimo wspomnianych wyżej postanowień Prezydenta Miasta W. z ... 1996 r. oraz Wojewody W. z ... 1996 r. wybudowane, co wynika z protokołów oględzin oraz dokumentacji fotograficznej znajdującej się w aktach administracyjnych. Jest to ogrodzenie murowane, z cegły ceramicznej grubości 25,00 cm na zaprawie cementowo-wapiennej. Mur jest jednostronnie otynkowany tj. od strony posesji M. ... oraz obłożony płytkami elewacyjnymi do wysokości 55 cm, na murze ułożona jest dachówka ceramiczna o szerokości 43 cm ze spadkiem na nieruchomość M. .... Grubość ogrodzenia 28,00 cm, wysokość od 2,06 m do ok. 3,50 m (mierzona od strony nieruchomości M. ...), długości ok. 29,00 m. W ogrodzeniu wykonano otwory w kształcie półkolistym (4 sztuki) i przybliżonym do prostokąta (10 sztuk). Od strony M. ... jest zamontowana stalowa konstrukcja. Otwory o kształcie przybliżonym do prostokąta od strony nieruchomości M. ... mają drewniane okiennice na zawiasach (vide protokół z oględzin w dniu ... 2014 r. i dołączona do niego dokumentacja fotograficzna). Natomiast z akt sprawy wynika, że na dzień wstrzymania robót przy budowie przedmiotowego ogrodzenia ww. postanowieniem z dnia ... 1996 r. znak: .... oraz następnie w momencie wydania decyzji znak: ... przez Prezydenta Miasta W. w dniu ... 1996 r., nakazującej D. i B. P. wykonanie prac budowlanych, polegających na doprowadzeniu, realizowanego ogrodzenia pomiędzy działkami, do stanu zgodnego z przepisami Prawa budowlanego, przedmiotowe ogrodzenie miało wysokość 94 cm i długość 12 m, co oznacza, że pomimo wydania przez Prezydenta Miasta W. dnia ... 1996 r. nakazu wstrzymania prowadzenia robót budowlanych inwestorzy kontynuowali budowę samowolnie murowanego ogrodzenia do istniejącej obecnie wysokości, tj. do wysokości 3,5 m. W tej sytuacji organ zasadnie przyjął, że brak wykonania obowiązku nałożonego decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia ... 1996 r. znak: ..., musiał skutkować wydaniem decyzji na podstawie ww. art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego po myśli którego "w razie niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części" i zajął prawidłowe stanowisko, że celem postępowania naprawczego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, uwzględniając art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który zasadnie stwierdził, iż zaskarżoną decyzję organu I instancji nakazującą rozbiórkę całego ogrodzenia jak zbyt restrykcyjną, należało uchylić w całości i w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 Kpa i orzekł co do istoty sprawy, nakazując, na podstawie art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego rozbiórkę nie całego ogrodzenia lecz tylko do wysokości wskazanej w decyzji. Zasadnie także w ocenie Sądu organ odwoławczy stwierdził w zaskarżonej decyzji, odnosząc się do zarzutu prowadzenia egzekucji w celu wykonania obowiązku, wynikającego z ww. decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia ... 1996 r. znak: RGP..., że obowiązek ten nie podlega egzekucji w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, mając na uwadze treść art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego i z uwagi na nieprawidłowo wszczęte postępowanie egzekucyjne, rozstrzygnięcie w tym zakresie należy do kompetencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta W.. Chybione zupełnie jest też wskazywanie przez skarżącą na postanowienie z . 2014 r. i wyciągnięcie z tego przedstawionych w skardze wniosków, a w szczególności podnoszenie, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu zaskarżonym wydaniem tego postanowienia. Nie negując bynajmniej braku udziału skarżącej w tym postępowaniu (a także nie negując także braku udziału w tym postępowaniu B. P.) należy wskazać na treść przepisu art. 237 § 3 Kpa. Po myśli tego przepisu o sposobie załatwienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania zawiadamia się tylko skarżącego. Nie jest oczywiste rzeczą Sądu w niniejszej sprawie oceniać, czy postępowanie było prowadzone przewlekle. Na marginesie należy tylko skonstatować, że z akt sprawy wynika, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją zaczęło się od pisma B. S. z ... 1996 r., które wpłynęło do Prezydenta Miasta W. ... 1996 r. Przywołanie w tym miejscu tego wniosku było jednak konieczne zważywszy na podniesiony niesłusznie w skardze zarzut, że decyzja organu pierwszej instancji, uchylająca zaskarżoną decyzję "została wydana bez żadnego wszczęcia i przeprowadzenia postępowania". W tym stanie rzeczy uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, wobec braku przesłanek wskazanych w przywołanym art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c, oraz brak przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji, po myśli art. 151 ww. ustawy skargę oddalono.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło