II SA/Bd 1447/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R.S. z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno – technicznej zameldowania na pobyt stały postanawia odrzucić zażalenie. R. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pismo datowane na dzień [...] czerwca 2017r. zatytułowane "zażalenie", w którym wniósł o uchylenia postanowienia tego Sądu z dnia 11 maja 2017r. Z uwagi na brak podpisu pod powyższym pismem, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 czerwca 2017 r. skarżący wezwany został, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do podpisania powyższego pisma lub też nadesłania podpisanego odpisu pisma, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu [...] czerwca 2017r. Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych pisma w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie, który upłynął względem niego z dniem [...] czerwca 2017r. Należy zwrócić uwagę, że wniesione przez skarżącego pismo z dnia [...] czerwca 2017 r. jest zażaleniem i jak każe pismo w sprawie powinno być podpisane. Brak podpisu jest brakiem zażalenia, które winno być uzupełnione w 7 dniowym terminie – tj. w takim samym terminie jak każde inne pismo. Wezwanie skierowane do skarżącego było zatem prawidłowe, aczkolwiek mylnie pouczono w nim, że konsekwencją nieuzupełnienia braku podpisu jest pozostawienie pisma bez rozpoznania, zamiast – że nieuzupełnione zażalenie będzie podlegało odrzuceniu. W przypadku zastosowania się do wezwania mylne pouczenie nie mogło jednak szkodzić skarżącemu, brak zaś zastosowania się do wezwania rodzi podobny skutek procesowy tj. brak merytorycznego rozpatrzenia wniesionego przez niego pisma. W tej sytuacji nie było potrzeby ponawiana wezwania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) postanowiono, jak w sentencji.