II SA/Bd 183/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA J. B. po rozpoznaniu w dniu [...] grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargi [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania złożonego przez [...] od decyzji Prezydent M. B. z dnia [...] września 2018 r. nr ZH/KT 16/2018 wymierzającą [...] karę pieniężną w wysokości [...] zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi ulicy [...] będącej drogą gminną, w okresie od [...] lipca 2018 r. do [...] sierpnia 2018 r., tj. 55 dni, poprzez lokalizację obiektu budowlanego. Kolegium podniosło że odwołująca nie posiada przymiotu strony. Stroną postępowania zgodnie z art. 28 KPA jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny. P. z dnia [...] stycznia 2018 r. [...], [...], [...] wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania – podlegają odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny zawsze bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej "P.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, a oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi (por. wyrok NSA z dnia [...] marca 2005 r., OSK 1229/04, orzecznia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z tej regulacji wynika zatem, że złożenie skargi zostało oparte na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą co do zasady może wystąpić podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Zgodnie z art. 32 P.p.s.a. stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Na gruncie rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skargi zostały wniesione przez [...] które w postępowaniu zakończonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. nie miały statusu strony. Należy przy tym podkreślić, że skarżące na żadnym etapie postępowania nie wskazywały aby status strony postępowania im przysługiwał, nigdy nie ubiegały się o uznanie ich za strony postępowania, jak również analiza akt sprawy nie daje podstaw do przyjęcia, aby [...] przysługiwał status strony w niniejszym postępowaniu administracyjnym. W tych okolicznościach sprawy zarządzeniem Sądu pełnomocnik skarżących został wezwany do wykazania interesu prawnego do wniesienia skargi przez [...] W terminie 7 dni pod rygorem odrzucenie skargi w stosunku do ww. osób. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżących nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Postępowanie sądowoadministracyjne wszczyna się na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot (art. 50 § 1 P.p.s.a.), a struktura tego postępowania ukształtowana jest jako spór prowadzony przed niezawisłym sądem przez dwa podmioty: skarżącego – czyli podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszonego żądania udzielenia ochrony prawnej. W badanej sprawie skargę wniosły osoby fizyczne, która nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżonym postanowieniem, ani nie wskazały na istnienie przysługującego im interesu prawnego w tej sprawie. Podkreślić trzeba, że z woli ustawodawcy uprawionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, przy czym interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego wyraża się w tym, że podmiot ten działa we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego nań obowiązku (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W. 2017, s.322). Interes prawny powinien być indywidualny, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniały zastosowanie normy prawa materialnego (por. np. wyrok NSA z [...] maja 2011 r. sygn. I OSK 1043/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podmiot wnoszący skargę musi, zatem wykazać istnienie po jego stronie interesu prawnego, czyli osobistego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, który może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa, najczęściej materialnego, bezpośrednio wiążącego zaskarżony akt z indywidualną i prawnie chronioną sytuacją strony (por. wyrok NSA z dnia [...] marca 2014 r. sygn. II OSK 355/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe należało zauważyć, że przedmiotem skargi [...] jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania złożonego przez innym podmiot, w postępowaniu administracyjnym, którego [...] nie były stroną. W złożonej do Sądu skardze, ani w żaden inny sposób [...] nie wskazały z czego wywodzi swoją legitymację skargową w niniejszej sprawie, tj. w czym upatrują istnienia po ich stronie interesu prawnego. Kolegium zaskarżonym postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność odwołania złożonego przez [...] od decyzji, którą organ I instancji wymierzył [...] karę pieniężną w wysokości [...] zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi ulicy [...] będącej drogą gminną, w okresie od [...] lipca 2018 r. do [...] sierpnia 2018 r., tj. 55 dni, poprzez lokalizację obiektu budowlanego. P. [...] nie były stroną postępowania zakończonego wydaniem przez Kolegium postanowienia z dnia [...] grudnia 2018 r. ani nie twierdzą jakoby interes prawny w tym postępowaniu im przysługiwał, jak również okoliczność taka nie wynika z akt sprawy - to nie były one również legitymowane do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Sąd uznał skargi wniesione przez [...] za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił wniesione przez nie skargi.