II SA/Bd 183/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Malinowska Wasik Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi J. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2007 r. nr [...] w przedmiocie niezałatwienia wniosku w terminie postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. (dalej SKO), po rozpoznaniu zażalenia J. Ł. na niezałatwienie w terminie sprawy z jego wniosku z grudnia 2000 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w R. przy ul. B., na podstawie art. 37 § 2 K.p.a. a contrario postanowiło uznać zażalenie za nieuzasadnione. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano brak jakichkolwiek dowodów na to, że J. Ł. złożył do Burmistrza Miasta R. wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Pouczono skarżącego o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez SKO w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia. Skarżący taki wniosek w dniu 27 października 2006 r. złożył nie godząc się ze sposobem rozstrzygnięcia sprawy przez organ. W odpowiedzi na to, SKO wydało w dniu 2 stycznia 2007 r. postanowienie, którym utrzymało w mocy swoje poprzednie postanowienie z dnia 13 października 2006 r. Tym razem pouczono skarżącego o możliwości wniesienia skargi na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni od daty jego otrzymania. Skarga na postanowienie SKO z dnia [...] 2007 r. wpłynęła w dniu 2 lutego 2007 r. Skarżący wniósł o uchylenie tego postanowienia, zarzucając organowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Wskazać należy przede wszystkim, że postanowienie zawierające stanowisko organu wyższego stopnia wydane na podstawie art. 37 § 2 K.p.a. ma charakter wpadkowy i nie przysługuje na nie żaden środek zaskarżenia. Brak jest bowiem w kodeksie postępowania administracyjnego przepisu o dopuszczalności jego zaskarżania. Stanowisko zajęte przez organ w trybie art. 37 § 2 K.p.a. strona może podważać jedynie w postępowaniu toczącym się na skutek ewentualnego wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu (tak NSA w wyroku z 24 maja 2001 r. ONSA 2002/3/116, a także w postanowieniu z 12 lutego 2002 r. w sprawie II SA/Gd 3920/01 System Informacji Prawnej Lex nr 76109). Wobec tego zaskarżone postanowienie SKO z dnia [...] 2007 r. wydane wskutek zaskarżenia stanowiska organu wyrażonego na podstawie art. 37 § 2 K.p.a. nie ma podstawy prawnej. Nie należy też do tej kategorii orzeczeń wydawanych w postępowaniu administracyjnym, które objęte są kontrolą przez sąd administracyjny. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 2 K.p.a. wyznaczającego zakres podmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego, sądy administracyjne orzekają wprawdzie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym ale tylko na te, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).