II SA/Bd 1504/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 grudnia 2015 r. K. P. – dalej skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2016 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres strony skarżącej wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 1 września 2016 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 9 września 2016 r. Z uwagi na to, że strona skarżąca przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 15 września 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) – dalej P.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzucenie przez Sąd ( § 3). Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego do opłacenia wpisu sądowego od skargi jest doręczenie wezwania do jego uiszczenia adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 15 września 2016r. Wskazać również należy, że sąd administracyjny dokonuje doręczeń pism kierowanych do stron w sposób opisany w art. 65 i nast. P.p.s.a. W przypadku niemożności doręczenia stronie pisma sądowego, stosuje się doręczenie o charakterze zastępczym polegające na pozostawieniu pisma w placówce pocztowej przy jednoczesnym zawiadomieniu strony o możliwości odebrania przesyłki w urzędzie pocztowym w terminie 7 dni od otrzymania takiego zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie konsekwencją zwrotu do Sądu przesyłki zawierającej zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego było uznanie, że zarządzenie to zostało doręczone stronie w trybie doręczenia zastępczego z upływem 14-go dnia od daty pierwszego awizowania przesyłki, tj. w dniu 15 września 2016r. W konsekwencji Sąd uznał, że termin do uiszczenia wpisu sądowego, liczony od dnia 15 września 2016 r., upłynął w dniu 22 września 2016 r. Jak wynika z akt sądowych wpis nie został uiszczony ww. terminie ani do dnia wydania przedmiotowego postanowienia. Jednocześnie zaznaczyć przyjdzie, iż dopiero w dniu 23 września 2016r. wpłynął do sądu dokument poświadczający udzielnie przez skarżącą pełnomocnictwa do reprezentowania jej w niniejszym postępowaniu, zatem dopiero od tego dni wywiera on skutki procesowe. Zgłoszone jednocześnie żądanie ponownego przesłania korespondencji pełnomocnikowi (na ten sam adres) pozostaje zatem bez wpływu na fakt, że upłynął wcześniej bezskutecznie termin do uiszczenia wpisu sądowego. Podkreślenia jednocześnie wymaga, iż w toku postępowania wobec trudności w doręczaniu korespondencji i wskazania adresu, pod którym skarżąca faktycznie nie zamieszkuje Sąd pouczył stronę o konsekwencjach powyższego ( vide wezwanie z 23 lutego 2016r. k. 7). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.