II SA/Bd 172/24

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2024-04-22

Skład orzekający: Jarosław Wichrowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli skarżący, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia (organu, aktu lub czynności)?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, jeżeli skarżący, mimo skutecznego wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia, tj. nie wskazał organu, którego akt, czynność, bezczynność lub przewlekłość postępowania stanowi przedmiot skargi. Brak wskazania konkretnego aktu lub czynności uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi, a sąd nie może zastąpić skarżącego w tym zakresie.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Po wniesieniu skargi, skarżąca otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, w tym do sprecyzowania, czy skarga dotyczy decyzji Prezydenta M. T., innego aktu, czy też czynności, bezczynności lub przewlekłości postępowania. Skarżąca, zamiast sprecyzować przedmiot skargi, wniosła o uchylenie jej zaskarżenia w związku z przyznaniem świadczenia pielęgnacyjnego inną decyzją.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. G. L. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której wyjaśniła, że dnia [...] listopada 2023 r. złożyła wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na niepełnosprawnego męża. Wyjaśniła, że T. Centrum Świadczeń Rodzinie decyzją z dnia [...] grudnia 2023 r. odmówiło przyznania ww. świadczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że na dzień wniesienia skargi nie wydało jeszcze decyzji w wyniku wniesionego przez Skarżącą odwołania od decyzji Prezydenta M. T. z dnia [...] grudnia 2023 r. W ocenie Kolegium skarżąca niewłaściwie oceniła pismo Prezydenta M. T., w którym wskazano, że organ przesyła do SKO w T. odwołanie. Jednocześnie w piśmie tym wskazano, że tutejsze Centrum nie znajduje podstaw do zmiany decyzji w trybie art. 132 kpa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 marca 2024 r., wezwano skarżącą pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez jej sprecyzowanie i wskazanie, czy stanowi ona skargę na: a) decyzję Prezydenta M. T. z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego, b) inną decyzję, postanowienie lub akt organu – jeśli tak należy wskazać w sposób jednoznaczny i prawidłowy skarżony akt (lub nadesłać jego kserokopię), c) czynności, bezczynność lub przewlekłość postępowania jeśli tak należy określić zaskarżoną czynność lub wskazać w rozpoznaniu jakiej sprawy organ pozostaje bezczynny lub działa przewlekle. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] marca 2024 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca wskazała, że "w związku z decyzją z dnia [...] lutego 2024 r. o przyznaniu mi świadczenia pielęgnacyjnego proszę o uchylenie mojego zaskarżenia z [...] stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 172/24". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników, a także gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, oznaczenie przedmiotu sprawy) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Natomiast jeśli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie, korespondencja sądowa zawierająca zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej w dniu [...] marca 2024 r. Mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, skarżąca nie wskazała organu administracji publicznej, którego akt, czynność, bezczynność lub przewlekłość prowadzenia postępowania, mogłaby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Brak wskazania konkretnego aktu lub czynności uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. Z oczywistych względów Sąd nie może zastąpić w tym zakresie skarżącej i wskazać przedmiotu zaskarżenia, próbując odczytać intencje skarżącej. Chcąc uzyskać ochronę prawną przed sądem administracyjnym, skarżąca musi wykazać przynajmniej minimum wymaganej staranności w prowadzeniu swoich spraw. W konsekwencji, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło