II SA/Bd 1479/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 października 2013 r. M.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z przepisem § 2 ust. 3 pkt 7 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu: ewidencji ludności i dowodów osobistych - 100 zł. Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 listopada 2013 r., M.F. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto skarżący zarządzeniem z tej samej daty został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 6 grudnia 2013r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 8 akt sądowych). Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi ani też nie uiścił wpisu należnego od skargi w wyznaczonym terminie, który względem skarżącego upłynął w dniu 13 grudnia 2013 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.