II SA/Bd 149/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanowił odmówić przyznania prawa pomocy Odpowiadając na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi T. B. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący jest jedynym żywicielem pięcioosobowej rodziny, która powiększy się w najbliższym czasie. Prowadzi działalność gospodarczą, osiągając miesięcznie dochód w wysokości [...] zł. Oszacował, że miesięczny koszt związany z utrzymaniem lokalu mieszkalnego i opłaceniem przedszkola sprowadza się do [...] zł. W zeznaniach podatkowych wykazał, że z żoną uzyskali w 2009 r. dochód w wysokości [...] zł, w 2008 zaś roku – [...] zł. Wnioskujący posiada dwa rachunki bankowe z saldem dodatnim [...] zł oraz [...] zł. W tej kwestii wyjaśnił, że działalność firmy wymaga utrzymywania na koncie firmowym środków finansowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyrażoną w art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " p.p.s.a ", strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może być przyznane osobie fizycznej, gdy ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny( art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a), przez co należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Powyższe oznacza więc, że omawiana instytucja powinna być stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Ponadto zasadność wniosku o skorzystanie pomocy prawnej podlega rozpatrzeniu w dwóch aspektach, tj. uwzględniając z jednej strony wysokość obciążeń finansowych, jakie skarżący jest zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej strony jego możliwości finansowe. W tym kontekście stwierdza się, że wysokość wpisu od skargi na wskazaną wyżej decyzję wynosi 200 zł, jak również, że skarżący zgromadził na rachunkach bankowych [...] zł. Przeznaczenie części z tych środków na opłacenie wpisu nie spowodowałoby uszczerbku dla koniecznego utrzymania, o którym mowa w art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Tym bardziej, że wnioskujący środki pieniężne przeznacza na przyszłe wydatki związane z działalnością firmy, a te nie mogą korzystać z preferencji w stosunku do kosztów sądowych. Wyjaśnić należy, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy z tego przede wszystkim względu, iż wiąże się z przeniesieniem ciężaru ponoszenia wydatków w indywidualnej sprawie sądowej jednego obywatela na współobywateli, bowiem to z ich środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywają koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia z obowiązku ich ponoszenia. W konsekwencji wniosek strony oceniono negatywnie i na podstawie art.246 § 1 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.