II SA/Bd 183/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska - Ziołek asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2018 r. sprawy ze skargi J. P. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu oddala skargę. II SA/Bd 183/18 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] 2017 r. [...] Departament Wdrażania Europejskich Funduszy Rozwoju Regionalnego poinformował J. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo [...] w [...], że złożony przez niego, w odpowiedzi na ogłoszony przez Zarząd Województwa konkurs nr [...], w ramach Działania 1.6 Wspieranie tworzenia i rozszerzenia zaawansowanych zdolności w zakresie rozwoju produktów i usług, Poddziałanie 1.6.2. Dotacje dla innowacyjnych MŚP, Schemat 2: Rozwój sektora MŚP poprzez wdrażanie innowacji w przedsiębiorstwie – projekty o wartości wydatków kwalifikowanych powyżej 1 mln. zł Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, projekt pn. "Rozwój [...] poprzez inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe i uruchomienie innowacyjnej technologii produkcji, pakowania i naważania suchego lodu oraz odzysku gazowego CO2" uzyskał negatywną ocenę z uwagi na niespełnienie następujących kryteriów wyboru projektu: - B.4. Gotowości technicznej projektu do realizacji, - B.5. Załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu są kompletne, poprawne i zgodne z przepisami prawa polskiego i unijnego oraz wymogami Instytucji Zarządzającej RPO WK-P 2014-2020; - B.6. Zgodność projektu z wymogami prawa dotyczącego ochrony środowiska, - B.16. Zgodność projektu z politykami horyzontalnymi, - B.18 Zgodność dokumentacji projektowej z Regulaminem konkursu Pismem z dnia [...] 2018 r., nr [...] r. Zarząd Województwa poinformował Wnioskodawcę o nieuwzględnieniu złożonego przez niego protestu od oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie wyżej wskazanego projektu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podzielił argumentację zawartą w informacji z dnia [...] 2017 r. [...] Instytucja Zarządzająca, uzasadniając rozstrzygnięcie w zakresie niespełnienia kryterium B.4. Gotowość techniczna projektu do realizacji, wyjaśniła mianowicie, że na moment złożenia wniosku o dofinansowanie projektu – tj. [...].2017 r., wnioskodawca nie posiadał dokumentów wymaganych do spełnienia powyższego kryterium – decyzja o pozwoleniu na budowę fundamentów do instalacji przemysłowej-zbiorników technologicznych wraz z montażem dwóch zbiorników-urządzeń technicznych została wydana przez Prezydenta Miasta [...] w dniu [...].2017 r. Organ podkreślił przy tym, w świetle z przepisu art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 poz. 1460; ze zm. – dalej jako "ustawa wdrożeniowa") kryteria wyboru projektów są podstawowym wyznacznikiem zarówno przygotowania przez wnioskodawców dokumentacji projektowej, jak i oceny danego projektów. Błędnie zatem twierdzi wnioskodawca, że cyt.: "karty ocen, które są zawarte w Załączniku nr 5 (Kryteria wyboru projektu) przeznaczone są dla ekspertów oceniających (...), natomiast dla wnioskodawców ważna jest Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu". Ustosunkowując się do zarzutu Wnioskodawcy, że żaden przepis prawa/żaden dokument nie stanowi o tym, że kryterium B.4. dotyczy pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie projektu a nie ostatecznej, Instytucja Zarządzająca wywiodła, że wnioskodawca przystępując do konkursu składa jeden wniosek o dofinansowanie projektu, w terminach naboru określonych w ogłoszeniu o konkursie, który następnie, na skutek wezwań, jest uzupełniany/poprawiany. Organ podniósł też, że zgodnie z Instrukcją wypełniania załączników możliwość uzupełnienia wniosku o dofinansowanie o aktualne i ostateczne zezwolenia na inwestycje nie dotyczy przypadku, gdy jednym z kryteriów wyboru projektów będzie "Gotowość techniczna projektu do realizacji" wskazująca konieczność uzyskania ostatecznej decyzji zezwalającej na realizację projektu na moment złożenia wniosku o dofinansowanie projektu. W przedmiotowym konkursie zaś obowiązywało kryterium B.4., z którego definicji wynika, że ocenie podlega czy na moment złożenia wniosku o dofinansowanie projektu uzyskana została ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę/ostateczne pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania lub właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, co do zgłoszenia zamiaru wykonywania budowy lub robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę (jeśli dotyczy). W świetle powyższego, jak wskazał organ, w przedmiotowym konkursie, wnioskodawcy zobligowani byli do przedłożenia ostatecznego zezwolenia na inwestycję, na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie projektu. Instytucja Zarządzająca nadmieniła przy tym, że taka interpretacja kryterium B.4., wiążę się z przyjętym założeniem, że w ramach ww. konkursu, o dofinansowanie mogą się ubiegać projekty, które mają szansę na niezwłoczne rozpoczęcie realizacji projektu, nie zaś projekty co do których wnioskodawcy nie podjęli jeszcze wszelkich niezbędnych kroków żeby uzyskać wymagane prawem zezwolenia/decyzję na rozpoczęcie realizacji projektu lub którzy są w trakcie załatwiania określonych prawem formalności. Uzasadniając rozstrzygnięcie w zakresie niespełnienia przez wnioskodawcę kryterium B.5. Załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu są kompletne, poprawne i zgodne z przepisami prawa polskiego i unijnego oraz wymogami instytucji Zarządzającej RPO WK-P 2014-2020 i B.6. Zgodność projektu z wymaganiami prawa dotyczącego ochrony środowiska, Instytucja Zarządzająca wskazała, że z przedłożonych w ramach dokumentacji projektowej uzupełniającej dokumentów wynika, że w ramach planowanych prac przewiduje się montaż zbiorników na ciekły CO2 o pojemności ok. 20m3 każdy. W pierwotnie złożonej dokumentacji projektowej Wnioskodawca nie określił pojemności zbiorników w "m3", lecz w tonach (24-25 ton), co organ właściwy w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w piśmie z [...].2017 r. uznał za jedną z przesłanek stwierdzenia, iż planowana inwestycja nie wymaga wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak wskazał organ, przedstawiona rozbieżność pomiędzy ww. dokumentami w zakresie pojemności/wagi zakupionych zbiorników buforowych do CO2 ma o tyle znaczenie, że zgodnie z Instrukcją wypełniania załączników (str. 24-25) Inwestycja opisana we wniosku o dofinansowanie projektu musi zawierać się pod kątem zakresu rzeczowego i obszarowego w dostarczonej dokumentacji środowiskowej i decyzjach następczych. Poza tym, ustalenie, że projekt dotyczy zbiorników buforowych o pojemności ok. 20 m3 każdy oznacza, że należało rozważyć czy inwestycję należy klasyfikować pod kątem §3 ust. 1 pkt 37 Rozporządzenia OOŚ. Co za tym idzie, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydając opinię z dnia [...].2017 r. nie posiadał informacji o tym, że inwestycja opisana w piśmie wnioskodawcy skierowanym do organu, dotyczy m.in. zakupu zbiorników buforowych o pojemności 20 m3 CO2 i tym samym nie mógł w prawidłowy sposób ustosunkować się do tego czy projekt kwalifikuje się do przedsięwzięć, o których mowa w Rozporządzeniu OOŚ. Kluczowe zatem w niniejszej sprawie jest to, że organ środowiskowy oparł swoją opinię o braku konieczności przeprowadzenia postępowania OOŚ i wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na informacji od wnioskodawcy, że zbiorniki buforowe mają po 24-25 ton, a nie 20 m3. W świetle powyższego, zdaniem Instytucji Zarządzającej, opinia organu środowiskowego mogłaby być inna w sytuacji, gdyby wnioskodawca przedstawił organowi informację o zakupie zbiorników buforowych do CO2 po 20 m3. Organ dodał, że obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powoduje, iż decyzja o pozwoleniu na budowę z [...].2017 r. została wydana przed uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co jest niezgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016, poz. 353 ze zm.) - dalej: ustawa OOŚ. Co więcej, w ocenie organu w załączniku 2.2. (Formularz do wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie OOŚ) dokonano błędnej kwalifikacji projektu pod kątem dyrektywy OOŚ i błędnie go wypełniono. Instytucja Zarządzająca podkreśliła przy tym, że możliwość weryfikacji opinii właściwego organu o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wynika z samego tekstu kryteriów wyboru projektów obowiązujących w przedmiotowym konkursie (B.5 i B.6), wskazującego, że załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu, w tym dokumentacja z zakresu OOŚ weryfikowane są nie tylko pod kątem kompletności, ale także pod kątem poprawności i zgodności z przepisami prawa polskiego i unijnego, w tym w zakresie ochrony środowiska. Wywiodła w związku z tym, że jeśli stanowisko organu środowiskowego nie jest zgodne z prawem, to w takim przypadku Instytucja Zarządzająca RPO ma prawo, a nawet obowiązek do uznania, że w jej ocenie organ nieprawidłowo zakwalifikował przedsięwzięcie, co w konsekwencji prowadzi do negatywnej oceny danego projektu. Instytucja Zarządzająca RPO dodała też, że opinia wyrażona przez organ środowiskowy nie rozstrzyga sprawy i nie ustala w sposób władczy istnienia uprawnień czy obowiązków, ma bowiem charakter subiektywnej oceny, przez co jest narzędziem pomocniczym w przedmiotowej sprawie. Powyższe oznacza jej zdaniem, że Instytucja Zarządzająca miała uprawnienia do kwestionowania stanowiska organu środowiskowego. Zarząd Województwa, odnosząc się do argumentacji wnioskodawcy, wskazującego na to, że instalacja 2 zbiorników na CO2 nie jest objęta przepisem § 3 ust. 1 pkt 37 Rozporządzenia OOŚ, wywiódł, że powyższy przepis nie uzależnia zaklasyfikowania danej inwestycji do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko od tego, czy instalacja dotyczy gazu, dla którego istnieje ryzyko wybuchu. Co więcej, w ocenie organu nie budzi wątpliwości, że dwutlenek węgla (CO2) jest gazem, który może przybierać formę skroploną (ciekłą płynną), a o takiej stanowi ww. przepis prawa. Nadto, ww. przepis rozporządzenia mówi o tym, że pod jego zakres nie wpisuje się instalacja zbiorników na gaz płynny o łącznej pojemności nie większej niż 10m3. A contrario, instalacja zbiorników na gaz płynny o pojemności przekraczającej ww. próg 10m3 stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie oddziaływać na środowisko. W przedmiotowej zaś sprawie, przy założeniu, że zbiorniki buforowe na ciekły CO2 mają pojemność ok. 20m3 każdy (zgodnie z projektem budowlanym) należy przyjąć, że wpisują się w § 3 ust. 1 pkt 37 Rozporządzenia OOŚ, a organ środowiskowy powinien mieć możliwość ustosunkowania się do informacji, że projekt dotyczy zbiorników o pojemności ok. 20m3. Instytucja Zarządzająca wskazała, że uznanie, że konieczne było uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, oznacza, iż nieprawidłowe jest klasyfikowanie przedmiotowej inwestycji do grupy B (przedsięwzięcia infrastrukturalne niewymienione w § 2 lub w § 3 Rozporządzenia OOŚ i niemające znaczącego wpływu na obszary Natura 2000), o której mowa w Instrukcji wypełniania załączników tak, jak to czyni wnioskodawca. Tym samym, nie tylko należało złożyć odpowiednie dokumenty w ramach załącznika 2.1., ale także dokonać korekty załącznika 2.2. (Formularz do wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie OOŚ), w zakresie klasyfikacji przedsięwzięcia do odpowiedniej grupy (patrz:pkt.3 Formularza). Zdaniem Zarządu Województwa skoro w przedmiotowej sprawie konieczne było uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to decyzja następcza w postaci pozwolenia na budowę została wydana z naruszeniem art. 72 ustawy OOŚ. W odniesieniu natomiast do oceny w ramach kryterium B.16. Zgodność projektu z politykami horyzontalnymi i B.18. Zgodność dokumentacji projektowej z Regulaminem konkursu, Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że w konsekwencji uznania obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należało dokonać odpowiednich zmian w dokumentacji projektowej w zakresie: - w sekcji D.1. wniosku o dofinansowanie projektu poprzez uzupełnienie opisu o wymogi z zakresu ochrony środowiska, które mogłyby zostać nałożone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, - listy załączników na ostatniej stronie wniosku o dofinansowanie projektu - wnioskodawca błędnie dokonał zaznaczenia odnośnie załącznika 2.1. wpisując "nie dotyczy". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniesionej na powyższą informację J. P. (dalej jako: "skarżący") zarzucił naruszenie prawa materialnego polegające na błędnej interpretacji oceny kryteriów B.4, B.5, B.6, B.16 i B.18. Ustosunkowując się do rozstrzygnięcia w zakresie kryterium B.4. skarżący podtrzymał swoją argumentacją zawartą w proteście wywodząc, że z żadnej podstawy prawnej/kryterium nie wynika, że kluczowym dla oceny, czy złożono ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę jest moment przedłożenia pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie projektu, a nie moment złożenia jego ostatecznej wersji. Powołując się na zapisy Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (Załącznik nr 3 do Regulaminu konkursu) - dalej: Instrukcja wypełniania załączników oraz Regulaminu konkursu, wywiódł że oceniający dokonali nadinterpretacji kryterium B.4. przyjmując, że istotny jest moment złożenia pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie projektu, bowiem na etapie tworzenia dokumentacji konkursowej nie zostało w sposób jasny zapisane, że warunek uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę musi być dostarczony wraz z pierwszym wnioskiem o dofinansowanie projektu. Skarżący podniósł, że negatywna ocena w zakresie spełniania pozostałych kryteriów jest konsekwencją negatywnej oceny kryterium B.4. Stwierdził przy tym, że jedynie właściwy organ administracji publicznej (tj. Prezydent Miasta [...]) ma kompetencje do stwierdzenia, czy inwestycja wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a Urząd Marszałkowski nie ma prawnych możliwości kwestionowania i deprecjonowania stanowiska właściwego organu środowiskowego. Skarżący nadmienił, że stanowisko Prezydenta Miasta [...] zostało zawarte w piśmie z dnia [...] 2017 r., tj. przed uzyskaną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2017 r., co jest zgodne z art. 72 ust 1 ustawy OOŚ. Wobec powyższego, w ocenie skarżącego, załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu są kompletne, poprawne i zgodne z przepisami prawa polskiego i unijnego oraz wymogami Instytucji Zarządzającej RPO, co świadczy o tym, że Kryterium B.5 zostało spełnione. Skarżący, wskazując na spełnienie kryterium B.6. podniósł, że załącznik 2.2. został sporządzony prawidłowo, bowiem uwzględniono w nim fakt, że dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego nie zachodzi potrzeba wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a także z uwzględnieniem uwag ekspertów oceniających wniosek zawartych w ich piśmie z dnia [...].2017 r. Odnosząc się natomiast do kryterium B.16, skarżący wskazał, że ze względu na stanowisko Prezydenta Miasta [...], nie istniały podstawy do uzupełniania opisu w sekcji D.1 wniosku o wymogi z zakresu ochrony środowiska. Jeśli zaś chodzi o kryterium B.18, skarżący zwrócił uwagę, że w Regulaminie konkursu nie ma mowy o tym, żeby pozwolenie na budowę musiało zostać dostarczone już w pierwszej wersji wniosku. Wszystkie inne warunki wynikające z regulaminy zostały natomiast, w jego ocenie, spełnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu protestu wraz z argumentacją w nim zawartą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188, z późn. zm.), jest dokonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową, i stosują środki określone w tych przepisach, co wynika z art. 3 § 3 P.p.s.a. Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. 2017. poz. 1460 – dalej jako "ustawa wdrożeniowa"), stanowiącą podstawę niniejszego rozstrzygnięcia. Ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym, w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Podnieść należy, że kontrola sądowoadministracyjna w tego typu sprawach sprowadza się zbadania, czy weryfikacja oceny projektu została dokonana przez Instytucję Zarządzającą z zachowaniem zasad, wynikających z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej tj. zasady równości, przejrzystości, bezstronności i rzetelności, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów. Dodać trzeba, że zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. Komentarz do art. 37 zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Jacek Jaśkiewicz, publ. e/LEX). Kwestionowanym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem Zarząd Województwa (Instytucja Zarządzająca RPO) nie uwzględnił wniesionego przez skarżącego protestu od negatywnego wyniku oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu. Negatywna oceny projektu wynikała między innymi z ustalenia przez Komisję Oceny Projektów, że skarżący nie dysponował na moment składania wniosku ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, a tym samym projekt nie spełniał kryterium B.4. Gotowość techniczna projektu do realizacji. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Dla przedmiotowego projektu, zgodnie z treścią Rozdziału 5. Regulaminu, kryteria wyboru zostały określone w załączniku nr 5 do Regulaminu. Nie budzi przy tym wątpliwości, że jednym z wymienionych we wspomnianych załączniku kryteriów było kryterium B.4 Gotowość techniczna projektu do realizacji, w którego definicji wskazano, że: "ocenie podlega, czy na moment złożenia wniosku o dofinansowanie projektu uzyskana została ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę/ostateczne pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania lub właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, co do zgłoszenia zamiaru wykonania budowy lub robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę (jeśli dotyczy)". Z treści załącznika wynika przy tym, że niespełnienie wskazanego kryterium oznacza odrzucenie wniosku. Jak wynika z przesłanej przez skarżącego dokumentacji, wniosek o dofinansowanie został wniesiony przez skarżącego do organu w dniu [...] 2017 r., zaś pozwolenie na budowę fundamentów dla instalacji przemysłowej – zbiorników technologicznych wraz z montażem dwóch zbiorników- urządzeń technicznych zostało wydane przez Prezydenta Miasta [...] dopiero [...] 2017 r. (decyzja nr [...].ML) i decyzja ta stała ostateczna w dniu [...] 2017 r. Z powyższego dokumentacji wynika zatem w sposób jednoznaczny, że projekt nie spełniał omówionego wyżej kryterium B.4, co uzasadniało odrzucenie przez Instytucję Zarządzającą RPO wniosku o dofinasowanie. Mając na uwadze argumentację skarżącego, dodać należy, że za "moment złożenia wniosku o dofinansowanie", o którym mowa w definicji wspomnianego kryterium nie można uznać dnia uzupełnienia braków formalnych wniosku lub poprawienia omyłek wniosku. Do takiej wykładni definicji omawianego kryterium nie uprawniają zarówno przepisy ustawy wdrożeniowej, jak i tekst Regulaminu konkursu, odróżniające w sposób jednoznaczny złożenie wniosku o dofinansowanie od uzupełnienia takiego wniosku na wezwanie organu. Nie można utożsamiać czynności składania formularza wniosku o dofinansowanie projektu z uzupełnionymi brakami (dokonanymi poprawkami) ze składaniem wniosku o dofinansowanie projektu, inicjującego postępowanie dotyczące przyznania dofinasowania dla określonego projektu. Nie można zgodzić się również z twierdzeniami skarżącego, że zastosowanie w sprawie miał zapis Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie, stanowiącego załącznik nr 3 do Regulaminu konkursu, stanowiący, że: "jeśli wnioskodawca nie posiada aktualnego i ostatecznego zezwolenia na inwestycję na etapie składania wniosku o dofinansowanie, załącza je na etapie uzupełniania wniosku o dofinansowanie (jeżeli do wnioskodawcy zostanie wystosowane pismo dotyczące korekty/uzupełnienia dokumentacji projektowej) lub najpóźniej na etapie przed podpisaniem umowy o dofinansowanie." Skarżący powołując się na powyższy fragment Instrukcji, pominął bowiem następny akapit tekstu, stanowiący że: "powyższe nie dotyczy przypadku, gdy jednym z kryteriów wyboru projektów będzie "Gotowość techniczna projektu do realizacji" wskazująca konieczność uzyskania ostatecznego decyzji zezwalającej na realizację projektu na moment złożenia wniosku o dofinansowanie projektu." Jak już wyżej wskazano, w przedmiotowym konkursie obowiązywało kryterium B.4. Gotowość techniczna projektu do realizacji, w związku z czym do wniosku nie miały zastosowania zapisy przywołane przez skarżącego dotyczące możliwości późniejszego uzupełnienia wniosku o ostateczne zezwolenie na inwestycję. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie wskazywano, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca, przystępując do konkursu, winien zatem znać w pełni jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek poszczególnych kryteriów dopuszczających, zasadniczo obciążają stronę wnioskującą. Dodać należy, że w niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego, kryteria wyboru projektu zostały jasno wskazane i zdefiniowane w dokumentacji konkursowej, a całość regulacji w tym zakresie była spójna i niebudząca wątpliwości interpretacyjnych. Na negatywną ocenę wniosku wpływ miało także stwierdzenie przez Komisję Oceny Projektów rozbieżności między informacjami dotyczącymi pojemności zbiorników buforowych do CO2, planowanych w ramach inwestycji, zawartymi w załączniku nr 5 do wniosku o dofinansowanie projektu (dokumentacja techniczna/specyfikacja planowanych do zakupu w ramach projektu urządzeń) i opinii Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2017 r. o braku potrzeby przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko, z danymi zawartymi w decyzji o pozwoleniu na budowę i w projekcie budowlanym dotyczącym planowanej inwestycji. W decyzji o pozwoleniu na budowę i w projekcie budowlanym wskazano mianowicie, że w ramach inwestycji planuje się zakup zbiorników buforowych o pojemności ok. 20m3 każdy, zaś we wniosku o dofinansowanie projektu oraz wspomnianej opinii organu środowiskowego wskazano, że inwestycja dotyczy zbiorników buforowych po 24-25 ton CO2. Zdaniem Instytucji Zarządzającej, opinia organu środowiskowego mogłaby być inna w sytuacji, gdyby skarżący przedstawił organowi informację o zakupie zbiorników buforowych do CO2 z pojemnością określoną w metrach sześciennych. Do zbiorników buforowych na ciekły CO2 o pojemności 20m3 każdy, zdaniem organu, ma zastosowanie przepis § 3 ust. 1 pkt 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016, poz. 71). W związku z dostrzeżonym uchybieniem w powyższym zakresie, Komisja Oceny Projektów uznała, że wniosek nie spełnia kryteriów: B.5. Załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu są kompletne, poprawne i zgodne z przepisami prawa polskiego i unijnego oraz wymogami instytucji Zarządzającej RPO WK-P 2014-2020; B.6. Zgodność projektu z wymaganiami prawa dotyczącego ochrony środowiska, B.16. Zgodność projektu z politykami horyzontalnymi i B.18. Zgodność dokumentacji projektowej z Regulaminem konkursu. Badając prawidłowość twierdzeń organu w tym zakresie, Sąd uznał je jedynie w części za trafne. Przyznać należy bowiem rację skarżącemu, że Instytucja Zarządzająca nie jest organem właściwym do oceny prawidłowości stanowiska Prezydenta Miasta [...] co do braku potrzeby wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Nie można zatem podzielić argumentacji organu w zakresie, w jakim przesądza o obowiązku uzyskania dla planowanego przedsięwzięcia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak słusznie wskazał WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 7 kwietnia 2017 r. IZ RPO nie jest właściwa do wypowiadania się w kwestii wystąpienia podstaw obligujących do przeprowadzenia postępowania celem ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Przesłanki te zostały określone przez prawodawcę w art. 71 ust. 2 ustawy OOŚ, a organy właściwe do wydania takiej decyzji ustawodawca wymienił w sposób enumeratywny w art. 75 tej ustawy. Tylko te podmioty są zatem kompetentne do stwierdzenia wystąpienia podstaw do wydania decyzji środowiskowej. W orzecznictwie podkreśla się, że wskazany przepis kompetencyjny jest sformułowany w sposób zamknięty, precyzyjnie określając przedmiot kompetencji (wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach) i organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej. Przepis kompetencyjny należy interpretować literalnie. Nie można rozszerzać określonej w nim kompetencji na inne organy czy instytucje. Stanowiłoby to bowiem zagrożenie dla zasady legalizmu, stanu pewności prawa oraz podważałoby zaufanie obywatela do działania organów państwa. (por. np. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 22.05.2018r. sygn. akt II SA/Bd 144/18 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Prawidłowo natomiast Zarząd Województwa zwrócił uwagę na rozbieżność między danymi dotyczącymi pojemności zbiorników buforowych zawartymi we wniosku o dofinansowanie i opinii organu środowiskowego, a danymi znajdującymi się w projekcie budowlanym i decyzji o pozwoleniu na budowę. Badając wniosek o dofinansowanie pod kątem spełniania kryterium B.5. Załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu są kompletne, poprawne i zgodne z przepisami prawa polskiego i unijnego oraz wymogami instytucji Zarządzającej RPO WK-P 2014-2020, organ musi bowiem ocenić, czy załączone do wniosku o dofinansowanie dokumenty są adekwatne do przedsięwzięcia przedstawionego w tym wniosku. Brak spójności w załączonej do wniosku dokumentacji w zakresie istotnych cechy planowanego przedsięwzięcia (parametrów mogących mieć wpływ na kwalifikację przedsięwzięcia jako mogącego znacząco oddziaływać na środowisko), nie pozwala na uznanie, że powyższe kryterium zostało spełnione. Dodać w tym miejscu należy, że to na wnioskodawcy, jako osobie ubiegającej się o dofinansowanie w ramach konkursu, spoczywa obowiązek dokładnego i wyczerpującego przygotowania wniosku, zgodnie z wymogami konkursu wynikającymi z Regulaminu i załączników do Regulaminu. Instytucja Zarządzająca RPO nie jest zaś uprawniona do ujednolicania we własnym zakresie parametrów przedsięwzięcia wskazanych w załączonej dokumentacji tak, by nie budziło wątpliwości, że wszystkie przedłożone dokumenty dotyczą tego samego przedsięwzięcia. Stosownie do treści art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę tylko wówczas, gdy stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Takiego naruszenia prawa Sąd nie stwierdził w badanej sprawie, uznając tym samym, że zarzuty skargi są nieuzasadnione, a w związku z tym skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.