II SA/Bd 19/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. ze skargi E. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości oddala skargę. II SA/Bd 19/09 Uzasadnienie E. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...], utrzymujące w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 93 ust. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia [...] września 2008 r. znak: [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], położonej we W. przy ul. Z. 66. Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] sierpnia 2008 r. złożył wniosek o podział ww. nieruchomości przedkładając jednocześnie wstępny projekt podziału w postaci załącznika mapowego. Według projektu nowo wydzielone działki mają zapewniony dostęp do drogi publicznej, tj. ul. Z. Działka o numerze [...] ma zapewniony dostęp bezpośredni, natomiast działka o numerze [...] poprzez drogę o szerokości 3,5 m. Prezydent Miasta W. postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. odmówił pozytywnego zaopiniowania projektu podziału nieruchomości z uwagi na brak jego zgodności z przepisami odrębnymi. Organ stwierdził, że zgodnie z § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. Do budynku i urządzeń z nim związanych, wymagających dojazdów, funkcję tę mogą spełniać dojścia, pod warunkiem, że ich szerokość nie będzie mniejsza niż 4,5 m. Organ powołał się również na przepis § 79 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430 ), zgodnie z którym zjazd indywidualny powinien mieć szerokość nie mniejszą niż 4,5 m, w tym jezdnię o szerokości nie mniejszej niż 3,0 m i nie większej niż szerokość jezdni na drodze. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji, w którym zażądał jego uchylenia z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego. Uważa, że zatwierdzenie projektu podziału jest możliwe z uwagi na § 14 ust. 1 zd. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepis stanowi, że szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. W ocenie skarżącego zapewniona zatem została zgodnie z przepisami prawa szerokość drogi dojazdowej. W kolejnym zarzucie skarżący stwierdził, że organ nietrafnie powołał się na § 79 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, gdyż działka nr [...] nie jest drogą publiczną. Dodał również, że na podstawie art. 9 Prawa budowlanego dopuszczalne są odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych. Zdaniem skarżącego w świetle podniesionych zarzutów organ naruszył art. 6 i 7 Kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji, gdyż zgodnie z przepisami prawa proponowana do wydzielenia działka nr [...] musi posiadać dostęp do drogi publicznej (poprzez drogę wewnętrzną), na który składa się dojście i dojazd. Jezdnia, stanowiąca dojazd nie może być mniejsza niż 3 m, a dojście (w zastępstwie ewentualnego dojazdu) musi posiadać szerokość niemniejszą niż 4,5 m. Wnioskowana zatem szerokość 3,5 m jest niewystarczająca zdaniem organu. Jezdnia o szerokości 3 m nie stanowi dostępu do drogi publicznej w rozumieniu § 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie postanowień zarówno organu I i II instancji. Zarzucił naruszenie art. 93 ust. 3, 4, 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz § 14 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 79 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Nadto naruszenie art. 7, 8 i 77 Kpa. W ocenie skarżącego organ niedokładnie ustalił stan faktyczny sprawy, gdyż działka o numerze [...] posiada dostęp do drogi publicznej stanowiącej ulicę S. Projektowane dojście o szerokości 3,5 m ma zapewnić dostęp pieszy do ul. Z. Skarżący uważa stanowisko organu w zaskarżonych postanowieniach za krzywdzące, gdyż w identyczny sposób organ dokonał podziału sąsiednich działek zapewniając dojście do ul. Z. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podkreślił, że nowo wydzielone działki mają zgodnie ze wstępnym projektem podziału nieruchomości dostęp do drogi publicznej od ul. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzygając sprawę w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd działając w oparciu o powyższe przepisy stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Przeszkodą do pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości jest brak dostępu do drogi publicznej nowo proponowanej do wydzielenia działki o numerze [...]. Organem właściwym do zatwierdzenia wstępnego projektu podziału w rozpoznawanej sprawie był Prezydent Miasta we W., który posiada kompetencje w powyższym zakresie na podstawie art. 93 ust. 4 zdanie 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przywołany przepis stanowi mianowicie, że zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Ustawa o gospodarce nieruchomościami w art. 93 ust. 3 zdanie 1 wprowadza zakaz podziału nieruchomości. Zgodnie z brzmieniem powyższego przepisu podział nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu do drogi publicznej; za dostęp do drogi publicznej uważa się również wydzielenie drogi wewnętrznej wraz z ustanowieniem na tej drodze odpowiednich służebności dla wydzielonych działek gruntu albo ustanowienie dla tych działek innych służebności drogowych, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej z nieruchomości objętej podziałem. Ocena, czy projektowane do wydzielenia działki posiadają dostęp do drogi publicznej oparta będzie na podstawie wniosku złożonego przez wnioskodawcę o podział. Ustawa o gospodarce nieruchomościami oraz akt wykonawczy do tej ustawy zawarty w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości - Dz. U. Nr 268, poz. 2663) nakłada na organ sposób i tryb dokonywania podziału nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 96 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta zatwierdzającej podział. Niemniej jednak podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny ( art. 97 ust. 1), a do wniosku należy dołączyć stosowne dokumenty, które zostały narzucone przepisami prawa. Dokumentem tym jest m.in. wstępny projekt podziału, wymagany na podstawie art. 97 ust. 1a, pkt 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W § 3 cytowanego powyżej rozporządzenia, wstępny projekt podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 97 ust. 1a pkt 4, opracowuje się na kopii mapy zasadniczej, a w przypadku jej braku - na kopii mapy katastralnej, uzupełnionej o niezbędne dla projektu podziału elementy zagospodarowania terenu (ust. 1). Wstępny projekt podziału nieruchomości powinien zawierać w szczególności: 1) granice nieruchomości podlegającej podziałowi; 2) oznaczenie nieruchomości podlegającej podziałowi według danych z katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, a w razie jej braku - według innych dokumentów określających stan prawny nieruchomości; 3) powierzchnię nieruchomości podlegającej podziałowi; 4) naniesione w kolorze czerwonym granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu; 5) przedstawione w kolorze czerwonym powierzchnie projektowanych do wydzielenia działek gruntu; 6) przedstawioną w formie graficznej w kolorze czerwonym lub w formie opisowej propozycję sposobu zapewnienia dostępu projektowanych do wydzielenia działek gruntu do drogi publicznej ( ust. 2). Załącznik mapowy wstępnego projektu podziału działki nr [...] kolorem czerwonym posiada naniesioną szerokość drogi wewnętrznej wynoszącą 3,5 m zapewniającej dostęp działki o numerze [...] do ul. Z. Wstępny projekt podziału dla proponowanej do wydzielenia działki nr [...] nie przewiduje dostępu do tej działki do drogi stanowiącej ulicę S. Podniesiony przez skarżącego na etapie postępowania sądowego zarzut niedokładnego zbadania sprawy i ustalenia prawidłowego stanu faktycznego przez organ nie zasługuje na uwzględnienie. Prezydent W. opiniując projekt był związany rozwiązaniami geodezyjnymi naniesionymi na prawidłowo sporządzonym wstępnym projekcie podziału nieruchomości w postaci mapy. Nie uzasadniony jest również zarzut naruszenia § 14 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż przepis stanowi, że szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. W ocenie skarżącego zapewniona zatem została zgodnie z przepisami prawa szerokość drogi dojazdowej. Sąd w całej rozciągłości podziela stanowisko organu II instancji co do wykładni stosowania przepisu zawartego w § 14 rozporządzenia, który nie dopuszcza zapewnienia dostępu do drogi publicznej poprzez zachowanie jezdni o szerokości 3 m. Przepis ten wprost stanowi, że do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. Dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem, że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów. Do budynku i urządzeń z nim związanych, wymagających dojazdów, funkcję tę mogą spełniać dojścia, pod warunkiem, że ich szerokość nie będzie mniejsza niż 4,5 m. Wydzielony dostęp do drogi publicznej na wstępnym projekcie podziału powinien posiadać zatem szerokość co najmniej 4,5 m, jeżeli ma stanowić dojazd lub co najmniej 5 m, jeżeli ma stanowić ciąg pieszo- jezdny. W obydwu jednak sytuacjach jezdnia nie może być mniejsza niż 3 m. Samej jezdni jako zapewnienia dostępu do drogi publicznej przepisy nie przewidują. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).