II SA/Bd 145/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. S. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lutego 2022r., pismem z dnia 2 marca 2022 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie numeru PESEL, podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, nadesłanie odpisu skargi celem doręczenia do przez Sąd uczestnikowi postępowania. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało wysłane na adres wskazany w skardze. Przesyłka sądowa zawierająca pismo o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, nie została odebrana przez stronę skarżącą mimo pozostawienia zawiadomienia w drzwiach adresata i dwukrotnego awizowania (koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru i stwierdzeniem prawidłowego awizo k. 388 akt sądowych). Tym samym korespondencja ta została doręczona skarżącej w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) - dalej jako "p.p.s.a." w dniu 21 marca 2022 r. Strona w terminie 7 dni od dnia 22 marca 2022 r. ani do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników, a także gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, oznaczenie przedmiotu sprawy) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, korespondencja sądowa zawierająca zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej w dniu 21 marca 2022 r. w trybie "zastępczym" na podstawie art. 73 p.p.s.a. W § 1 stanowi on, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Zgodnie z § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 ( § 4). Uregulowana w powołanym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., ustanawia się fikcję prawną doręczenia. (...) Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, s. 303). Weryfikacja trybu doręczenia przeprowadzona na podstawie udokumentowanych na kopercie czynności operatora pocztowego nie budzi wątpliwości Sądu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, który jest dokumentem urzędowym oraz koperty wynika, że pierwszą próbę doręczenia podjęto 7 marca 2022 r. pod wskazanym adresem nie zastano adresata, dlatego pozostawiono informację (awizo). Powtórne awizo pozostawiono 15 marca 2022 r. W dniu 23 marca nastąpił zwrot przesyłki do nadawcy. Czternastodniowy termin na odbiór przesyłki upłynął zatem z dniem 21 marca 2022 r. Z tym dniem doręczenie powyższego wezwania należy uznać za dokonane (art. 73 § 4 k.p.a.). W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął z dniem 28 marca 2022 r. (który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy). Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca w przypisanym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.