II SA/Bd 173/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 maja 2009r. sprawy ze skargi D.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2008r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] Burmistrz Miasta L. negatywnie zaopiniował wstępny projektu podziału nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków miasta L. obręb [...] jako działka [...], położonej w L. przy ul. [...], Nr KW [...], będącej własnością D. K. i E. W. w sposób zgodny z przedstawionym we wstępnym projekcie podziału nieruchomości, stanowiącym załącznik nr 1 do postanowienia. Na wskazane rozstrzygniecie pierwszoinstancyjne D. K. złożył zażalenie składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego wskazał przebytą chorobę. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż D. K. postanowienie organu l instancji odebrał w dniu [...] października 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał [...] października 2008 r., tymczasem zażalenie zostało wniesione osobiście przez skarżącego do siedziby organu l instancji dopiero w dniu [...] listopada 2008 r. tj. z uchybieniem ustawowego, siedmiodniowego terminu na złożenie zażalenia. Ponadto Kolegium zwróciło uwagę, że swoim postanowieniem znak [...] z dnia [...] listopada 2008 r. odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Nadto, w treści zażalenia zawarte zostało oświadczenie strony potwierdzające, złożenie środka odwoławczego z uchybieniem terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. D. K. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia. Zarzucił organowi orzekającemu naruszenie art. 134 w związku z art. 58 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.; zwanej "k.p.a."). Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2008 r. ([...]), w którym orzeczono o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, gdzie organ za lakoniczne przyjął powoływanie się przez skarżącego okoliczności związane z przebytą chorobą, uznając, iż nie mogą one stanowić przesłanki do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący zaskarżając postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia, podniósł, iż zgodnie z art. 58 k.p.a. w terminie nie przekraczającym 7 dni od ustania przyczyny (choroby) złożył zażalenie na postanowienie Burmistrza Miasta L., w którym zawarł także wniosek o przywrócenie terminu i uprawdopodobnił przyczynę uchybienia terminu składając dwa dokumenty lekarskie w tym jedno zwolnienie lekarskie na druku ZUS, które objęło okres od [...] października 2008 r. do [...] listopada 2008 r. oraz zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, iż choroba zaistniała od [...] października 2008 r. Skarżący wskazał, iż lekarz wystawiając takie dokumenty wyjaśnił mu tylko, że nie może wystawić zaświadczenia za okres dłuższy niż 3 dni, bowiem nie pozwalają na to przepisy, chociaż uznał, iż stan chorobowy zaistniał już od [...] października 2008 r. Sytuacja taka zaistniała z tego względu, że skarżący nie poszedł od razu do lekarza bo nie miał takiej możliwości, gdyż jest osobą samotną, był mocno przeziębiony, a dodatkowo odczuwał silne bóle kręgosłupa (od wielu lat choruje na tzw. korzonki). Dopiero, gdy poczuł się lepiej poszedł do lekarza i uzyskał wskazane zaświadczenie lekarskie i zwolnienie lekarskie. Z powyższego wynika, iż już w dniu [...] października 2008 r. nie był w stanie podejmować jakichkolwiek czynności związanych ze sprawą, a ponieważ jest osobą samotną nie mógł tego także uczynić poprzez członków swojej rodziny. W takiej sytuacji w ocenie skarżącego należało przyjąć, iż w sposób niezawiniony nie mógł złożyć zażalenia w terminie co powinno skutkować przywróceniem mu terminu do złożenia tego zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów niż wskazuje skarżący. Na wstępie należy wskazać, że sądy administracyjne oceniają legalność zaskarżonej decyzji i innych aktów poddanych właściwości sądów administracyjnych. I tak stosownie do treści przepisu, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm., zwanej w skrócie "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym nie posiada uprawnień do merytorycznego orzekania, co do istoty sprawy. Dokonując w ten sposób oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że zostało ono podjęte z naruszeniem obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. W myśl przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego złożenie zażalenia zobowiązuje organ odwoławczy w pierwszej kolejności do zbadania, czy zostało one wniesione przez uprawnioną do tego stronę z zachowaniem ustawowego terminu. W razie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania organ powinien wydać postanowienie, o którym mowa w art. 134 k.p.a. (w związku z art. 144 k.p.a.) W dalszej kolejności, w razie ewentualnego wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, organ powinien rozpoznać ten wniosek według przepisów art. 58 i 59 § 2 k.p.a. Jednakże w przedmiotowej sprawie skarżący wraz z wniesieniem zażalenia złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W takim przypadku obowiązkiem organu odwoławczego było najpierw rozpoznanie tegoż wniosku i wydanie postanowienia w przedmiocie ewentualnego przywrócenia terminu. Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia wyłącza bowiem potrzebę wydania odrębnego postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (por. analogicznie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. I GSK 1221/06; opublikowany w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 338645 oraz wyrok NSA z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt I OSK 1496/07, opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej poprzez stronę internetową www.nsa.gov.pl – dział "Baza orzeczeń"). W tych okolicznościach należy, zatem przyjąć, iż wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowienia stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego zażalenia było zbędne, bowiem już samo postanowienie odmawiające stronie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia (znak [...] z dnia [...] listopada 2008 r.) z przyczyn określonych w jego uzasadnieniu wskazało, że strona wniosła środek odwoławczy z uchybieniem terminu i nie wykazała braku winy w dochowaniu terminu. Tym samym nie mogła zachodzić konieczność powtórnego stwierdzenia tejże okoliczności w osobnym postanowieniu opartym o art. 134 k.p.a. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach (pkt 2 wyroku) Sąd orzekł stosownie do art. art. 200 p.p.s.a., biorąc pod uwagę wysokość wniesionego wpisu.