II SA/Bd 143/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. i P. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia 1 października 2013 r. B. B. wystąpiła o wydanie decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...][...] w W. celem wykonania robót dociepleniowych ściany budynku mieszkalnego przy ul. [...][...] w W.. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Starosta [...] odmówił wydania decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania B. B. i P. C., decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] utrzymał w mocy wskazaną wyżej decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2013 r. Powyższa decyzja została doręczona B. B. w dniu 14 lipca 2014 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 9 września 2014 r. – k. 3 akt sądowych B. B. i P. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na opisaną powyżej decyzję Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga B.B. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od doręczenia stronie skarżącej skarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o przysługującym prawie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, została doręczona skarżącej B. B. w dniu 14 lipca 2014 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Oznacza to, że termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał w stosunku do skarżącej z dniem 13 sierpnia 2014 r. Jak wynika z akt sprawy i znajdującej się w nich koperty, w której nadano skargę (data stempla pocztowego k. 3 akt sądowych), skarga wniesiona została w dniu 9 września 2014 r., a więc niewątpliwie po terminie. Natomiast, jeżeli chodzi o skargę P. C. również ona podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że zaskarżona decyzja nie została jemu doręczona. Jak wskazano wyżej stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Określając termin do wniesienia skargi, powyższy przepis wyznacza początek jego biegu jedynie w wypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje jednak wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Za aktualny należy uznać pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1998r. sygn. akt l SA 413/97 ( Lex nr 44541), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie tego postępowania. Jeżeli z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (por. również postanowienie WSA z dnia 15 maja 2006r. sygn. akt II SA/Op 65/06). Przechodząc do oceny skargi wniesionej przez P. C.stwierdzić należy, że skarga ta wniesiona została również z uchybieniem ustawowego terminu do jej złożenia (53 § 1 ppsa). Z akt sprawy wynika, że nie otrzymał on zaskarżonej decyzji. W rozpatrywanej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi - dla stron którym doręczono decyzję wydaną w II instancji upływał najpóźniej w dniu 14 sierpnia 2014 r. Termin ten był terminem otwartym dla wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jak wyżej wykazano skarżący wniósł skargę w dniu 9 września 2014 r., a zatem z uchybieniem terminu, jednocześnie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Reasumując wskazać należy, że bezspornym jest w sprawie, iż skarżący nie brał udziału w postępowaniu przed Wojewodą [...] zakończonym decyzją z dnia 9 lipca 2014 r. i decyzja ta nie została mu doręczona. W dacie składania skargi zaskarżona decyzja ta była już ostateczna i prawomocna, bowiem stronom biorącym udział w tym postępowaniu upłynął 30-dniowy termin do złożenia skargi. Powyższe oznacza zatem, że przedmiotowe skargi jako złożone z uchybieniem terminu do jej wniesienia musi podlegać odrzuceniu przez Sąd. Sąd pragnie jednakże wskazać, że po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi strona może skutecznie bronić się przez złożenie żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Tylko bowiem taka droga obrony interesu prawnego przez stronę pozbawioną udziału w postępowaniu zapewnia poszanowanie jej praw. Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obliguje do jej odrzucenia.