II SA/Bd 1536/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...] odmówił C.K. przyznania zasiłku celowego na zakup środków czystości i dokonania opłat. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] października 2013r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania C. K. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, pouczając jednocześnie stronę o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 19 listopada 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 10 akt sądowych) C.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r., odmawiająca C. K. przyznania zasiłku celowego specjalnego na zakup środków czystości i dokonania opłat. Od niniejszego rozstrzygnięcia stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i dopiero w przypadku niezadowolenia z decyzji odwoławczej (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]) – wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jednakże intencją swojej skargi uczyniła decyzję organu pierwszej instancji - Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r. Możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Oznacza to, że skarga na decyzję organu I instancji nie może zostać rozpoznana merytorycznie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji Sąd powyższą skargę odrzucił na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.