II SA/Bd 1503/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 r. sprawy ze skargi J. M., M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...], nr [...] po rozpatrzeniu odwołania M. M. i J. M., od decyzji Burmistrza Ś. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej podział nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym S., w jednostce ewidencyjnej Ś., oznaczonej jako działki: nr [...] o powierzchni [...] ha, zapisanej w księdze wieczystej [...] i [...] o powierzchni [...] ha zapisanej w księdze wieczystej [...] – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organy obu instancji powołały się na przepis ar i ust.3, art.94 ust.1 pkt 2, art. 96 ust.1 i ust.1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U.z 2010r., Nr 102, poz.651 ze zm.) i wskazały, że dla ww. działek Burmistrz Ś. w dniu [...] wydał ostateczną decyzję nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na lokalizacji piętnastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami dwustanowiskowymi wraz z podziałem geodezyjnym oraz wyznaczeniem drogi wewnętrznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło motywy, jakimi kierował się organ pierwszej instancji wydając zaskarżoną decyzję. Uznano mianowicie, że wobec braku uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego terenu, podział nieruchomości mógł nastąpić tylko w sposób wskazany ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W niniejszej sprawie obowiązek wyznaczenia drogi wewnętrznej określony został w decyzji Burmistrza Ś. z dnia [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji, a postanowieniem z dnia [...] tenże organ pozytywnie zaopiniował propozycję podziału wraz z wyznaczeniem drogi wewnętrznej. Skargę na tę decyzję wnieśli M. M. i J. M. domagając się jej uchylenia z powodu naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez pominięcie art.98 pkt 1 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W ocenie skarżących, zgodnie z tym przepisem winna być wydzielona działka pod drogę publiczną, a nie wewnętrzną i jako taka z mocy prawa przejść na własność Gminy Ś. Przy obecnym wytyczona droga na nieruchomości objętej podziałem powinna być kontynuacją drogi gminnej na działce nr [...], która została wytyczona na mocy decyzji Burmistrza Ś. z dnia [...] nr [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na lokalizacji sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo rozstrzygnął niniejszą sprawę, słusznie uznając, wbrew zarzutom podniesionym w odwołaniu i skardze, że nie było podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji. Wszczęcie postępowania, jak i rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak również kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu, Kolegium prawidłowo wyjaśniło przebieg postępowania w sprawie podziału nieruchomości i znaczenie decyzji o warunkach zabudowy oraz postanowienia opiniującego wstępny projekt podziału. Zgodnie z treścią art. 94 ust 1 omawianej ustawy, podział nieruchomości położonej na obszarze nieobjętym planem jest dopuszczalny przy spełnieniu dwóch warunków: - podział nie może być sprzeczny z przepisami odrębnymi, - podział ma być zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Oznacza to, że w świetle treści wskazanego przepisu, wyznaczającego zakres postępowania w sprawie podziału, nie znajduje uzasadnienie pogląd, jakoby organ mógł dysponować uznaniem w zakresie wydzielenia działek na drogi publiczne i dokonywać go w oparciu o wskazane we wniosku względy celowości, ekonomiki czy też woli właściciela nieruchomości podlegającej podziałowi. Należy bowiem pamiętać, że postanowienie zawierające opinię w przedmiocie zgodności proponowanego podziału nieruchomości z decyzją o warunkach zabudowy dotyczy jednej z kwestii rozstrzyganych w toku postępowania o podział nieruchomości, przy czym rozstrzyga tę kwestię w sposób wiążący na dalszym etapie postępowania podziałowego. W niniejszej sprawie organ odwoławczy prawidłowo zatem stwierdził, że szczegółowe informacje odnośnie wyznaczenia drogi wewnętrznej zawarte były w ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Poza sporem pozostaje również, że postanowienie opiniujące zostało doręczone skarżącym i wobec niewniesienia zażalenia stało się ostateczne. Wywiera ono zatem skutki w przedmiocie zgodności projektu podziału z ustaleniami obowiązującej dla tej nieruchomości decyzji o warunkach zabudowy. W tej sytuacji zasadne było dokonanie podziału przedmiotowej nieruchomości w sposób wskazany w zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł o oddaleniu skargi.