II SA/Bd 1499/13
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2014-05-05
Skład orzekający: Małgorzata Włodarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w innej formie niż na urzędowym formularzu, po wezwaniu do uzupełnienia braków, może zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli strona nie złożyła go na wymaganym formularzu w zakreślonym terminie?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, podlega pozostawieniu bez rozpoznania, jeśli strona, pomimo wezwania i doręczenia jej formularza, nie uzupełniła tego braku formalnego w wyznaczonym terminie. Rygor ten ma charakter zobiektywizowany, a przekroczenie terminu ustawowego powoduje jego zastosowanie. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza nie otwiera dodatkowego terminu do złożenia wniosku.Stan faktyczny
Skarżący K. F. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy wezwał go do złożenia wniosku na urzędowym formularzu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący został prawidłowo wezwany, jednak nie złożył wniosku na wymaganym formularzu w zakreślonym terminie. Referendarz pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw, podnosząc brak pouczenia o konsekwencjach niezłożenia wniosku na formularzu.Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. F. przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. skarżący K. F. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 7 stycznia 2014 r. skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 stycznia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 25 akt sądowych).
Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął z dniem 6 lutego 2014 r.
W wyznaczonym terminie, ani do chwili wydania niniejszego postanowienia wniosek nie został złożony.
Zarządzeniem z dnia 11 marca 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
We wniesionym w terminie sprzeciwie skarżący podniósł, iż do wniosku o przyznanie prawa pomocy nie było pouczenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania wraz z upływem 7 dni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a." wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
Niezachowanie określonego w art. 252 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., ONSAiWSA 2008/5/74, ZNSA 2008/5/123, Prok.i Pr.-wkł. 2008/11/54). Jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia ( § 2 ust. 3 rozporządzenia ), co też w przedmiotowej sprawie nastąpiło.
Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, przewiduje art. 257 p.p.s.a. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu.
Rygor przewidziany w art. 257 p.p.s.a. ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym. Jego przekroczenie musi powodować więc skutek w postaci zastosowania przez sąd rygoru przewidzianego w powyższym przepisie. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego nie otwiera stronie dodatkowego terminu do złożenia wniosku na wymaganym formularzu. W konsekwencji, rozpoznanie zgodnie z przepisem art. 260 p.p.s.a., sprawy przez sąd nie oznacza otwarcie dla strony nowego, dodatkowego terminu do dokonania czynności procesowej, o spełnienie której była już wzywana.
Na marginesie należy wskazać, iż rygor pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w przypadku jego niewypełnienia został stronie skarżącej wskazany w piśmie przewodnim z dnia 10 stycznia 2014 r., którym to doręczono skarżącemu formularz PPF w celu jego wypełnienia i przedłożenia Sądowi w terminie 7 dni.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło