II SA/Bd 195/05
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2005-03-07
Skład orzekający: Małgorzata Włodarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej wydanej z rażącym naruszeniem prawa, złożonego na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a., właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w takim przypadku jest organ administracji wyższego stopnia, przed którym powinno być prowadzone postępowanie.Stan faktyczny
Janusz N. złożył wniosek do Ministerstwa Obrony Narodowej o stwierdzenie nieważności decyzji z 2000 r. i 2001 r. dotyczących wojskowej renty inwalidzkiej, twierdząc, że zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Minister Obrony Narodowej przekazał wniosek do Sądu Okręgowego, który następnie przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, uznając go za właściwy do rozpoznania kwestii wad decyzji administracyjnych spowodowanych naruszeniem przepisów postępowania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Włodarska, , , po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Janusza N. z dnia [...] 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojskowego Biura Emerytalnego w B. z dnia [...] 2000r. o zmianie wysokości wojskowej renty inwalidzkiej i z dnia [...] 2001r. o waloryzacji wojskowej renty inwalidzkiej p o s t a n a w i a odrzucić wniosek
Janusz N. pismem z dnia [...] 2004r. zwrócił się do Ministerstwa Obrony Narodowej z prośbą o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] 2000r. o zmianie wysokości wojskowej renty inwalidzkiej i z dnia 30.05.2001r. o waloryzacji wojskowej renty inwalidzkiej, twierdząc że wydane one zostały z rażącym naruszeniem prawa i wskazując na przepis art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako podstawę rozstrzygnięcia.
Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] 2004r. przesłał wniosek J. N. do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B., jako organu właściwego do jego rozpoznania. Jako podstawę wydania tego postanowienia wskazał przepis art. 65 §1 k.p.a. W uzasadnieniu postanowienia wskazał m.in., że obowiązujące przepisy prawne przewidują pełną kontrolę decyzji organów emerytalnych w trybie sądowym, a nie administracyjno - prawnym.
Sąd Okręgowy w B. VII Wydział Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia [...] .2004r., wydanym na podstawie przepisu art. 200 k.p.c. przekazał sprawę J. N. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu Bydgoszczy jako właściwemu do jej rozpoznania, twierdząc że postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skupia się na wadach wynikających z naruszenia prawa materialnego i kwestia wad decyzji administracyjnych spowodowanych naruszeniem przepisów postępowania pozostaje poza przedmiotem tego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Janusz N. niewątpliwie zmierza do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji administracyjnych w trybie przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (przepis ten wyraźnie w swym wniosku powołuje), a więc z powodu wydania ich z rażącym naruszeniem prawa. Należy wobec tego stwierdzić, że zgodnie z przepisem art. 157 § 1 k.p.a., właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w takim przypadku jest organ administracji wyższego stopnia, przed którym też winno być prowadzone postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - art. 157 § 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest więc właściwy do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w trybie przepisu art. 156 § 1 k.p.a.
Podkreślić w tym miejscu należy, że sądy administracyjne sprawują wprawdzie kontrolę działalności administracji publicznej, ale obejmuje ona orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4
(art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Wobec powyższego wniosek J. N. należało odrzucić zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 §3 ustawy z dnia 30.08.2002r., cytowanej powyżej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło