II SA/Bd 1459/13
WyrokWSA w Bydgoszczy2014-01-22
Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak, Wojciech Jarzembski, Anna Klotz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji o przyznaniu płatności ONW jest zgodne z prawem, gdy decyzja została doręczona domownikowi strony niebędącemu sąsiadem ani dozorcom, a odwołanie zostało nadane po upływie terminu liczonego od daty doręczenia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że doręczenie decyzji nastąpiło prawidłowo na podstawie art. 43 Kpa poprzez doręczenie domownikowi strony, mimo że nie był on sąsiadem ani dozorcom, a odwołanie wniesione po upływie terminu liczonego od daty doręczenia jest nieterminowe. Wobec braku naruszeń prawa materialnego lub proceduralnego mających wpływ na wynik sprawy, skarga została oddalona.Stan faktyczny
Wnioskodawca W.K. otrzymał decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR przyznającą płatność ONW, doręczoną domownikowi – teściowej W.K. – w jego miejscu zamieszkania. Odwołanie od decyzji zostało nadane dwa dni po upływie 14-dniowego terminu liczonego od daty doręczenia decyzji. Organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania i wydał postanowienie o jego odrzuceniu. W.K. zaskarżył postanowienie, kwestionując prawidłowość doręczenia decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014r. sprawy ze skargi W.K. na postanowienie Dyrektora [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] września 2013r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
II SA/Bd 1459/13
Uzasadnienie
Na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kpa oraz art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 z zm.), po wpłynięciu odwołania W.K. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania – Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. postanowieniem z [...] listopada 2013 r. Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji, wywodząc, że ww. decyzję doręczono pod wskazany przez wnioskodawcę adres w dniu [...] czerwca 2013 r.; zatem odwołanie powinno zostać wniesione przez W. K. najpóźniej z dniem [...] czerwca 2013 r., tymczasem zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...] czerwca 2013 r., a więc 2 dni po terminie.
W skardze W. K. zarzucił naruszenie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kpa, poprzez stwierdzenie przez organ uchybienia terminu do wniesienia odwołania, pomimo wniesienia odwołania w ustawowym terminie i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania, wywodząc, że przesyłkę pozostawiono u jego teściowej G.Ć. w jej miejscu zamieszkania, mimo że nie jest ona jego domownikiem, sąsiadem jak i dozorcą domu, a listonosz nie pozostawił w jego miejscu zamieszkania żadnej informacji o przekazaniu przesyłki teściowej; dlatego należy stwierdzić, iż do doręczenia mu przesyłki doszło dopiero w chwili, gdy przesyłka została mu przekazana, tj. w dniu [...] czerwca 2013 r. i dopiero od tego momentu zaczął biec termin na złożenie odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu [...] czerwca 2013 r. w sposób zastępczy określony art. 43 Kpa poprzez doręczenie przesyłki domownikowi strony obecnemu w jego mieszkaniu i w przeszłości wszelkie pisma od organu adresowane na skarżącego odbierała G.Ć. – teściowa skarżącego w jego miejscu zamieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 143, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną - i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w dniu [...] maja 2012 r. wpłynął wniosek W.K. o przyznanie płatności ONW na rok 2012 i decyzją ww. organu z [...] czerwca 2013 r. – Nr [...] skarżącemu taką płatność przyznano z uwzględnieniem potrącenia wynikającego z przedeklarowania powierzchni wniesionej do płatności.
Z akt sprawy wynika, że powyższą decyzję wysłano skarżącemu na wskazany przez niego adres i odebrała ją w dniu [...] czerwca 2013 r. G. Ć.. Jak wynika z adnotacji doręczyciela osoba ta jest teściową skarżącego, co jest okolicznością bezsporną, przyznaną przez skarżącego w jego skardze.
Z akt wynika również, że w dniu do Biura Powiatowego ww. Agencji wpłynęło w dniu [...] lipca 2013 r. nadane w dniu [...] czerwca 2013 r. w Urzędzie Poczty Polskiej odwołanie skarżącego z datą [...] czerwca 2013 r. odwołanie skarżącego od ww. decyzji z [...] czerwca 2013 r.
W związku z powyższym należy zauważyć, że po myśli przepisów art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie, a termin ten zgodnie z przepisem art. 57 § 5 Kpa – uważa się za zachowany jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w pobliskiej placówce pocztowej operatora publicznego.
W świetle tych przepisów odwołanie skarżącego winno być wniesione najpóźniej w dniu [...] czerwca 2013 r.
Zgodnie z przepisem art. 134 Kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Zasady regulujące doręczanie pism w toku postępowania administracyjnego zawarte są w przepisach art. 39-49 Kpa w Rozdziale 8 – Doręczenia. Wynika z nich m.in., że organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione organy (art. 39 Kpa). Pismo doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi (art. 40 § 1). Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich miejscu zamieszkania lub miejscu pracy (art. 42 § 1). W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 43 zd. 1) i tylko o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy, zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 zd. 2).
Z akt sprawy wynika, że decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2013 r. doręczono skarżącemu w sposób przewidziany w przywołanym przepisie art. 43 zd. 1 Kpa. Z akt sprawy wynika także, że tak samo doręczono w niniejszej sprawie skarżącemu inne pisma; np. dnia [...] sierpnia 2012 r. pismo z [...] sierpnia 2012 r. Faktu tego skarżący nie zanegował. Nie zanegował także tej formy doręczenia pisma. Potwierdzeniem prawidłowości doręczenia decyzji z [...] czerwca 2013 r. jest również przedłożony w toku postępowania sądowego przez skarżony organ dokument wystawiony przez Pocztę Polską w dniu [...] listopada 2013 r. (karta 17 akt sądowych). Dokument ów doręczono skarżącemu w dniu [...] stycznia 2014 r. (karta 25 akt sądowych) którego skarżący nie zanegował. Z akt nie wynika także jakoby decyzję z [...] czerwca 2013 r. odebrała teściowa skarżącego w jej miejscu zamieszkania.
W tym stanie rzeczy uznając, iż brak przesłanek wskazanych treścią przywołanych przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazujących uwzględnienie skargi stosownie do przepisu art. 151 tej ustawy Sąd skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło