II SA/Bd 1498/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2017 r. sprawy ze skargi B. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. oddala skargę, 2. nakazuje zwrócić skarżącej B. Z. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę w wysokości [...] ([...]) złotych z tytułu nadpłaconego wpisu sądowego. II SA/Bd1498/16 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1, w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...]. nr [...]., o odmowie uzgodnienia, na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 10 i 10a w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r., poz. 778), projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. Nr [...] w miejscowości N., gmina O., w zakresie zadań służących realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przywołano treść art. 53 ust. 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który przewiduje uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 48 ustawy, w odniesieniu do terenów przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139, ze zm.), oraz treść art. 53 ust. 4 pkt 10a ustawy, który zakłada uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 ustawy, w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie wskazanego art. 67 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy potwierdził ustalenia dokonane przez organ I instancji, że objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy działki nr [...] we wsi N. gm. O. położone są na terenie, który na mocy miejscowego planu ogólnego Gminy O. (uchwała nr VIII/99/87 Gminnej Rady Narodowej w O. z dnia 28 maja 1987r. opublikowana w Dzienniku Urzędowym województwa Nr 10, poz. 103) przeznaczony był pod budowę zamiejskiej drogi ekspresowej Bydgoszcz-Świecie(E 83). Wprawdzie plan ten utracił moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz.139 ze zm.), ale na mocy art. 39 ust. 5 u.p.z.p. inwestycja celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, tj. planowana budowa drogi ekspresowej S-5 relacji B.-Ś. została inkorporowana do planu zagospodarowania przestrzennego województwa kujawsko-pomorskiego przyjętego uchwałą Nr XI/135/03 Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 26 czerwca 2003r. (Dziennik Urzędowy Województwa Kujawsko-Pomorskiego Nr 97, poz.1437). Analizując poczynione ustalenia faktyczne organ odwoławczy uznał, że wobec kolizji wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego z planowaną inwestycją celu publicznego o zakresie ponadlokalnym, prawidłowym rozstrzygnięciem podjętym w niniejszej sprawie było wydanie przez organ I instancji postanowienia o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach Nr [...] Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że orzekając w niniejszej sprawie nie mógł kierować się zapewnieniem skarżącej, że lokalizacja obiektu budowlanego na przedmiotowych działkach nastąpi w odległości umożliwiającej swobodną realizację planowanej drogi. Projektem decyzji o warunkach zabudowy objęte są bowiem obie działki w całości, nie ma zatem podstawy prawnej do objęcia postępowaniem uzgodnieniowym jedynie ich części. W skardze na to postanowienie B. Z. zarzuciła naruszenie: - art. 11 w zw. art. 126 w zw. z art.107 § 1 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób nie budzący wątpliwości zasadności wydanego orzeczenia oraz przesłanek, którymi kierował się organ wydając kwestionowane postanowienie, - art. 78 § 1K.p.a. polegające na błędnym uznaniu, że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie jest wystarczający do wydania rozstrzygnięcia i pominięcie żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu mającego znaczenie dla sprawy w postaci postanowienia dotyczącego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla działki [...], - art. 7 w zw. z art. 77 i 80 K.p.a. polegającą na braku rzetelnego zbadania okoliczności niniejszej sprawy związanych z tym, że wywłaszczona na cele publiczne zostanie jedynie część działki należącej do skarżącej oraz że planowana budowa domu miałaby zostać zrealizowana w największej możliwie odległości od planowanego zadania inwestycyjnego związanego z budową drogi ekspresowej, a także pominięcie okoliczności wydania pozytywnego rozstrzygnięcia dla działki sąsiedniej o numerze [...], na której oprócz budynku mieszkalnego planowana jest budowa budynku usługowo-handlowego, -art.138 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie, pomimo wskazanych przez skarżącą wątpliwości, dodatkowego postępowania dowodowego w zakresie wydania pozytywnego rozstrzygnięcia dla działki sąsiedniej [...], na której planowana jest budowa budynku mieszkalnego i budynku usługowo-handlowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna i jako taka podlega oddaleniu. Na wstępie rozważań podnieść należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 53 ust 4 pkt 10 i 10a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu z: wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 48 - w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 (pkt 10); wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 - w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. (10a). Podkreślić należy także, że odmowa uzgodnienia dokonana przez organy uzgadniające w tym zakresie nie wiąże organu prowadzącego postępowanie główne, ale nakazuje mu podjęcie czynności o charakterze procesowym. Zgodnie bowiem z art. 53 ust 5a u.p.z.p. w przypadku odmowy uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego przez organy, o których mowa w ust. 4 pkt 10, z uwagi na zamiar realizacji na objętym wnioskiem terenie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zawiesza się na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Jeżeli w okresie zawieszenia postępowania administracyjnego nie uchwalono miejscowego planu albo nie ustalono lokalizacji inwestycji celu publicznego, związanej z tymi zadaniami, decyzję wydaje się pomimo braku tego uzgodnienia. Negatywne uzgodnienie opóźnia zatem jedynie termin wydania decyzji z uwagi na ustawowy wymóg zawieszenia postępowania na okres 9 miesięcy. Niweczący charakter co do możliwości wydania pozytywnej decyzji ma więc nie samo negatywne uzgodnienie, ale wydanie aktów o których mowa w art. 53 ust 5a, w terminie wskazanym w tym przepisie - to jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Tym samym, jeżeli nieruchomość w planie zagospodarowania przestrzennego, który wygasł na mocy art. 88 ustawy była przeznaczona na cel publiczny, a jednocześnie na taki cel przeznaczona jest w planach wojewódzkich (art. 53 ust 4 pkt 10a w związku z art. 39 ust 3 pkt 3 ustawy) lub ujęta jest w programie zawierającym zadania rządowe służące realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym a sporządzonego przez ministrów lub centralne organy administracji rządowej (art. 53 ust 4 pkt 10 w związku a art. 48 ustawy), organy uzgadniające obowiązane są odmówić uzgodnienia. Warto jednak podkreślić, że nie prowadzi to do wydania decyzji negatywnej w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, a jedynie obliguje organ do zawieszenia postępowania na okres 9 miesięcy. W razie nie ziszczenia się warunku, o którym mowa w art. 53 ust 5a organ zobowiązany jest do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy (o ile spełnione są pozostałe warunku do jej wydania) mimo negatywnego uzgodnienia. Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych bezspornie wynikają dwie okoliczności faktyczne istotne z punktu widzenia przesłanek podjęcia w niniejszej sprawie skarżonego rozstrzygnięcia: - przeznaczenie w uprzednim miejscowym planie ogólnym terenu realizacji planowanej inwestycji, t.j. działek nr [...] położonych we wsi N. gm. O. pod realizację budowy drogi ekspresowej B.-Ś., co wynika z zapisów uchwały nr VIII/99/87 Gminnej Rady Narodowej w O. z dnia 28 maja 1987r. opublikowanej w Dzienniku Urzędowym województwa Nr 10, poz. 103) - planowanie realizacji drogi ekspresowej S 5 t.j. inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym w aktualnie obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego województwa kujawsko-pomorskiego przyjętego uchwałą Nr XI/135/03Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 26 czerwca 2003r. (Dziennik Urzędowy Województwa Kujawsko-Pomorskiego Nr 97, poz.1437). W świetle powołanych wyżej przepisów u.p.z.p. wystąpienie łącznie tych dwóch przesłanek obligowało organ do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanego przez skarżącą zamierzenia inwestycyjnego. Na taką ocenę zaskarżonego postanowienia nie może mieć wpływu podnoszona przez skarżącą kwestia pominięcia przez organy orzekające w sprawie okoliczności wydania pozytywnego rozstrzygnięcia dla działki sąsiedniej o numerze [...], na której oprócz budynku mieszkalnego planowana jest budowa budynku usługowo-handlowego. Każde postępowanie administracyjne jest bowiem postępowaniem indywidualnym i organ administracji rozstrzygający indywidualną sprawę nie jest związany innymi rozstrzygnięciami podjętymi w sprawach podobnych. Nie mógł być również skutecznie podnoszony zarzut dotyczący naruszenia przepisów postępowania upatrywany w braku właściwego wyjaśnienia istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, że dom będzie wybudowany w maksymalnej odległości od planowanej drogi S5. Dla wyjaśnienia takiej oceny zarzutu należy przede wszystkim podkreślić, że zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający, obejmuje treść decyzji, jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie główne uruchomione wnioskiem strony. Organ ten jest zatem związany treścią i ustaleniami tego projektu. Ponadto istotną okolicznością w świetle omawianego zarzutu jest fakt, że decyzja o warunkach zabudowy co do zasady określa linie rozgraniczające teren inwestycji i nie przesądza o szczegółowym usytuowaniu obiektu budowlanego w tak wytyczonych granicach. W niniejszej sprawie linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczone zostały na mapie stanowiącej załącznik nr 1 do projektu decyzji o warunkach zabudowy i pokrywają się one z granicami działek Nr [...] objętych wnioskiem o jej wydanie. Oznacza to, że organ uzgadniający zobowiązany był poczynić ustalenia, czy wydanie projektowanej decyzji może kolidować z realizacją na danym terenie, wyznaczonym przez linie rozgraniczające, celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym. W kompetencjach organu uzgadniającego nie leżało natomiast precyzyjne określenie położenia inwestycji w ramach terenu wyznaczonego przez linie rozgraniczające. Kwestie te winny być bowiem analizowane dopiero w ramach postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. W konsekwencji zarzut nieodniesienia się do całej argumentacji prezentowanej przez stronę skarżącą poprzez pominięcie okoliczności planowania budowy domu w odległości umożliwiającej realizację drogi S5, a także podnoszonej kwestii wydania pozytywnego rozstrzygnięcia dla sąsiedniej działki nr [...] mógłby być skuteczny tylko w razie wykazania, że wskazane okoliczności dotyczyły kwestii ustaleń faktycznych istotnych dla sprawy. Jak to już wyżej wyjaśniono, w rozpoznawanej sprawie nie miało to miejsca, gdyż wszystkie kwestie istotne w świetle wskazanych regulacji zakreślających kryteria dokonywania uzgodnienia były bezsporne. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; ze zm.), orzekł jak sentencji.