II SA/Bd 1482/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanowił: ustanowić radcę prawnego. W dniu [...] maja 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek M. Ś. o przyznanie prawa pomocy. Z rozpoznawanego na wcześniejszym etapie formularza PPF wynika, że wnosił on o ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawca obecnie przebywa w zakładzie karnym. Znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i nie może w pełni skorzystać z prawa do sądu. Z pism nadsyłanych do Sądu wynika, że ma problemy ze zrozumieniem pism kierowanych do niego, dotyczących kwestii proceduralnych. Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.