II SA/Bd 143/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA J. W. po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru [...] [...] [...] w T. z dnia [...] września 2016 r., którym nałożył jednorazową grzywnę w stosunku do M. K. w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym . Pełnomocnik M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na wskazane wyżej postanowienie z dnia [...] listopada 2016 r. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej powoływana jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Skarżąca jednoznacznie wskazała, że domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W tej sytuacji, należy wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295). Zaskarżone postanowienie nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. Stanowi ono jedynie dokonane przez organ administracji, formalne potwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, a zatem rozstrzygniecie stricte proceduralne. Nie jest więc możliwe wymuszenie jego wykonania działaniami egzekucyjnymi. Stąd też niedopuszczalne jest zastosowanie w stosunku do niego ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.