II SA/Bd 171/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. na pismo Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] w [...] z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie oceny dorobku zawodowego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] lipca 2007 r. Dyrektor Zespołu Szkół nr [...] w [...] poinformował D.W., iż w związku z faktem, iż otrzymała ona akceptację na stopień nauczyciela kontraktowego w [...] Liceum Ogólnokształcącym w [...], postępowanie w sprawie uzyskania tegoż stopnia awansu w Zespole Szkół nr [...] w [...] jest bezzasadne. Na powyższe pismo D.W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270; z póź. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sądy te orzekają w sprawach skarg na podejmowane przez organy administracji publicznej decyzje administracyjne, postanowienia oraz akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 - 7 tej ustawy. Analizując treść zaskarżonego pisma, należy stwierdzić, iż stanowi ono w istocie decyzję administracyjną o umorzeniu postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości (w piśmie mowa o "bezzasadności"). Podstawą prawną do wydania tego typu decyzji stanowi przepis art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. - zwanej dalej "kpa"), zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Od decyzji Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w [...] o umorzeniu postępowania stronie przysługiwało odwołanie do Kuratora Oświaty w [...], o czym jednakże nie pouczono strony. Mimo braku pouczenia strona skarżąca pismem z dnia [...] lipca 2007 r. (a więc w ustawowym czternastodniowym terminie) zwróciła się do Kuratora Oświaty w [...] z pismem, mającym cechy odwołania od decyzji organu I instancji, w którym zakwestionowała pismo (decyzję) Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] w [...]. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżącej, Kurator Oświaty w piśmie z dnia [...] sierpnia 2007 r., stanowiącym w istocie decyzję administracyjną, stwierdził, iż Dyrektor Zespołu Szkół nr [...] nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa, a tym samym niejako utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o umorzeniu postępowania administracyjnego. W świetle treści przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, dopiero od wspomnianej decyzji (pisma) Kuratora Oświaty w [...] stronie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego, o czym, jednakże, nie została ona pouczona, wbrew obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 107 § 1 K.p.a.. Wprawdzie skarżąca wyczerpała w niniejszej sprawie tok instancji, to jednak zaskarżenie do Sądu decyzji (pisma) organu I instancji zamiast rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji - Kuratora Oświaty w [...], stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.