II SA/Bd 144/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A. w P. na postanowienie [...] Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego czynności kontrolnych postanawia odrzucić skargę. W dniu 27 stycznia 2015r. spółka A. w P. (zwana dalej: "Spółką") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie [...] Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], którym umorzono postępowanie wszczęte na skutek zażalenia Spółki na postanowienie [...] Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu z dnia 20 października 2014 r. do prowadzonych przez [...] Inspektora Sanitarnego w G. czynności kontrolnych w dniu 20 października 2014 r. w sklepie [...] przy ulicy [...] w G. należącym do spółki A. w P. W odpowiedzi na skargę [...] Inspektor Sanitarny w B. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w kwestionowanym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm. - określanej dalej jako "P.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Zauważyć przy tym należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny zobligowany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy przedmiotem skargi uczyniono postanowienie wydane na skutek postępowania zainicjowanego wniesieniem przez Spółkę sprzeciwu w trybie art. 84c ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79 - 79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Ostatnio wymieniony przepis stanowi zaś, że wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne, gdy organ przeprowadza kontrolę, powołując się na przepisy art. 79 ust. 2 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 2 pkt 2 i art. 84a. Oceny dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na postanowienie w przedmiocie rozpatrzenia sprzeciwu dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 13 stycznia 2014r., sygn. akt II GPS 3/13. W uchwale stwierdzono, że na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 ustawy nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Uznano przy tym, że samo nawiązanie do stosowania przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.), jak to ma miejsce w art. 84c ust. 16 ustawy, nie pozwala przypisać temu postępowaniu charakteru postępowania administracyjnego. Przedmiot kontroli działalności gospodarczej nie odpowiada bowiem przedmiotowi postępowania administracyjnego określonego w art. 1 K.p.a. Wobec tego, postępowanie prowadzone w trybie art. 84c ustawy nie jest postępowaniem administracyjnym. Postanowienia wydane wskutek rozpoznania sprzeciwu nie są postanowieniami wydanymi w postępowaniu administracyjnym, jak tego wymaga art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Postanowienia te nie rozstrzygają również bezpośrednio o konkretnych obowiązkach lub uprawnieniach kontrolowanego przedsiębiorcy. Dopiero wynik kontroli może stanowić podstawę do podejmowania władczych środków wobec działania podmiotu niezgodnego z wzorcem prawidłowego działania. Postanowienie podjęte na podstawie art. 84c ust. 9 lub 10 ustawy wpływają więc jedynie na sytuację faktyczną, a nie prawną kontrolowanego przedsiębiorcy. Stwierdzić zatem należy, że wydane przez organ inspekcji sanitarnej postanowienie orzekające o niedopuszczalności sprzeciwu, nie może zostać poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Sprawa dotycząca sprzeciwu złożonego na czynności kontrolne nie jest sprawą administracyjną, dlatego nie może stanowić przedmiotu zaskarżenia do sądu administracyjnego. W tych okolicznościach, uznać należy, że będąca przedmiotem rozważań sprawa nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego a zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.