II SA/Bd 1419/13

WyrokWSA w Bydgoszczy2014-02-04

Skład orzekający: Joanna Brzezińska, Renata Owczarzak, Małgorzata Włodarska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za opóźnienie w przekazaniu sprawozdania o odbiorze odpadów komunalnych może zostać wydana wobec podmiotu, który nie prowadził faktycznie takiej działalności, a jedynie był wpisany do rejestru działalności regulowanej?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził nieważność decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, ponieważ została ona wydana wobec podmiotu, który nie posiadał zdolności administracyjnoprawnej do bycia stroną postępowania. Podmiotem legitymowanym do prowadzenia działalności i składania sprawozdań był przedsiębiorca P. O., a nie jego firma jako taka. Ponadto, organy nie wyjaśniły wystarczająco, czy przedsiębiorca faktycznie prowadził działalność w zakresie odbioru odpadów, co mogło mieć wpływ na zasadność nałożenia kary.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nałożenia kary pieniężnej na Zakład A za opóźnienie w przekazaniu kwartalnego sprawozdania o odbiorze odpadów komunalnych za I kwartał 2013 r. Organ pierwszej instancji nałożył karę, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało ją w mocy. Skarżący P. O. (prowadzący działalność pod firmą Zakład A P.O.) kwestionował zasadność kary, argumentując, że jego firma nie odbierała odpadów komunalnych w tym okresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność obu decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz P. O. kwotę 260 (dwieście sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2014r. sprawy ze skargi P. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz P. O. kwotę 260 (dwieście sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. przez Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej, na podstawie art. 9n ust. 1 i 2 oraz art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012r. poz. 391 z późn.zm.), nałożono na Zakład A z siedzibą w B. karę za opóźnienie w przekazaniu kwartalnego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I kwartał 2013r., w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Zakład A z siedzibą w B. posiada wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, prowadzonego przez Prezydenta Miasta B., pod nr [...]. Zgodnie z art. 9n ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania kwartalnych sprawozdań, przekazywanych wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) właściwemu ze względu na wpis do rejestru działalności regulowanej, w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Termin przedłożenia sprawozdania za I kwartał 2013r. upłynął w dniu 30 kwietnia 2013r. Na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n podlega karze pieniężnej, w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia. Pismem z [...] czerwca 2013r. zawiadomiono stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia przedmiotowej kary na Zakład A, jednocześnie wzywając stronę do złożenia wyjaśnień w sprawie opóźnienia w przedłożeniu sprawozdania. W dniu [...] lipca 2013r. tj. z [...]-niowym opóźnieniem, Zakład A przedłożył informacje o nieprowadzeniu działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W odwołaniu od powyższej decyzji P. O., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład A P.O., wniósł o jej uchylenie. Zdaniem odwołującego się, zgodnie z art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wyłącznie podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest zobowiązany do sporządzania kwartalnych sprawozdań. Zakład A nie przekazał sprawozdania dotyczącego odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości za I kwartał 2013r. ponieważ nie prowadził działalności w zakresie odbierania ww. odpadów. Ustawa nie zobowiązuje do złożenia sprawozdania podmiotu wyłącznie wpisanego do rejestru działalności regulowanej, bowiem słowo "odebrać" w języku polskim ma jednoznaczne znaczenie. Ponadto art. 9x ust. 1 pkt 5 stanowi, że "Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje po terminie sprawozdanie podlega karze. Firma nie odbierała odpadów komunalnych więc nałożona kara jest niezgodna z ustawą i jest nadinterpretacją ustawy na niekorzyść strony. Decyzją z dnia [...] września 2013r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., na podstawie art. 9n ust. 1 i 2, art. 9x ust. 1 pkt 5 oraz art. 9zd ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego, utrzymało w mocy decyzję o nałożeniu kary na Zakład A z siedzibą w B.. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że Zakład A w B. posiada wpis do Rejestru Działalności Regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, prowadzonego przez Prezydenta Miasta B., pod numerem [...]. Wskazując na treść przepisów art. 9n ust. 1 i 2 oraz art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy, Kolegium wywiodło, że za podmioty odbierające odpady od właścicieli nieruchomości należy uznać zarówno przedsiębiorcę wpisanego do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b, jak i przedsiębiorcę który odbiera odpady komunalne z naruszeniem obowiązku wpisu do rejestru oraz gminne jednostki organizacyjne odbierające odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. W przypadku przedsiębiorcy wpisanego do rejestru działalności regulowanej obowiązki wynikające z art. 9n aktualizują się z momentem wpisu do rejestru bez względu na to, czy podmiot ten faktycznie prowadzi działalność w zakresie objętym wpisem i pozostają aktualne do wykreślenia z rejestru. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie przedsiębiorca został wpisany do Rejestru Działalności Regulowanej prowadzonej przez Prezydenta B. i nie został z niej wykreślony zgodnie z art. 9j ustawy. Dla powstania obowiązków sprawozdawczych nie ma znaczenia, na jakiej podstawie prawnej przedsiębiorca lub jednostka gminna świadczą usługi odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, obowiązek sprawozdawczy dotyczy przedsiębiorców faktycznie odbierających odpady od właścicieli nieruchomości (...) a także przedsiębiorców wpisanych do rejestru działalności regulowanej, ale faktycznie takiej działalności nieprowadzących. Obowiązek ten realizowany i rozliczany jest kwartalnie. Organ wskazał, że przepisy dotyczące obowiązku sprawozdawczego weszły w życie 1 stycznia 2012r., natomiast przepisy sankcjonujące uchybienie powyższemu obowiązkowi (złożenie sprawozdania po terminie, odpowiednio art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy oraz art. 9y ust. 1 pkt 5) weszły w życie 1 stycznia 2013r. W konsekwencji kary mogą być wymierzane za uchybienia dotyczące sprawozdania począwszy od IV kwartału 2012r. termin na przekazanie sprawozdania za I kwartał 2013r. minął 30 kwietnia 2013r. Kolegium podkreśliło specyficzny charakter odpowiedzialności administracyjno-karnej określonej w rozdziale 9, o której dwoistym charakterze przesądza tryb wymierzania kar pieniężnych (to jest w drodze decyzji adm.) oraz uniezależnienie od winy lub innych znamion podmiotowych. Odpowiedzialność z tytułu deliktów administracyjnych określonych w art. 9x ust. 1 pkt 4-5 mogą ponieść także takie podmioty, które formalnie uzyskały wpis do rejestru działalności regulowanej, niemniej faktycznie jeszcze lub już takiej działalności gospodarczej nie prowadzą. Delikt ten penalizuje naruszenie polegające na przekazaniu sprawozdania kwartalnego po upływie ustawowego terminu. Chodzi więc o naruszenie art. 9n ust. 2 ustawy, w tym przypadku kara wymierzana jest w określonej stawce dziennej tj. 100 zł za każdy dzień kalendarzowy opóźnienia w przekazaniu sprawozdania. Organ przywoła również interpretację Ministerstwa Środowiska z 15 lutego 2013r., zgodnie z którą podmiot, który w danym kwartale nie odbierał odpadów komunalnych z terenu danej gminy nie jest zwolniony z obowiązku składania sprawozdań, ma więc obowiązek złożenia sprawozdania zerowego lub informacji do wójta burmistrza bądź prezydenta o nieodbieraniu odpadów z terenu gminy w danym kwartale W sprawie zdaniem organu bezsporne jest, że odwołujący się złożył sprawozdanie kwartalne dotyczące I kwartału 2013. w dniu [...] lipca 2013r., a zatem z [...]-dniowym opóźnieniem. SKO za zasadne uznało zatem nałożenie na Zakład A w B. karę za opóźnienie w przekazaniu sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I kwartał 2013r. w wysokości [...] zł. P. O., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład A P.O., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2013r. (pismo z dnia [...] października 2013r. zatytułowane jako "odwołanie"), wnosząc o uchylenie decyzji o nałożeniu kary. Skarżący, podobnie jak w odwołaniu, zarzucił nieprawidłowe nałożenie kary poprzez nadinterpretację ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Podkreślił, że zgodnie z art. 9n ust. 1 ustawy, podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest zobowiązany do sporządzenia kwartalnych sprawozdań o odebranych odpadach komunalnych. Zakład nie przekazał sprawozdania dotyczącego odbieranych odpadów komunalnych za I kwartał 2013r., ponieważ w tym okresie nie odbierał odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W ustawie jednoznacznie wskazano, że podmiot, który odbiera odpady komunalne jest zobowiązany do przekazania sprawozdania. Firma nie odbierała odpadów komunalnych, więc nałożona kara jest niezgodna z ustawą, i stanowi nadinterpretację ustawy przez urzędnika na niekorzyść firmy skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości albo w części następuje wyłącznie wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a); naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b); inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Sąd stwierdza nieważność zaskarżonego aktu lub stwierdza jego wydanie z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 i 3). W świetle powyższych kryteriów uznać należy, że skarga podlega uwzględnieniu z przyczyn, które Sąd uwzględnił z urzędu. Kontrolowane rozstrzygnięcia organów administracji publicznej dotknięte są bowiem kwalifikowaną wadliwością, co skutkuje koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego, niezależnie od zarzutów skargi. Przedmiotem sądowej kontroli w przedmiotowej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2013r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...], o nałożeniu na Zakład A z siedzibą w B. kary za opóźnienie w przekazaniu kwartalnego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I kwartał 2013r. w wysokości [...] zł. Materialnoprawną podstawę orzekania przez organy administracji publicznej w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (w dacie orzekania przez organy tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz. 391 z późn.zm.), dalej przywoływanej jako: "u.c.p.g.". Mając na uwadze przedmiot rozstrzygnięcia wskazać należy, że ustawodawca w rozdziale 4a ustawy uregulował warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych, w rozdziale 4b sprawozdawczość, 4c kontrole, w rozdziale 4d kary pieniężne (dodany ustawą z dnia 1 lipca 2011r. Dz.U. Nr 152, poz. 897). Zgodnie z przepisem art. 9b ww. ustawy, działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (ust. 1). Rejestr działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, zwany dalej "rejestrem", prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (ust. 2). Rejestr prowadzi się w postaci bazy danych zapisanej na informatycznych nośnikach danych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. Nr 64, poz. 565, z późn.zm.), która może stanowić część innych baz danych z zakresu ochrony środowiska, w tym gospodarki odpadami. W rejestrze zamieszcza się: 1) firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres przedsiębiorcy; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP); 3) numer identyfikacyjny REGON, o ile przedsiębiorca taki numer posiada; 4) określenie rodzaju odbieranych odpadów komunalnych; 5) numer rejestrowy (ust. 3 i 4). Po myśli art. 9c ustawy, przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości (ust. 1). Wpisu do rejestru oraz zmiany wpisu w rejestrze dokonuje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy (ust. 2), który zawiera między innymi firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres przedsiębiorcy (ust. 3 pkt 1). Do wniosku o wpis do rejestru dołącza się dowód uiszczenia opłaty skarbowej oraz oświadczenie o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i potwierdzające znajomość i spełnianie warunków wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, określone w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (ust. 4). Oświadczenie to powinno zawierać także: 1) firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres przedsiębiorcy; 2) oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia; 3) podpis przedsiębiorcy lub osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji. Wpis jest dokonany z chwilą zamieszczenia danych w rejestrze (ust.6), a wójt, burmistrz lub prezydent miasta, dokonując wpisu do rejestru, nadaje przedsiębiorcy numer rejestrowy (ust.7). Zgodnie z art. 9n ust. 1 i 2 ustawy, podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania kwartalnych sprawozdań, które winien przekazać wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Sprawozdanie winno zawierać informacje i dane określone w ust. 3 dotyczące m.in. masy poszczególnych rodzajowo odpadów komunalnych oraz sposobie ich zagospodarowania, masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji, liczbie właścicieli nieruchomości, od których zostały odebrane odpady oraz wskazanie właścicieli nieruchomości, którzy zbierają odpady komunalne w sposób niezgodny z regulaminem. W rozdziale 4d ustawodawca uregulował zagadnienia związane z odpowiedzialnością administracyjną – kary pieniężne. Zgodnie z normą art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g., przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n - podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia Zgodnie z dyspozycją art. 9zb ust. 1, kary pieniężne, o których mowa w art. 9x ust. 1 i 2, nakłada, w drodze decyzji, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, właściwy ze względu na miejsce wpisania przedsiębiorcy do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2. Wobec treści powyższych przepisów nie budzi wątpliwości, że działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (ust. 1). Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osoba prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawna – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Działalność regulowana, to zgodnie z definicją art. 5 pkt 5 ww. ustawy, działalność gospodarcza, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków określonych przepisami prawa. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi podlegają wpisowi do ewidencji. W przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi, podejmujących działalność gospodarczą wiążącą się z obowiązkiem uzyskania przez przedsiębiorcę wpisu w rejestrze działalności regulowanej, stosuje się art. 65 ust. 3. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy. W myśl art. 64 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, jeżeli przepis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną, w rozumieniu tej ustawy, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność, jeżeli spełnia szczególne warunki określone przepisami tej odrębnej ustawy i po uzyskaniu wpisu w rejestrze działalności regulowanej. Przypomnieć wobec powyższego przyjdzie, że zgodnie z dyspozycją art. 9b ust. 2 i 3 u.c.p.g. rejestr działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Na wniosek przedsiębiorcy, który zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości wpisowi do rejestru podlega miedzy innymi firma, oznaczenie siedziby i adres albo imię i nazwisko i adres przedsiębiorcy ( art. 9b ust. 4 pkt 1 i 9c ust. 3 pkt 1). W okolicznościach przedmiotowej sprawy okolicznością bezsporną pozostaje (vide zaświadczenie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 2012r. znak [...] akta administracyjne), że do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, prowadzonego przez Prezydenta Miasta B., dokonano w dniu [...] kwietnia 2012r. pod nr [...] wpisu o treści: "1. Firma, oznaczenie siedziby i adres: Zakład A ul. J. [...], [...] B. (...)". Z analizy akt sprawy wynika również jednoznacznie, że zarówno zawiadomienie z dnia [...] czerwca 2013r. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary za opóźnienie w przekazaniu kwartalnego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, jak również decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2013r. kierowane były do Zakładu A w B.. Decyzją tą, na podstawie art. 9n ust. 1 i 2 oraz art. 9x ust. 1 pkt 5 u.p.c.g. organ pierwszej instancji nałożył przedmiotową karę na Zakład A z siedzibą w B.. Wobec tego ponownie przywołać należy, niezależnie od zarzutów skargi i istnienia przesłanek do nałożenia kary, iż zgodnie z art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g. karze pieniężnej podlega przedsiębiorca odbierający odpady komunalne, podobnie jak przedsiębiorca ów podlega wpisowi do rejestru działalności regulowanej. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić przyjdzie, iż na skutek dokonania przez właściwy organ – Prezydenta Miasta B. błędnego wpisu w rejestrze działalności regulowanej w zakresie oznaczenia przedsiębiorcy, błędnie także organ ustalił podmiot legitymowany do udziału w przedmiotowym postępowaniu, na który nałożył sporną karę pieniężną. Podkreślenia wymaga, iż w obowiązującym stanie prawnym podmiot określony jako Zakład A ul. J. [...]w B., nie jest przedsiębiorcą, ani w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, ani też przedsiębiorcą odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, podlegającym wpisowi do rejestru działalności regulowanej. Powyższy podmiot nie jest bowiem osobą fizyczną, osobą prawną, ani też inną jednostką organizacyjną, której ustawa przyznaje zdolność prawną. Zważyć przyjdzie, iż ze znajdującego się w aktach sądowych sprawy wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (k.9 akt sądowych) wynika jednoznacznie, że P. O. jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Zakład A P.O.. Koresponduje to jednoznacznie z treścią przepisów działu III tytułu II księgi I ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn.zm.) dotyczących przedsiębiorców i ich oznaczeń. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową (art. 431). Przedsiębiorca działa pod firmą, którą ujawnia się we właściwym rejestrze, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej (art. 432). Firmą osoby fizycznej, jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firny pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych (art. 434). Wobec powyższego, w okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, iż to nie Zakład A w dacie rozstrzygania przez organy był przedsiębiorcą podlegającym wpisowi do rejestru działalności regulowanej polegającej na odbiorze odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie gminy B., lecz P. O. prowadzący działalność gospodarczą pod taką firmą. W myśl przepisu art. 29 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013r. poz. 267), stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne – również jednostki nieposiadające osobowości prawnej. Stwierdzić należy jednoznacznie, że Zakład A nie stanowi żadnego ze wskazanych podmiotów legitymowanych do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze jego strony, tym bardziej strony, na którą organ pierwszej instancji, decyzją administracyjną nałożył obowiązek zapłaty kary pieniężnej. Podkreślenia wymaga, że podmiot, który nie może stać się stroną postępowania administracyjnego, nie posiada zdolności administracyjnoprawnej tj. zdolności do bycia podmiotem praw i obowiązków, o których rozstrzyga się przez wydanie decyzji administracyjnej, nie może skutecznie wnieść odwołania w postępowaniu administracyjnym. Firma prowadzona przez osobę fizyczną nie może być stroną postępowania administracyjnego. Wynikająca z przepisów prawa okoliczność, iż osoba fizyczna działa pod określoną firmą, a firma ta stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, jak również art. 9b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach podlega wpisowi do stosownej ewidencji, nie może mieć wpływu na to, że stroną postępowania administracyjnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest zawsze tylko przedsiębiorca, tzn. określona osoba fizyczna lub prawna prowadząca tę działalność. W konsekwencji stwierdzić należy, że decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2013r. nakładając karę pieniężną z tytułu opóźnienia w złożeniu sprawozdania na Zakład A w B. na została wydana z rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Decyzja ta bowiem z rażącym naruszeniem art. 29 K.p.a., art. 9x ust. 1 u.c.p.g. została skierowana (nałożyła obowiązek) do podmiotu, który nie może być stroną postępowania administracyjnego. Nadto była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały (art. 156 § 1 pkt 5), co również stanowi kwalifikowaną wadę decyzji skutkującą stwierdzeniem nieważności. Wskazać w dalszej kolejności należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., rozpatrując sprawę ponownie na skutek odwołania przedsiębiorcy P. O. wadliwości tej nie dostrzegło, z rażącym naruszeniem art. 29 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji dotkniętą kwalifikowana wadą, co obligowało organ odwoławczy do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Stwierdzone przez Sąd w niniejszej sprawie z urzędu uchybienia przepisom postępowania przez organy administracji publicznej obydwu instancji, zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obligują do stwierdzenia nieważności przedmiotowych decyzji. To z kolei, na obecnym etapie postępowania, wobec konieczności przeprowadzenia ponownie w całości postępowania administracyjnego w sprawie, uniemożliwia sądowi odniesienie się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, bowiem stanowisko w niedopuszczalny sposób wiązałoby w tym zakresie organy administracji (art. 153 P.p.s.a.). Niezależnie od powyższego i wadliwości całego postępowania, w ocenie Sądu, analiza akt sprawy prowadzi do stwierdzenia, iż jej okoliczności faktyczne nie zostały wyjaśnione w wystarczającym do rozstrzygnięcia sprawy w zakresie. Zważyć bowiem przyjdzie, że w piśmie wyjaśniającym z dnia [...] lipca 2013 r. P. O. poza stwierdzeniem, że Zakładu A w B. nie odbiera odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, poinformował jednocześnie, że podobne wyjaśnienia wysłane zostały drogą listową w marcu 2013r. w związku ze sprawozdaniami za 2012r. Organy nie wyjaśniły tej okoliczności w jakikolwiek sposób, w aktach sprawy brak jest ewentualnych wyjaśnień skarżącego z marca 2013r., co uniemożliwia sądowi dokonanie oceny wpływu ich treści na rozstrzygnięcie dotyczące opóźnienia w złożeniu sprawozdania za I kwartał 2013r. W ocenie Sądu, wobec treści przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę orzekania organów w sprawie oraz konsekwentnych twierdzeń P. O., że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie odbierał odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości powyższe może mieć istotny wpływ na ustalenie przesłanek obciążenia przedsiębiorcy przedmiotowa karą pieniężną za opóźnienie w złożeniu sprawozdania. Mając na uwadze tok rozumowania organów nie można bowiem jednoznacznie wykluczyć, iż zaistniały przesłanki do potraktowania oświadczenia w tym zakresie złożonego prawdopodobnie w marcu 2013r. – czyli w I kwartale 2013r. jako sprawozdanie za ten okres, w rozumieniu art. 9n ust. 1 i 2 u.c.p.g., o ile w istocie przedsiębiorca faktycznie miałby złożyć za ten okres tzw. sprawozdanie zerowe bądź informację o nieodbieraniu przedmiotowych odpadów w danym okresie. Ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni powyższą ocenę prawną i wskazania. Z tych powodów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O wykonalności wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 P.p.s.a. Zgodnie z art. 200 i art. 205 P.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot poniesionych kosztów postępowania (wpisu sądowego w wysokości 260 zł.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło