II SA/Bd 1474/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 września 2011 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia kserokopii szkicu geodezyjnego działki 1. oddala skargę, 2. przyznaje ze Skarbu Państwa ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy ) na rzecz adwokata Ł. G. kwotę 295,20 ( dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100 ) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. II SA/Bd 1474/10 Uzasadnienie Decyzją dnia [...] [...] K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., po rozpatrzeniu odwołania K. L., utrzymał w mocy decyzję Starosty B. nr [...] z dnia [...], orzekającą na podstawie art. 7d pkt 1, 40 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. Nr 49, poz. 493) o odmowie wydania wyżej wymienionej kserokopii szkicu geodezyjnego działki nr [...] położonej w M. - długości i szerokości działki w metrach kwadratowych - celem przedłożenia w sądzie. Powodem negatywnego rozstrzygnięcia organu I instancji, jak wynika z uzasadnienia decyzji, była okoliczność, że szkic geodezyjny nie wchodzi w skład materiałów stanowiących geodezyjno - kartograficzny zasób użytkowy podlegający udostępnieniu na wniosek, zaś ewidencja gruntów nie zawiera informacji dotyczących wymiarów działek, lecz tylko w zakresie ich powierzchni. Organ II instancji uznał stanowisko Starosty B. za prawidłowe. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że operat ewidencyjny składający się z bazy danych ewidencji gruntów i budynków prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego oraz zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych, zawiera w zakresie gruntów, stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, tylko informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla danej nieruchomości, a ponadto - zgodnie z art. 20 ust. 2 - informacje o właścicielu, podmiocie władającym gruntem i wartości nieruchomości. Natomiast dane dotyczące wymiarów działek wynikają jedynie pośrednio z dokumentów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, a udostępnienie informacji zawartych w tym zasobie reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. (Dz. U. z 1999 r., Nr 49, poz. 493). W myśl tego rozporządzenia powyższy zasób dzieli się na zasób użytkowy, który stanowią materiały służące do bezpośredniego i powszechnego udostępniania (poprzez uniemożliwienie wglądu do nich lub sprzedaż kopii), zasób bazowy, który stanowią materiały źródłowe służące za podstawę następnych opracowań gromadzonych w zasobie, podlegające udostępnieniu na podstawie zgłoszenia prac geodezyjno - kartograficznych lub zamówień na materiały do wykonywania tych prac, względnie zamówień na materiały dotyczące szacowania nieruchomości oraz zasób przejściowy, który stanowią nie zakwalifikowane do wymienionych zasobów materiały pomocnicze. Zgodnie zaś z instrukcją techniczną 0-3 będącą załącznikiem do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 r. w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego sytemu informacji o terenie (Dz. U. z 1999 r., Nr 30, poz. 297) szkic geodezyjny działki nr [...] z podaniem jej długości i szerokości, o który wystąpiła odwołująca się, należy do zasobu bazowego dostępnego wyłącznie dla wykonawców prac geodezyjnych i kartograficznych, wobec czego według organu odwoławczego, organ I instancji trafnie odmówił jego wydania. Na poparcie swego stanowiska organ II instancji powołał się w uzasadnieniu na wyrok WSA w Białymstoku sygn. II SA/Bk 616/08. K. L. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzję K. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjno i Kartograficznego nie uzasadniając wniesionej skargi. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Prawo do uzyskania informacji publicznych przewiduje art. 61 Konstytucji RP, stanowiąc jednocześnie w ust. 4, iż tryb ich udzielania określają ustawy. Podstawowym aktem w tym zakresie jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Nie dotyczy ona jednak udostępnienia wszelkiego typu informacji publicznych. Zgodnie bowiem z jej art. 1 ust. 2 przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że pewne rodzaje informacji publicznej mogą być udostępnione tylko w specjalnym trybie bądź na odmiennych zasadach. Aktem o charakterze legis speciali w stosunku do ustawy z dnia 6 września 2001 r. jest ustawa z dnia 17 maja 1998 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. tj. 2010 r., Nr 193, poz. 1287), zaś żądana przez skarżącą informacja w postaci wydania kserokopii dokumentu - szkicu geodezyjnego działki wraz z podaniem jej wymiarów, jako wytworzona przez organy administracji publicznej, ma charakter informacji publicznej. Rozpoznając wniosek skarżącej Starosta B. obligowany był zastosować się do unormowań tejże ustawy oraz aktów wykonawczych do niej. Zakres zaś kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny sprowadza się do oceny zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa, to jest do oceny, czy utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji organ odwoławczy nie postąpił wbrew treści wymienionych wyżej aktów w stopniu wpływającym na wynik sprawy. Kierując się wskazanym kryterium Sąd uznał, iż skarga nie może być uwzględniona. Art. 24 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 tejże ustawy, to jest o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, na który - poza bazą (ewidencją - rejestrem) danych w powyższym zakresie - składają się dokumenty uzasadniające wpisy do bazy danych (czyli do ewidencji - rejestru). W art. 20 ust. 1 pkr 1 cyt. ustawy zaś wskazano jakie informacje o charakterze przedmiotowym zamieszcza się w ewidencji gruntów. Są to informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych, ich klas gleboznawczych, a także ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów. Zatem, jak trafnie stwierdziły orzekające w sprawie organy, brak jest w ewidencji gruntów danych co do wymiarów działek, a więc, mimo jawności -powszechnej dostępności informacji ujętych w ewidencji, ograniczonej jedynie koniecznością poniesienia stosownej odpłatności (vide rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. - Dz. U. Nr 37, poz. 343) nie było obiektywnej możliwości przekazania skarżącej wymiarów działki nr [...], to jest długości i szerokości. Odrębną kwestią jest natomiast udostępnienie skarżącej kserokopii szkicu geodezyjnego tejże działki oraz skorzystanie w celu ustalenia interesujących skarżącą parametrów działki nr [...] przed jej podziałem, ewentualnie z innych dokumentów geodezyjnych, które to dokumenty oraz szkic stanowią państwowy zasób geodezyjno - kartograficzny. Zagadnienia związane z udostępnieniem informacji z tego zasobu reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. Nr 49, poz. 493), wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. O ile bezproblemowo mogą być udostępniane każdemu do wglądu materiały i sprzedawane kserokopie materiałów zaliczanych do tzw. zasobu użytkowego (§ 10 ust. 1 pkt 2 i § 4 ust. 3 pkt 2), to materiały objęte tzw. zasobem bazowym, przez które należy rozumieć materiały źródłowe służące za podstawę następnych opracowań gromadzonych w zasobie, można udostępnić wyłącznie w ramach zgłoszenia prac geodezyjnych lub zamówień na materiały potrzebne do wykonywania tych prac (§ 10 ust. 1, pkt 1 i § 4 ust. 3 pkt 1 cyt. rozporządzenia). Szczegółowe wyliczenie materiałów kwalifikowanych do zasobów bazowego, użytkowego oraz trzeciego - tzw. przejściowego (§ 4 ust. 3 pkt 3 i § 10 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia z 17 maja 1999 r.) zawiera kolejny akt wykonawczy do ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, mianowicie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 r. w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie (Dz. U. Nr 30, poz. 297) a konkretnie - stanowiący jego integralną część załącznik "wykaz standardów technicznych." do których należy instrukcja techniczna "0-3 Zasady komplementowania dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej." Zgodnie z § 14 pkt 1 wskazanej instrukcji do zasobu bazowego zaliczane są źródłowe dokumenty geodezyjne i kartograficzne, będące podstawą do wykonywania innych prac, a zatem między innymi zawierające wymiary działek szkice polowe z pomiaru stanu władania, szkice graniczne, szkice wyznaczenia projektu podziału nieruchomości lub scalenia i wymiany gruntów oraz inna dokumentacja dostępna wyłącznie dla podmiotów trudniących się zawodowo wykonywaniem prac geodezyjnych. Wobec powyższego Starosta B. nie był władny wydać skarżącej, dla celów postępowania sądowego, szkic sytuacyjny przedmiotowej działki z podaniem jej wymiarów zaś uwzględnienie wniosku w tym zakresie oznaczałoby obejście przezeń obowiązujących przepisów. W tym stanie rzeczy uznając, że poprzez utrzymanie w mocy decyzji wymienionego organu K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie naruszył prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.