II SA/Bd 1492/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 maja 2022 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii na rzecz skarżącej [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rektor Uniwersytetu M. K. w T. (zwany dalej "Rektorem") decyzją z [...] lipca 2021 nr [...] (por. segregator J. F. 284184"; dokument wsunięty do folii na dokumenty oznaczonej doczepioną zszywką karteczką z numerem 130; w koszulce tej Sąd odnalazł także niewymieniony w spisie akt sprawy i niepołączony z decyzją dowód doręczenia decyzji w dniu [...] lipca 2021 r.) utrzymał w mocy decyzję Prodziekana Wydziału Prawa i Administracji z [...] marca 2021 r. w sprawie skreślenia J. F. (tj. Skarżącej) z listy studentów I roku studiów niestacjonarnych jednolitych magisterskich na kierunku prawo. Decyzja Rektora zapadła w następującym stanie sprawy: W roku akademickim 2015 /2016 Skarżąca nie zaliczyła I roku studiów w terminie przewidzianym w obowiązującym wówczas Regulaminie Studiów UMK (§ 23 ust. 2 uchwały nr [...] Senatu UMK w T. z dnia [...] kwietnia 2015 r.) tj. do dnia [...] września 2016 r. Wnioskiem z [...] września 2016 r. Skarżąca wystąpiła o warunkowe wpisanie na wyższy rok studiów. Wniosek został przez UMK opatrzony datą [...] września 2016 r. Dziekan Wydziału Prawa i Administracji UMK (zwany dalej "Dziekanem") decyzją wewnątrzzakładową (tj. aktem wewnątrzzakładowym – por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 25 czerwca 2019 sygn. II SA/Bd 339/19) z 1 października 2016 r. warunkowo wpisał Skarżącą na II rok studiów oraz zobowiązał ją do zdania zaległych przedmiotów w terminie do [...] listopada 2016 r. Następnie Dziekan, w związku z brakiem zdania zaległych egzaminów, decyzją z [...] grudnia 2016 r. skreślił Skarżącą z listy studentów. W wyniku rozpatrzenia odwołania Skarżącej Rektor decyzją z [...] lutego 2017 r. uchylił decyzję Dziekana i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarga J. F. na decyzję Rektora została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z [...] marca 2018 r. sygn. II SA/Bd 628/17. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dziekan decyzją z [...] października 2018 r. skreślił Skarżącą z listy studentów. P. z [...] listopada 2018 r. Skarżąca wniosła odwołanie od tej decyzji. Ponadto pismem datowanym na [...] grudnia 2018 r. Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji wewnątrzzakładowej Dziekana z [...] października 2016 r. (o warunkowym wpisaniu na II rok studiów) wskazując, że decyzję z [...] października 2016 r. otrzymała dopiero [...] listopada 2018 r. Rektor [...] stycznia 2019 r. uznał to odwołanie za niedopuszczalne w związku z uchybieniem terminu do jego wniesienia (por. dokument wsunięty do folii na dokumenty z doczepiona zszywką karteczką z numerem 71). Decyzją z [...] stycznia 2019 r. (por. segregator J. F. Akta"; dokument wsunięty do folii na dokumenty oznaczonej doczepioną zszywaczem biurowym karteczką z numerem 70; z dokumentem złączono spinaczem biurowym dowód doręczenia decyzji w dniu [...] lutego 2019 r.) Rektor utrzymał w mocy decyzję Dziekana z [...] października 2018 r. o skreśleniu z listy studentów. Wskutek skargi J. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 25 czerwca 2019 r. sygn. II SA/Bd 339/19 uchylił decyzję Rektora z [...] stycznia 2019 r. Sąd wskazał, że Skarżąca nie uzyskała zaliczenia pierwszego roku studiów na skutek niezdania egzaminów z dwóch przedmiotów: Prawo Konstytucyjne oraz Prawa człowieka. Organ jednakże nie udowodnił, że realnie stworzono Skarżącej możliwość przystąpienia do egzaminów w terminie do [...] listopada 2016 r. Brak bowiem dowodów na doręczenie Skarżącej przed dniem [...] listopada 2016 r. decyzji zobowiązującej ją do zdania egzaminów w tym terminie. Oznacza to, że o tej decyzji Skarżąca dowiedziała się dopiero [...] listopada 2018 r. i złożyła od niej odwołanie [...] grudnia 2018 r. W konsekwencji niezdanie przez Skarżącą dwóch zaległych egzaminów z I roku studiów w terminie do [...] listopada 2016 r. nie mogło na tym etapie sprawy stanowić podstawy do skreślenia skarżącej z listy studentów, a z pewnością było przedwczesne. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Rektor decyzją z [...] grudnia 2019 r. nr [...] uchylił decyzję Dziekana z [...] października 2018 r. o skreśleniu listy studentów i umorzył postępowanie w całości. Skarga J. F. na tą decyzję Rektora została oddalona wyrokiem WSA w Bydgoszczy z 19 sierpnia 2020 r. sygn. II SA/Bd 298/20. Z kolei aktem wewnątrzzakładowym - decyzją z [...] grudnia 2019 r. nr [...] (por. segregator J. F. Akta"; dokument wsunięty do folii na dokumenty oznaczonej doczepioną zszywką karteczką z numerem 81) Rektor: - uchylił swoją decyzję wewnątrzzakładową z [...] stycznia 2019 r. stwierdzającą niedopuszczalność wniesienia przez Skarżącą odwołania od decyzji wewnątrzzakładowej Dziekana z [...] października 2016 r. o warunkowym wpisaniu Skarżącej na II rok studiów, - uchylił decyzję wewnątrzzakładową Dziekana z [...] października 2016 r. w sprawie warunkowego wpisania Skarżącej na II rok studiów – w części dotyczącej terminów zaliczenia przedmiotów na II roku studiów oraz terminów zaliczenia zaległych przedmiotów Prawo konstytucyjne – egzamin i Prawa człowieka – egzamin, - przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia – w zakresie ustalenia terminów zaliczenia przedmiotów II roku i terminów zaliczenia przedmiotów Prawo konstytucyjne – egzamin i Prawa człowieka – egzamin. Następnie decyzją wewnątrzzakładową z [...] stycznia 2020 r. (por. segregator J. F. Akta"; dokument wsunięty do folii na dokumenty oznaczonej doczepioną zszywką karteczką z numerem 84) Dziekan: 1) wpisał Skarżącą warunkowo na II rok studiów niestacjonarnych jednolitych magisterskich na kierunku prawo w roku akademickim 2019/2020, 2) zobowiązał Skarżącą do zdania egzaminów z zaległych przedmiotów z I roku studiów niestacjonarnych jednolitych magisterskich na kierunku prawo tj.: - Prawa człowieka – egzamin – do dnia [...] września 2020 r. - Prawo konstytucyjne – egzamin – do dnia [...] września 2020 r. W wyniku odwołania Skarżącej, po wymianie korespondencji dotyczącej sprecyzowania żądania odwołania i stanu sprawy, Rektor decyzją wewnątrzzakładową z [...] października 2020r. nr [...] uchylił decyzję wewnątrzzakładową Dziekana z [...] stycznia 2020 r. i umorzył postępowanie z wniosku Skarżącej z [...] września 2016 r. o warunkowe wpisanie na II rok studiów (por. segregator J. F. 284184, dokument wsunięty do folii na dokumenty oznaczonej doczepioną zszywką karteczką z numerem 98). Decyzją z [...] marca 2021 r. Prodziekan ds. Studenckich Wydziału Prawa i Administracji UMK (posiadający upoważnienie Rektora do wydania decyzji administracyjnych – por. segregator J. F. 284184", dokument wsunięty do folii na dokumenty oznaczonej doczepioną zszywką karteczką z numerem 133) skreślił skarżącą z listy studentów I roku studiów niestacjonarnych jednolitych magisterskich na kierunku prawo (por. segregator J. F. 284184", dokument wsunięty do folii na dokumenty oznaczonej doczepioną zszywką karteczką z numerem 113). W decyzji zawarto pouczenie, że przysługuje od niej odwołanie do Rektora za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Skarżąca wnioskiem z [...] kwietnia 2021 r. zwróciła się o sprostowanie pouczenia podnosząc, że wydana decyzja jest w istocie decyzją Rektora, a skoro tak to przysługuje od niej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ewentualnie skarga do sądu administracyjnego. Postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. Prodziekan odmówił sprostowania pouczenia decyzji z [...] marca 2021 r. (por. wniosek o sprostowanie, koperta w której nadesłano wniosek, postanowienie odmawiające sprostowania decyzji i dowód jego doręczenia – wsunięte razem do folii na dokumenty oznaczonej doczepioną zszywką karteczką z numerem 118). Prodziekan podniósł, że zgodnie z § 84 ust. 1 Regulaminu Studiów UMK Rektor może upoważnić właściwego prodziekana do spraw studenckich do wydawania decyzji o których mowa m.in. w § 60 Regulaminu (tj. w sprawie skreślenia z listy studentów). Ponadto zgodnie z § 84 ust. 2 Regulaminu od decyzji o których mowa w § 84 ust. 1 przysługuje odwołanie do Rektora. Pismem z [...] maja 2021 r. Skarżąca wniosła odwołanie "od decyzji Rektora Uniwersytetu M. K. z dnia [...] marca 2021 r. wydanej przez działającego z upoważnienia Organu Uczelni Prodziekana ds. Studenckich Wydziału Prawa i Administracji" (por. dokument wsunięty do folii na dokumenty oznaczonej doczepioną zszywką karteczką z numerem 128). W odwołaniu Skarżąca zarzuciła m.in. że Regulamin Studiów nie może zmieniać wynikającego z art. 127 § 2 k.p.a. i art. 23 ust. 4 ustawy z dnia [...] lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 478; zwanej w skrócie "P.s.w.n.") sposobu zaskarżenia decyzji o skreśleniu z listy studentów. Na wypadek uwzględnienia tego zarzutu Skarżąca wniosła o przekazanie jej odwołania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – "prawo strony wynikające z art. 52 § 3 p.p.s.a.". Wymienioną na wstępie decyzją z [...] lipca 2021 r. nr [...] Rektor utrzymał w mocy decyzję Prodziekana Wydziału Prawa i Administracji z [...] marca 2021 r. W skardze do Sądu J. F. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora z [...] lipca 2021 r. Skarżąca zarzuciła kwalifikowane naruszenie art. 54 § 2 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie "p.p.s.a."), art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 3 k.p.a., art. 23 ust. 4 P.s.w.n. w związku z § 52 ust. 4 pkt 15, § 61 ust. 1 pkt 1 i 3 i § 113 uchwały nr [...] Senatu UMK w T. z dnia [...] kwietnia 2019 r. – Statut Uniwersytetu M. K. w T. (publ. Biuletyn Prawny UMK rok 2019 poz. 120, zwanego dalej "Statutem UMK") w zw. z art. 268a k.p.a. – poprzez rozpoznanie skargi na decyzję Rektora jako odwołania i nieprzekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarżąca podniosła, że stosownie do przepisów P.s.w.n., k.p.a oraz Statutu UMK i Regulaminu Studiów to rektor jest jednoosobowym organem uczelni wyposażonym w ustawową kompetencję do wydawania decyzji administracyjnych. Udzielenie osobom sprawującym na uczelni funkcje kierownicze upoważnienia do wydawania w imieniu rektora decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach studentów nie zmienia tego, że są to nadal decyzje rektora od których przysługuje prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jak również prawo wniesienia skargi do sądu bez konieczności wniesienia ww. wniosku, przy czym to do strony należy wybór z której możliwości zaskarżenia decyzji skorzysta. Ponadto mając na względzie, że Rektor rozpoznał pismo Skarżącej z [...] maja 2021 r. jako odwołanie – Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła kwalifikowane naruszenie art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 1 i 3 k.p.a. poprzez zaniechanie wezwania do usunięcia braku formalnego w postaci braku jej własnoręcznego podpisu pod podaniem (uznanym za odwołanie) i nadanie mu dalszego biegu - w sytuacji, gdy, jako niepodpisane, pismo to nie mogło wywołać skutku prawnego w postaci wszczęcia postępowania odwoławczego. Skarżąca podniosła, że w ten sposób doszło także do kwalifikowanego naruszenia art. 127 § 1 k.p.a. tj. zasady skargowości polegającym na podjęciu przez Rektora postępowania odwoławczego z urzędu tj. w oparciu o pismo, które nie mając podpisu nie było odwołaniem w rozumieniu art. 127 § 1 i art. 128 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Rektor przyznał, że nie dostrzegł braku podpisu na podaniu, zaś uznanie za odwołanie pisma niepodpisanego przez osobę ją wnoszącą powoduje, że organ drugiej instancji bez podstawy prawnej wystąpił w charakterze organu odwoławczego. W takiej sytuacji należy przyjąć, że decyzja jest dotknięta wadą nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Odnośnie pozostałych zarzutów skargi organ podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Sąd przede wszystkim podziela stanowisko Skarżącej, że ustanawiane przez uczelnię wyższą przepisy wewnątrzzakładowe takie jak regulamin studiów nie mogą zmieniać uregulowań rangi ustawowej. W przedmiotowym przypadku dotyczy to rektora uczelni jako organu wydającego decyzje administracyjne i toczącego się przed nim postępowania. Jak stanowi wprost art. 108 ust. 3 P.s.w.n. skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Przepis ten nie określa jednocześnie, jaki podmiot jest uprawniony do wydania takiej decyzji. Należy wobec tego odwołać się do określonych w P.s.w.n. ogólnych zasad dotyczących wydawania decyzji administracyjnych w toku działalności uczelni. W kwestii określenia podmiotu właściwego do wydawania decyzji administracyjnych należy odwołać się do art. 23 P.s.w.n. Przepis ten stwierdza, że do zadań rektora należą sprawy dotyczące uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni (ust. 1), zaś od decyzji administracyjnych wydawanych przez rektora służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (ust. 4). Oznacza to, iż rektor - jako jednoosobowy organ uczelni - jest organem właściwym do rozstrzygania określonych w ustawie spraw indywidualnych z zakresu administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 grudnia 2020 r. sygn. III SA/Łd 430/20, wyrok WSA w Gdańsku z 13 maja 2021 r. sygn. III SA/Gd 1148/20, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, w skrócie "CBOSA", dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Z treści ww. przepisu wynika jednocześnie, że wyjątek od zasady, że decyzje administracyjne wydaje rektor uczelni zachodzi wówczas, kiedy dana sprawa została zastrzeżona "przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni". Tak więc z analizowanego przepisu wynika, że: - jedynie przepis ustawy lub statut uczelni może wskazać, że dana sprawa ma być załatwiana przez inny podmiot niż rektor, - owym innym podmiotem ma być "organ uczelni". W konsekwencji podstawą zmiany właściwości organu wskazanej w art. 23 P.s.w.n. nie może być regulamin studiów - niezależnie od jego treści. Regulamin studiów nie jest bowiem ani regulacją rangi ustawowej, ani częścią statutu uczelni. Regulamin studiów jest przyjmowany jako odrębna uchwała senatu uczelni (art. 75 ust. 1 i 3 P.s.w.n.). Nawet jeżeli w regulaminie studiów UMK znalazł się zapis wskazujący dziekana jako organ właściwy do rozstrzygania danej sprawy indywidualnej w drodze decyzji administracyjnej - to na zasadzie lex superior derogat legi inferiori należy odmówić jego zastosowania jako przepisu wewnątrzuczelnianego sprzecznego z regulacją ustawową (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 września 2021 r. sygn. III OSK 1962/21, wyrok WSA w Bydgoszczy z 23 listopada 2021 r. sygn. II SA/Bd 575/21, publ. CBOSA). Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 17 ust. 1 P.s.w.n. organami uczelni publicznej (taką uczelnią jest UMK) są rada uczelni, rektor i senat. Wprawdzie art. 17 ust. 2 P.s.w.n. wskazuje, że statut uczelni może przewidywać również inne organy uczelni, ale UMK z tej możliwości nie skorzystał. Jak stanowi § 41 Statutu UMK organami kolegialnymi Uniwersytetu są rada Uniwersytetu, senat i rady dyscyplin (ust. 1), a organem jednoosobowym Uniwersytetu jest rektor (ust. 2). Oranem UMK nie jest zatem prodziekan, a więc nie jest nim także Prodziekan Wydziału Prawa i Administracji UMK, traktowany przez Rektora UMK jako organ pierwszej instancji, od którego przysługuje odwołanie. Oczywiście zgodnie z art. 268a k.p.a. możliwe jest aby organ właściwy do rozpatrzenia sprawy upoważnił pracowników obsługujących ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych. Takiego upoważnienia może zatem udzielić rektor np. prodziekanowi jako pracownikowi uczelni. Pracownik upoważniony do wykonywania kompetencji organu nie staje się jednak przez to odrębnym organem administracji, wykonuje bowiem tylko kompetencje organu, lecz ich nie posiada. Działania podmiotu upoważnionego zaliczane są na rachunek organu upoważniającego. Są więc traktowane jako rozstrzygnięcia organu upoważniającego (por. wyrok NSA z 19 lutego 2021 r., sygn. II OSK 1777/18, publ. CBOSA). Z powyższego wynika, że w kontrolowanej sprawie nie było podstaw, aby decyzję Prodziekana ds. Studenckich Wydziału Prawa i Administracji UMK z 8 marca 2021 r. (o skreśleniu Skarżącej z listy studentów) traktować jako decyzję odrębnego od Rektora organu I instancji. Prodziekan nie mógł stać się organem I instancji na mocy przepisów Regulaminu Studiów. Odrębnym organem upoważnionym do wydawania decyzji administracyjnych nie czyni go ani przepis rangi ustawowej ani przepis Statutu UMK. Decyzja wydana przez Prodziekana ds. Studenckich Wydziału Prawa i Administracji UMK na podstawie wydanego w oparciu o art. 268a k.p.a. upoważnienie Rektora UMK – jest w istocie decyzją Rektora UMK. Od takiej decyzji nie przysługuje zatem odwołanie, ale zgodnie z art. 23 ust. 4 P.s.w.n. - wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przedmiotowej sprawie co do zasady Rektor winien zatem traktować kierowane do niego pismo strony sprzeciwiającej się rozstrzygnięciu Prodziekana jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie jako odwołanie. W tym miejscu należy jednakże zauważyć, że w myśl art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Skorzystanie z uprawnienia do wniesienia skargi do sądu (zamiast wniosku o ponownego rozpatrzenie sprawy do organu) pozostawione zostało uznaniu strony. Jednocześnie z brzmienia ww. przepisu nie wynika obowiązek zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy jako warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Tak więc w przypadku wydania decyzji przez rektora uczelni strona zamiast wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy może wnieść skargę do sądu administracyjnego bez wcześniejszego składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wybór dokonany przez stronę jest wiążący dla rektora. Nie może on zatem wniesionej przez stronę skargi rozpatrywać jako wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z chwilą dokonania wyboru przez stronę rektor przestaje być podmiotem właściwym do merytorycznego rozpatrywania sprawy. Kompetencję tę zyskuje sąd administracyjny. Po stronie rektora pojawia się natomiast wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i "uporządkowanymi aktami sprawy" i odpowiedzią na skargę. Konsekwencją przesądzenia, że sprawa została rozpatrzona przez organ niewłaściwy, jest stwierdzenie nieważności decyzji tego organu. Zgodnie bowiem z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. wydanie decyzji z naruszeniem właściwości organu administracji jest wadą kwalifikowaną. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy podkreślić, że Skarżąca po otrzymaniu decyzji Prodziekana Wydziału Prawa i Administracji UMK z [...] marca 2021 r. najpierw bezskutecznie domagała się zmiany błędnego pouczenia co do sposobu jej zaskarżenia, a następnie w swoim piśmie z [...] maja 2021 r. wyraźnie wniosła o przekazanie tegoż pisma (zatytułowanego wprawdzie "odwołanie", aczkolwiek jak wynika pisma – jest to forma ostrożności procesowej) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, powołując się na swoje prawo wynikające z art. 52 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że Skarżąca dokonała przewidzianego w art. 52 § 3 p.p.s.a. wyboru środka zaskarżenia tj. wybrała możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego zamiast złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ignorując ten wybór i wydając decyzję administracyjną Rektor działał z naruszeniem przepisów o właściwości tj. w sytuacji określonej w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. W powyższej sytuacji drugorzędne znaczenie ma okoliczność rozpatrzenia przez Rektora jako odwołania pisma, które nie zostało podpisane. Sąd co do zasady podziela stanowisko, że rozpatrzenie jako odwołania pisma niepodpisanego przez osobę ją wnoszącą powoduje, że organ drugiej instancji bez podstawy prawnej występuje w charakterze organu odwoławczego, co w konsekwencji powoduje, że decyzja organu drugiej instancji dotknięta jest wadą nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W przedmiotowej sprawie kwestię braku podpisu wyprzedza jednak kwestia braku właściwości. Braki formalne może bowiem skutecznie badać i ewentualnie uzupełniać we właściwym trybie tylko organ właściwy. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. mając na względzie wysokość wniesionego wpisu.