II SA/Bd 159/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie o sygn. II SAB/Bd 69/05 oddalającego skargę H. W. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Pismem z dnia [...] lutego 2008 r. H. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie o sygn. II SAB/Bd 69/05 oddalającego skargę H. W. na bezczynność Wójta Gminy [...]. Jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała zajście nowych okoliczności w sprawie, wskazujących na to, iż w decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r. błędnie przyjęto, iż Własnościowa Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...] była zarządcą nieruchomości Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. Z pisma Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. wynika tymczasem, iż zarządcą nieruchomości był i być może jest D. F.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które została zakończone prawomocnym orzeczeniem. W świetle natomiast art. 280 § 1 cyt. ustawy w przypadku, gdy skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega ona odrzuceniu. Zgodnie z dominującym poglądem w orzecznictwie, jak i doktrynie samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy nie oznacza, iż opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia. Przy badaniu dopuszczalności skargi o wznowienia Sąd winien bowiem ustalić również czy wskazana podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje (por. postanowienie SN z 7 lipca 2005 r. IV CO 6/05 publ. LEX 155376; postanowienie NSA z 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/01, niepubl.) Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarga nie została oparta na ustawowej przesłance wznowienia. W świetle treści art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przywołana przez skarżącą okoliczności wskazująca na wydanie przez Wójta Gminy [...] w dniu [...] sierpnia 2005 r. decyzji umarzającej postępowanie w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w oparciu o błędne ustalenia faktyczne, nie spełnia zaś wymogów wynikających z cyt. wyżej przepisu. Należy bowiem mieć na uwadze, iż postępowanie, którego wznowienia domaga się skarżąca dotyczyło bezczynności organu administracji (Wójta Gminy [...]). W postępowaniu takim zaś Sąd ogranicza się jedynie do badania czy wystąpiła po stronie bezczynność i ewentualnie w przypadku uznania, że skarga jest zasadna wyznacza organowi termin, w jakim ten powinien wydać rozstrzygnięcie. Tym samym wpływ na wynik sprawy, której wznowienia skarżąca się domaga, mogłyby mieć jedynie okoliczności świadczące o tym, że organ faktycznie pozostawał w bezczynności, nie zaś wskazujące na dokonanie błędnych ustaleń przy wydawaniu przez organ rozstrzygnięcia. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, nie można uznać, iż skarżąca przywołała jedną z ustawowych przesłanek wznowienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z póź. zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.