II SA/Bd 1461/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Oddział w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego oddala skargę. W dniu [...] stycznia 2008 r. [...] Sp. z o.o. Oddział w B. złożyła wniosek wraz z niezbędnymi dokumentami o rejestrację samochodu osobowego marki Land Rover Discovery, rok produkcji 2005 r. Prezydent Miasta B. decyzją Nr [...] z dnia[...] sierpnia 2008 r. na podstawie art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym zarejestrował przedmiotowy samochód osobowy wydając [...] Sp. z o.o. Oddział w B. tablice rejestracyjne CB [...] W dniu 16 lipca 2010 r. do organu I instancji wpłynęła prawomocna decyzja Starosty I. z dnia [...] czerwca 2010 r. znak [...] uchylająca decyzję tamtejszego organu z dnia [...] października 2007 r. sygn. KD.[...] dotycząca rejestracji przedmiotowego pojazdu na Firmę [...] Sp. z o.o. w I., która m.in. była podstawą rejestracji ww. pojazdu na stronę. Przyczyną uchylenia decyzji z dnia[...] października 2007 r. był fakt, że przedmiotowy pojazd został zarejestrowany na podstawie sfałszowanego dokumentu. Prezydent Miasta B.y postanowieniem z dnia 23 lipca 2010 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i 8 kpa wznowił z urzędu postępowanie w sprawie rejestracji samochodu osobowego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], Prezydent Miasta B., działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a."), art. 73 ust. 1 w związku z art. 72 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.: Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.; zwanej w skrócie "Prawem o ruchu drogowym"), odmówił wydania decyzji i zarejestrowania samochodu osobowego marki LAND ROVER DISCOVERY, nr nadwozia S[...], nr rej. CB [...], rok produkcji 2005, na rzecz [...] Sp. z o.o. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, iż dowód rejestracyjny serii DR/BAD [...], który był m.in. podstawą rejestracji ww. pojazdu został unieważniony w wyniku decyzji Starosty Inowrocławskiego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], wobec czego nie zostały spełnione warunki konieczne do rejestracji pojazdu określone w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów. Od decyzji Prezydenta Miasta B. spółka [...] Sp. z o.o. odwołała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zdaniem odwołującej się organ I instancji dopuścił się uchybień procesowych mających wpływ na wynik sprawy, naruszając art. 10 § 1 kpa. Nie umożliwiono wnioskodawcy wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji w sprawie. Decyzją z dnia [...]października 2010 r., nr SKO[...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., działając na podstawie art. 72 ust. 1 w związku z art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w postanowieniu z dnia 23 lipca 2010 r. Prezydent Miasta B. pouczył stronę o przysługującym jej zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. prawie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji w Urzędzie Miasta B., w Wydziale Uprawnień Komunikacyjnych ul. Grudziądzka 9-15, pok. 108 w ciągu siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia. Tym samym skarżącej umożliwiono zapoznanie się z zebranymi w sprawie dowodami i materiałami, zapewniając jednocześnie możliwość wypowiedzenia się, co do tych dowodów i materiałów. Ponieważ strona, pomimo stosownego pouczenia, nie skorzystała z przysługującego jej prawa, organ I instancji uprawniony został do wydania decyzji. Na decyzję organu odwoławczego spółka [...] Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się uchylenia zarówno jej, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta B.. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji oraz brak wskazania, które to okoliczności w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i stosowną podstawę prawną wskazują na rzekomą pozorność dokonywanych czynności w prowadzonej przez kontrolowanego działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przeprowadzona ocena zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć wykazała, bowiem iż nie naruszają one przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na jej wynik. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala. Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja została wydana wskutek wznowienia postępowania organy rozpatrując na nowo wniosek o rejestrację pojazdu, musiały rozstrzygnąć, czy przesłanka stanowiąca podstawę do wznowienia rzeczywiście wystąpiła, a jeżeli tak, winny były przesądzić, jakie miała znaczenie dla rozpoznania podania strony. Na organach ciążył, więc obowiązek przeprowadzenia postępowania na nowo, w którym winny zostać wyeliminowane wszystkie wady postępowania wcześniejszego, co w przypadku istnienia fałszywych dowodów oznacza, że winny były one zostać wyeliminowane i zastąpione dowodami zgodnymi z prawem. Podstawę materialno - prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji administracyjnej stanowi art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Zgodnie z jego treścią, rejestracji dokonuje się na podstawie: – dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; – karty pojazdu, jeżeli była wydana; – wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji, jeżeli są wymagane; – zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego; – dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany; – dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; – dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; – zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający: uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub o brak obowiązku, o którym mowa w lit. a - jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 1a; – dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub oświadczenia o podleganiu obowiązkowi zapewniania sieci zbierania pojazdów, o którym mowa w art. 11 ust. 4 tej ustawy, albo faktury zawierającej takie oświadczenie, jeżeli pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy. Zgodzić się trzeba z zaprezentowanym stanowiskiem organów, że wskutek sfałszowania na umowie kupna pojazdu podpisu strony tej umowy, doszło tym samym do sfałszowania tej umowy, a więc dowodu własności w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Należy podkreślić, że do rejestracji pojazdu może dojść jedynie w przypadku, kiedy wszystkie niezbędne z punktu widzenia powyższego przepisu dokumenty zostały przedłożone przez wnioskodawcę, a ponadto, są prawdziwe. Organy nie mogły, więc przejść do porządku nad faktem, że istniejący dowód własności samochodu jest fałszywy i brak jest prawdziwego, wiarygodnego dowodu w tym zakresie. O fałszywości dowodu nabycia pojazdu, który następnie nabyła spółka, przesądził wyrok Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 21 sierpnia 2009 r. (sygn. akt II K 238/09), na mocy którego G. Z. został uznany za winnego tego, iż działając wspólnie i w porozumieniu z T. J. z zamiarem wprowadzenia na polski obszar celny samochodu marki Land Rover nr nadwozia VIN SALL[...], wyłudził poświadczenie nieprawdy w dokumencie potwierdzającym zapłatę podatku akcyzowego za ten pojazd oraz w zaświadczeniu VAT – 25 w ten sposób, że udostępnił T. J, swoje dane osobowe oraz podpisał fikcyjną umowę kupna – sprzedaży ww. samochodu, którą następnie T. J. posłużył się w Urzędzie Celnym w Inowrocławiu, Urzędzie Skarbowym w Inowrocławiu oraz w Wydziale Komunikacji i Dróg Starostwa Powiatowego w I.. Objęty wymogiem przepisu art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, niezbędny dokument do zarejestrowania pojazdu, tj. dowód własności pojazdu, w sposób niebudzący wątpliwości nie spełniał, zatem kryterium prawdziwości w znaczeniu formalnym. W orzecznictwie przyjmuje się, że organy mogą uwzględniać jako dowody w sprawie tylko te dokumenty, które spełniają kryterium prawdziwości zarówno w znaczeniu materialnym jak i formalnym (por. wyrok NSA z 12 marca 1998 r., w sprawie II SA 32/98, LEX nr 41680). Ujawnienie okoliczności, iż wskazany dokument nie spełnia kryterium prawdziwości stanowiło właściwą podstawę odmowy zarejestrowania pojazdu. Nie jest przy tym zasadny zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., nie każde bowiem naruszenie tego przepisu skutkuje wadliwością wydanej decyzji. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej (najczęściej w sferze postępowania dowodowego), a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Op 15/08, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 519812). Takiego wywodu skarżąca nie przedstawiła, tym bardziej, że jak wynika z przedłożonych tutejszemu Sądowi akt administracyjnych, w postanowieniu z dnia 23 lipca 2010 r. Prezydent Miasta B. pouczył stronę o przysługującym jej zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. prawie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji w Urzędzie Miasta Bydgoszczy, w Wydziale Uprawnień Komunikacyjnych ul. Grudziądzka 9-15, pok. 108 w ciągu siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia. Tym samym skarżącej umożliwiono zapoznanie się z zebranymi w sprawie dowodami i materiałami, zapewniając jednocześnie możliwość wypowiedzenia się, co do tych dowodów i materiałów. Jednakże strona, pomimo stosownego pouczenia, nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i brak jest uchybień organu na gruncie prawa procesowego mogących mieć wpływ na wynik sprawy - Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.