II SA/Bd 17/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Przy [...] w T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2011 r. nr [..] w przedmiocie wydania nakazu zdemontowania bram garażowych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej "Inspektorem Wojewódzkim") w B., na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm., zwanej dalej "Prawem budowlanym") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego (zwanego dalej "Inspektorem Powiatowym") w T. z dnia [...] 2011 r. nr [...], którą Inspektor Powiatowy, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w T., odmówił wydania nakazu zdemontowania przez inwestora B. O., bram garażowych stanowiących obudowę miejsc parkingowych nr [...] i [...] usytuowanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. P. w T. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy: W wyniku przedłożenia w dniu 30 września 2010 r. Inspektorowi Powiatowemu przez skarżącą Wspólnotę "ostatecznego wezwania" B. O. do zdemontowania przewodu biegnącego po elewacji budynku oraz bram garażowych stanowiących obudowę miejsc parkingowych nr [...] i [...] zainstalowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę – Inspektor Powiatowy przeprowadził oględziny w budynku przy ul. P. w T. W rezultacie organ pierwszej instancji ustalił, że w garażu wielostanowiskowym budynku, w boksach oznaczonych numerami [...] i [...], będących własnością B. O., zostały zamontowane automatyczne rolety podnoszone, pełniące funkcję bram garażowych. Zabudowa miała miejsce w sierpniu 2010 r. W tym samym czasie został zamontowany kabel telekomunikacyjny. B. O. występowała do zarządcy obiektu z prośba o wyrażenie zgody na montaż rolet, jednakże takiej zgody nie uzyskała. Decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...] Inspektor Powiatowy odmówił wydania nakazu zdemontowania kabla telekomunikacyjnego oraz bram garażowych podnosząc, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 27, art. 29 ust. 2 pkt 15 oraz art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego budowa instalacji telekomunikacyjnych w obrębie budynków będących w użytkowaniu oraz montaż urządzeń na obiektach budowlanych nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej. W wyniku odwołania Inspektor Wojewódzki decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...] uchylił decyzję z dnia [...] 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że w aktach brak jest wniosku strony zawierającego żądanie nakazania rozbiórki wykonanych samowolnie robót budowlanych, a tymczasem organ rozstrzygając sprawę jest związany żądaniem wniosku. W ponownym postępowaniu Wspólnota Mieszkaniowa, stosownie do wezwania Inspektora Powiatowego, złożyła pismo z dnia [...] 2011 r., w którym sprecyzowała, że wnosi o wydanie nakazu zdemontowania bram garażowych stanowiących obudowę miejsc parkingowych nr [...] i [...] w budynku przy ul. P. w T., ponieważ zostały zainstalowane bez wymaganego Prawem budowlanym pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia [...] 2011 r. Inspektor Powiatowy, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, odmówił wydania nakazu zdemontowania przez inwestora – B. O., bram garażowych stanowiących obudowę miejsc parkingowych nr [...] i [...] usytuowanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. P. w T., powtarzając stanowisko ze swojej poprzedniej decyzji. W odwołaniu Wspólnota podniosła, że inwestorka dokonała robót budowlanych polegających na zamontowaniu bram garażowych na boksach nr [...] u nr [...] bez wymaganej przepisami prawa ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Wspólnoty organ błędnie zintepretował art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych. Chodzi, zatem o urządzenia montowane na budynku, a ponadto o urządzenia, których funkcja nie pozostaje w sprzeczności z warunkami technicznymi i przepisami wpływającymi bezpośrednio na bezpieczeństwo funkcjonowania całego budynku. Organ nie uzasadnił, dlaczego traktuje bramę garażową jak urządzenie montowane "na" budynku. Poprzez montaż bramy doszło do wydzielenia nowego pomieszczenia w budynku, przy braku zachowania norm dotyczących wentylacji garażu, określonych w 108 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2009 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W wyniku odwołania skarżącej Wspólnoty Inspektor Wojewódzki wydał wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Powiatowego z dnia [...] 2011 r. Zdaniem organu odwoławczego odmowa wydania nakazu jest zasadna, aczkolwiek podstawa prawna podana przez organ I instancji jest błędna. Przepisy art. 29 ust. 2 pkt 15 i art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego – tak jak podnosi to skarżąca – dotyczącą instalowania urządzenia na obiektach budowlanych, a nie w obiektach. Tym niemniej zgodnie z treścią art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego roboty budowlane dotyczą obiektu i może je stanowić np. montaż bramy garażowej (jako części obiektu), natomiast montaż rolet podnoszonych pełniących funkcję bram garażowych, stanowiących obudowę miejsc parkingowych w użytkowanym garażu wielostanowiskowym nie stanowi robót budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego. Tego rodzaju montaż nie podlega, zatem pod przepisy Prawa budowlanego. Inspektor Wojewódzki podniósł także, że nakaz usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego użytkowanego obiektu może dotyczyć wyłącznie samego obiektu. Garaż wielostanowiskowy w budynku mieszkalnym wielorodzinnym jest częścią obiektu, natomiast spory dotyczące prawidłowego korzystania z garażu są sporami cywilnymi. W skardze do sądu Wspólnota wniosła o uchylenie decyzji Inspektora Wojewódzkiego z dnia [...] 2011 r. oraz poprzedzającej jej decyzji Inspektora Powiatowego z dnia [...] 2011 r., zarzucając, że zostały one wydane z naruszeniem art. 28, art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego oraz z naruszeniem 108 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2009 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – powtarzając w uzasadnieniu stanowisko prezentowane w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Dodatkowo, wskazując na treść art. 61 pkt 1 Prawa budowlanego, podniósł, że właściciel przedmiotowych boksów garażowych korzysta z nich ponad przeciętną miarę, gdyż ograniczył przestrzeń, a ponadto zakłócił prawidłową wentylację boksów nr 83 i 84. Sprawa korzystania z boksów garażowych w garażu wielostanowiskowym należy jednakże do kompetencji sądu cywilnego, o czym stanowi art. 144 Kodeksu cywilnego. Uczestniczka B. O. w piśmie procesowym z dnia [...] 2012 r. wniosła o oddalenie skargi, podnosząc, że na 89 stanowisk znajdujących się w garażu wielostanowiskowym 23 stanowiska ma założone bramy, przy czym w zdecydowanej większości są to ciężkie solidne drzwi garażowe, a nie rolety, jak w jej przypadku. Podniosła również, że obecna sprawa jest wynikiem konfliktu istniejącego pomiędzy nią a przewodniczącym Zarządu Wspólnoty, związanego z usuwaniem zaistniałych w budynku wad budowlanych powodujących zalewanie jej mieszania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Istotną kwestią w sprawie jest ustalenie, czy dokonane przez inwestora – B. O. – roboty w postaci montażu rolet oddzielających boksy garażowe nr [...] i nr [...] od pozostałej przestrzeni garażu wielostanowiskowego, znajdującego się w budynku przy ul. P., można zakwalifikować jako roboty budowlane. Możliwość orzekania o rozbiórce budynku lub jego części wybudowanych bez pozwolenia na budowę (art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego), bez uprzedniego zgłoszenia (art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego) lub innym przypadku prowadzenie robót budowlanych niezgodnie z prawem (art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 w związku z art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego) – jak wynika z treści wskazanych przepisów, zależy od zakwalifikowania danego rodzaju robót jako "robót budowlanych". Definicję "robót budowlanych" zawiera art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego, zgodnie z którym ilekroć w ustawie mowa o robotach budowlanych – należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Jednakże mając na względzie przytoczoną definicję, jak też uzupełniające ją definicje "budowy" (art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego), "przebudowy" (art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego) i "remontu" (art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego) – nie można stwierdzić, że wszystkie inwestycje mające charakter budowlany, prowadzone we wzniesionym już obiekcie budowlanym, można zakwalifikować, jako roboty budowlane. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że definicja robót budowlanych zawarta w art. 3 pkt 7 ustawy - Prawo budowlane, pomimo swojego szerokiego zakresu przedmiotowego, nie obejmuje np. montażu urządzeń klimatyzacyjnych, robotami takimi nie są także prace polegające na ułożeniu glazury czy nowego tynku w budynku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1164/06, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 366229). Podzielając powyższy pogląd należy uznać, że do "robót budowlanych" nie można zaliczyć zamontowania rolety oddzielającej boks garażowy (ograniczony uprzednio istniejącymi ścianami) od pozostałej części garażu wielostanowiskowego. W ten sposób dokonane oddzielenie nie stanowi budowy rozumianej jako wzniesienie obiektu, przebudowy, montażu (określanego jako składanie maszyn, aparatów, urządzeń z gotowych części, zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych), remontu (tj. odtworzenia stanu pierwotnego istniejącej uprzednio części obiektu budowlanego) czy rozbiórki obiektu budowlanego. Oddzielenie to nie tworzy żadnego nowego pomieszczenia wydzielonego przegrodami budowlanymi, tak jak np. nie tworzy takiego pomieszczenia zamontowanie drzwi w uprzednio istniejącym otworze w ścianie oddzielającej kuchnię od jadalni. Z tego względu zasadne jest stanowisko organu w zaskarżonej decyzji, iż nie można było nakazać rozbiórki (zdemontowania) rolety. Odnosząc się jednakże do podnoszonej przez organ argumentacji, co do cywilnej drogi rozwiązania zaistniałego sporu należy zwrócić uwagę, że w pewnych sytuacjach możliwe jest nakazanie przez organ administracji wykonania określonych robót czy zabiegów technicznych, w trybie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, nie tylko co do obiektu budowlanego, ale nawet w stosunku do lokalu znajdującego się w obiekcie budowlanym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 121/09, opubl. LEX nr 597162). Taką sytuacją może być np. niewłaściwe użytkowanie lokalu czy jego części (polegające np. na braku zapewnienia odpowiedniej wentylacji, stosownie do norm techniczno - budowlanych i zatwierdzonego projektu budowlanego, w oparciu o który został wzniesiony budynek) wpływające na zagrożenie pożarowe całego budynku. Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd oddalił skargę.