II SA/Bd 1438/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2015 r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Bd 1438/ 14 Uzasadnienie Starosta Powiatu G. decyzją [...] z dnia [...] lipca 2014 r. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z zm.) oraz art. 104 Kpa po rozpatrzeniu wniosku inwestora, W. P. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z infrastrukturą techniczną usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości M. R., obręb M. R., gmina G.- odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego. Odwołanie od tej decyzji złożyli: ww. inwestor J. M. i Powiatowy Zarząd Dróg w G.. Inwestor zarzucił naruszenie art. 6- 8, 12, 35 i 107 Kpa oraz art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a ponadto nieadekwatność zaskarżonej decyzji i brak korespondowania z istniejącym stanem zarówno faktycznym jak i prawnym, wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę w myśl art. 138 § 1 pkt 2 Kpa lub jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarząd Dróg natomiast sprzeciwił się - z uwagi na możliwość powstania zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego - jakimkolwiek robotom realizowanym w sąsiedztwie drogi C.- S. a J. M. wskazał, że realizacja projektu spowoduje odwodnienie terenu, a więc i jego działki sąsiadującej z działką, na której inwestor zamierza zrealizować swoje zamierzenia. Wojewoda K.- P. decyzją z [...] października [...] na podstawie art. 138 § 2 Kpa oraz art. 82 ust. 3 ww. ustawy Prawo budowlane uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, ponieważ nieprawidłowo ustalono strony postępowania i nie wskazano podstawy ich ustalenia. Skargę na tą decyzję złożył J. M. wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenia art. 7,77, 127 i 134 Kpa, wywodząc, że jego odwołanie nie zostało rozpoznane oraz że inwestycja W. P. zniszczy zagospodarowanie jego działki. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżący odwołał się od decyzji organu I instancji w niniejszej sprawie, czego potwierdzeniem jest jego wypowiedź na rozprawie sądowej. Świadomym faktu złożenia odwołania był i organ odwoławczy, tj. Wojewoda K.-P.. Potwierdzeniem tego jest chociażby zaskarżona decyzja w której in principio znajduje się stwierdzenie, że "...po rozpoznaniu odwołania Pana W. P., Pana J. M. i Powiatowego Zarządu Dróg w G. od decyzji Starosty G. z dnia [...] lipca 2014 r." Również na stronie drugiej zaskarżonej decyzji w jej uzasadnienie organ stwierdza "Po rozpatrzeniu wniesionych odwołań..." Tymczasem w zakończeniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ stwierdza "Odwołania Pana J. M. i Powiatowego Zarządu Dróg w G. nie będą rozpatrywane, ponieważ dotyczą sposobu realizacji robót budowlanych i nie są przedmiotem oceny organów administracji architektoniczno-budowlanej". Jest to więc oczywista wewnętrzna sprzeczność zaskarżonej decyzji. Analiza jej uzasadnienia również prowadzi do wniosku, że odwołanie skarżącego pozostało poza uwagą i obszarem analizy Wojewody K.-P., po prostu nie zostało przez organ odwoławczy rozpatrzone. Zgodnie z przepisami Kpa, organ odwoławczy bada dopuszczalność odwołania i wypadku uznania, iż nie jest dopuszczalne rozstrzyga o tym w sposób przewidziany przepisami Kpa. Tego w niniejszej sprawie organ również zaniechał. Ponadto wydając zaskarżoną decyzję organ naruszył przepisy art. 15 i 138 § 2 Kpa. W świetle tych przepisów organ odwoławczy winien ponownie rozpoznać sprawę, zaś uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, może nastąpić tylko wtedy, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie takiej oceny nie zawiera. Należy też zauważyć, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest bardzo lakoniczne i w zdecydowanej swej większości poświęcone jest przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania. Nie zawiera też oceny zebranych w sprawie dokumentów. Dotyczy to także wykazu właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, co ma szczególne znaczenie zważywszy na zarzut stawiany przez organ odwoławczy organowi pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uchylić zaskarżoną decyzję i dlatego orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku, rozstrzygnięcie w pkt 2 i 3 opierając na przepisach art. 151 oraz 200 ww. ustawy. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych wywodów, które po myśli art. 153 przywoływanej ustawy są dla organu wiążące. Rzeczą organu będzie więc rozpatrzenie ponownie sprawy z uwzględnieniem przywołanych wyżej przepisów Kpa oraz z poszanowaniem zasad określonych w art. 6-16 Kpa.