II SA/Bd 1449/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "M. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie zmiany urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia zawiesić postępowanie. Zaskarżoną decyzją z dnia [..] października 2010r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2010r. nr [...], którą odmówił zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 6 marca 2009r. nr [...], zezwalającej na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa kujawsko – pomorskiego w przedmiocie lokalizacji punktu gry na automatach o niskich wygranych, poprzez zmianę lokalizacji punktu gry na automatach o niskich wygranych z: Sklep Spożywczo – Przemysłowy, Z.dz. nr 49, 88-420 R. na: Sklep Spożywczo – Przemysłowy, ul. T., 88-100 Inowrocław. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), w wyniku zmiany zezwolenia nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych, z uwagi na co, należało orzec, jak w sentencji decyzji. "M. sp. z o.o. w B. nie zgodziła się z argumentacją podniesioną w zakwestionowanej decyzji, w związku z czym wniosła o jej uchylenie. Pismem z dnia [...] lutego 2011r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania sadowoadministracyjnego z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej dotyczącej zgodności art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych z art. 8 ust. 1 Dyrektywy nr 98/34/WE. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania na podstawie wskazanego przepisu ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Uznanie to jednak nie może być dowolne, powinno być ono zatem uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomii procesowej. Należy podkreślić, że przyczyny zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. mają prejudycjalny charakter w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu, co oznacza że orzeczenie które zapadnie w innym toczącym się postępowaniu stanowić będzie podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym z tych przyczyn postępowaniu sądowoadministracyjnym. Innym słowy postępowanie sądowoadministracyjne może być zawieszone, na podstawie wskazanego przepisu, ze względu na jego zależność (prejudycjalność) od innego postępowania wskazanego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przedmiotową sprawę administracyjną zainicjował, złożony w trakcie obowiązywania ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U z 1992 r. Nr 68, poz. 341), wniosek skarżącej o zmianę udzielonego ostateczną decyzją z dnia 6 marca 2009 r. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa kujawsko-pomorskiego, poprzez zmianę lokalizacji jednego punktu prowadzenia gier na automatach on niskich wygranych. Z uwagi na okoliczność, że w trakcie rozpatrywania wniosku spółki, zmianie uległ stan prawny, Dyrektor Izby Celnej w T. rozstrzygnął negatywnie wniosek skarżącej w oparciu o nową ustawę z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. Należy wskazać, że do dnia 1 stycznia 2010 r. warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych określała ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, która weszła w życie w dniu 11 grudnia 1992 r. Ustawa ta dopuszczała możliwość zmiany udzielonych zezwoleń na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych co do miejsca prowadzenia tych gier. Zmiana taka odbywała się w trybie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej powoływanej jako k.p.a.). Ustawa o grach i zakładach wzajemnych przestała obowiązywać w dniu 1 stycznia 2010 r., tj. z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540) - art. 144 ustawy. Zgodnie z zawartym w rozdziale 12 (Przepisy przejściowe i dostosowującej) nowej ustawy przepisem intertemporalnym określonym w art. 118, do postępowań wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy tj. 1 stycznia 2010 r., stosuje się przepisy ustawy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Z treści art. 8 ustawy o grach hazardowych wynika zaś, że do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 253a § 1 Ordynacji podatkowej, regulującym tryb nadzwyczajny w zakresie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, a takiej dotyczył przedmiotowy wniosek skarżącej, zmiana decyzji ostatecznej na mocy której strona nabyła prawo może być za jej zgodą dokonana, jeżeli przepisy szczególne nie przeciwstawiają się temu i przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes strony. Przesłankami więc zmiany decyzji ostatecznej są: z jednej strony interes publiczny lub ważny interes strony, z drugiej zaś brak przepisu szczególnego przeciwstawiającego się zmianie decyzji ostatecznej. W myśl art. 129 ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy, jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Z treści zaś art. 135 ust. 1 nowej ustawy wynika, iż zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą być zmieniane, na zasadach określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielonych podmiotom prowadzącym taką działalność, przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Przepis art. 135 ust. 2 stanowi natomiast, że w wyniku zmiany zezwolenia nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych. Z przytoczonych przepisów nowej ustawy wynika zatem, że działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy, jest prowadzona co do zasady według przepisów dotychczasowych, z tym że zmiana zezwolenia na taką działalność odbywa się na zasadach określonych w nowej ustawie, która w art. 51 ust. 2 pkt 1 lit. a zezwala na dokonanie zmiany zezwolenia w zakresie miejsca urządzania gier. Z zawartego jednak w art. 135 ust. 2 nowej ustawy wyraźnego zastrzeżenia, jednoznacznie wynika, że zmiana takiego zezwolenia nie może dotyczyć zmiany miejsca urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszania liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych. Ustawodawca zatem w nowym akcie prawnym regulującym przedmiotową działalność, przesądzając możliwość dokonywania zmian zezwoleń w oparciu o zasady określone w nowej ustawie o grach hazardowych, wyłączył z tych zasad możliwość zmiany miejsca urządzania gry. W oparciu o wskazane regulacje prawne nowej ustawy o grach hazardowych, Dyrektor Izby Celnej w T. wywiódł więc, że przepis art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych stanowi przesłankę negatywną z art. 253a § 1 Ordynacji podatkowej, uniemożliwiającą uwzględnienie wniosku skarżącej w nadzwyczajnym trybie wskazanym w tym przepisie, jako że przepis art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych stanowi przepis szczególny, w rozumieniu art. 253a § 1 Ordynacji podatkowej, wyraźnie sprzeciwiający się zmianie decyzji ostatecznej z dnia 12 maja 2009 r. zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, co do zmiany miejsca urządzania gry. W dokonanej zmianie stanu prawnego i wprowadzonym przepisem w art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych zastrzeżeniu, że w przypadku działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, prowadzonej na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy, niemożliwa jest uprzednio prawnie dopuszczalna zmiana miejsca urządzania gry, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu dostrzegł możliwość naruszenia norm konstytucyjnych, a w szczególności wywodzonej z art. 2 Konstytucji RP zasady ochrony interesów w toku, z uwagi na nagłą i nieprzewidywalną zmianę uwarunkowań prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie organizowania gier na automatach o niskich wygranych przejawiającą się m.in. w braku możliwości dalszego wykorzystywania wyposażenia, głównie automatów do gier, zainstalowanych w określonych punktach gry. Z uwagi na tożsamość stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy i sprawy II SA/Po 549/10 w której zadano pytanie prawne, oraz prejudycjalny charakter rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, wyrażający się w jego niezbędności do stwierdzenia czy zaskarżona w przedmiotowej sprawie decyzja odpowiada prawu, zasadnym jest zdaniem Sądu zawieszenie niniejszego postępowania, do czasu rozstrzygnięcia zaistniałej wątpliwości prawnej przez Trybunał Konstytucyjny. W ocenie Sądu wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z przytoczonym powyżej pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Konstytucyjnego spełnia przesłankę zawieszenia postępowania o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, bowiem treść tego pytania związana jest w całej rozciągłości z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie oraz podstawą prawną kwestionowanych decyzji (art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych), w związku z czym rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia .