II SA/Bd 196/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędzia WSA Wiesław Czerwiński Asesor WSA Grażyna Malinowska - Wasik Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Romana B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2004r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę II SA/Bd 196/05 UZASADNIENIE Starosta Ś. decyzją z [...] 2004r. na podstawie art. 28, 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U., Nr 98, poz. 1071 z 2000r.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku pawilonu handlowego wraz z remontem szaletu publicznego zlokalizowanego na działce nr [...] oraz [...] w obrębie ewidencyjnym N. – Miasto gm. N., Beacie K. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że decyzją Wojewody [...] z [..] 2004r. uchylono decyzję Burmistrza w N. z [...] 2003r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w/w pawilonu wraz z szaletem i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia z powodu naruszenia przepisów prawa budowlanego; w konsekwencji czego organ I instancji postanowieniem z [...] 2004r. nałożył na inwestora obowiązki zmierzające do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Organ I instancji wyjaśnił dalej, że jednym z elementów w/w postanowienia był nałożony obowiązek opracowania projektu budowlanego zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690 ze zmianami). Dnia 13 lipca 2004r. wpłynął wniosek p. K. K. o udzielenie odstępstwa od przepisów techniczno – budowlanych, o których mowa w art. 9 wyżej cytowanej ustawy i dotyczących wyżej przywołanego paragrafu. W/w wniosek stanowi stan prawny, w którym rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. W związki z powyższym dnia 21 lipca 2004r. tut. Urząd zawiesił postępowanie w w/w sprawie, a następnie zgodnie z art. 100 § 1 Kpa wystąpieniem nr [...] zwrócił się do Ministerstwa Infrastruktury o upoważnienie do udzielenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych, o których mowa w w/w rozporządzeniu zgodnie ze złożonym wnioskiem Inwestora. Dnia [...] 2004r. pismem Ministra Infrastruktury znak [...] z dnia [...] 2004r. w/w upoważnienie otrzymano a następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2004r. tut. Urząd udzielił zgody na odstępstwo w zakresie usytuowania ściany z otworami okiennymi w odległości 1,00m od granicy sąsiedniej działki budowlanej nr [...] (ściana północno - zachodnia). W trakcie zawieszonego postępowania, pismem z dnia [...] 2004r. zgodnie z wnioskiem Inwestora o przedłużeniu terminu wykonania czynności określonych w postanowieniu z dnia [...] 2004r. uzupełniono pozostałe dokumenty niezbędne do wydania pozwolenia na budowę. W w/w piśmie sformułowano również wniosek p. Beaty K. stanowiący, iż jako prawny dysponent działek objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę będzie jedynym Inwestorem. Potwierdzono to również nowym oświadczeniem, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane ( umowa dzierżawy zawarta pomiędzy Gminą N. i p. Beatą K.). Dnia [...] 2004r. do tut. Urzędu wpłynęło pismo p. Romana B. będącego stroną w postępowaniu i dotyczące sposobu uregulowania przez Gminę Nowe stosunków związanych z przeznaczeniem funkcjonalnym działek w obszarze oddziaływania w/w obiektu. Pismem nr [...] z dnia [...] 2004r. poinformowano p. Romana B., że nie wnosi nic do toczącego się przed tut. Urzędem postępowania administracyjnego a w/w zapytanie powinien skierować do Urzędu Gminy w N. W toku postępowania administracyjnego usunięto wszystkie nieprawidłowości wyszczególnione w w/w decyzji Wojewody [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł uczestnik postępowania R. B., domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu, odwołujący się wyjaśnił, że jest właścicielem działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], które znajdują się w obszarze oddziaływania mającego powstać obiektu, a zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem jego praw albowiem organ I instancji nie ustosunkował się w prawidłowy sposób do jego twierdzeń zgłaszanych w toku postępowania, czym uchybił przepisom art. 7, 8 i 11 kodeksu postępowania administracyjnego ( zwanym dalej kpa). Odwołujący się wywodził, że według wstępnych ustaleń dokonanych przez niego z przedstawicielami Gminy N., miała być dokonana zamiana działki oznaczonej numerem [...] na działkę o nr [...], na których ma powstać sporna inwestycja, a ponadto zwracał uwagę, że przesunięcie granicy działki oznaczonej nr [...] usunęłoby wszelkie nieporozumienia między nim, a Gminą N. W tej, więc sytuacji, w ocenie uczestnika, brak dobrej woli ze strony organów administracji w przedmiocie zainicjowania dokonania w/w zamiany i wydanie zaskarżonej decyzji, narusza jego zaufanie do organów administracji i może narazić go na straty przez uniemożliwienie mu rozpoczęcia w przyszłości działalności gospodarczej. Ponadto odwołujący się wskazał, że działka o nr ewidencyjnym [...], która objęta jest zaskarżoną decyzją została od niego wyłudzona na rzecz Urzędu Gminy w N., co jest przestępstwem. Wojewoda [...] decyzją z [...] 2004r., Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania R. B., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniósł, że spory pomiędzy stroną a Gminą N. o dokonanie zamiany działek mają charakter cywilno – prawny, zatem rozstrzyganie sporów w tym zakresie należy do kompetencji sądów powszechnych a nie organu administracji architektoniczno – budowlanej, zatem zarzut dotyczący naruszenia art. 7 – 11 kpa nie znajduje uzasadnienia gdyż obowiązki wynikające z tych przepisów w związku z problemem zamiany działek dotyczą Gminy N. a nie organu I instancji. Wojewoda [...] wskazał również, że inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych zgodnie z art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego w zakresie usytuowania ściany z otworami okiennymi w odległości 1m od granicy działki. W skardze złożonej do Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...], podnosząc, iż postępowanie Urzędu Gminy N. utrudnia mu wykonywanie prawa własności wobec nabytej nieruchomości, przy czym przytaczał dotychczas powoływane w odwołaniu argumenty. W szczególności powtórzył zarzut naruszenia art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej gwarantujący ochronę prawa własności, przytaczając okoliczność, że Urząd Gminy w N. wytoczył mu postępowanie zawisłe przed Sądem Rejonowym w Ś. o zasiedzenie nieruchomości pierwotnie oznaczonej jako działka o nr [...], którą nabył zgodnie z prawem. Skarżący ponadto wywodził, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym "zgodnie z treścią art. 7 i 77 § 1 kpa organy orzekające zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy" (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.12.2001r. w sprawie o sygnaturze akt V SA 1816/01 publikowany Lex numer 77645), podobne stanowisko w przedmiotowej kwestii zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 09.04.2001r. w sprawie o sygnaturze akt V SA 1611/01 publikowany Lex numer 80635 jak również w wyroku z dnia 19.03.1981 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt SA 234/81 publikowany w ONSA 1981/1/23, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "zaniechanie przez organ administracji państwowej podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwość decyzji". W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uznać za niezasadną, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Organy obu instancji poczyniły właściwe ustalenia natury faktycznej i prawnej. W szczególności dokonały zasadnej oceny przedłożonego przez uczestniczkę projektu budowlanego i w sposób prawidłowy oceniły przesłanki na podstawie, których udzieliły inwestorowi pozwolenia na budowę, zgodnie z przepisami prawa budowlanego. Jakkolwiek projekt budowlany zakłada usytuowanie ściany z otworami okiennymi w odległości 1,00m od granicy sąsiedniej działki budowlanej o nr ew. [...] ( należącej do skarżącego), co jest sprzeczne z przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który przewiduje w takim wypadku odległość 4m, to jednak organ I instancji po uzyskaniu upoważnienia Ministra Infrastruktury z 13.09.2004r., postanowieniem z 28 września 2004r. udzielił zgody na powyższe odstępstwo. W związku z tym, że postanowienie w tym zakresie nie podlega zaskarżeniu (zob. Prawo budowlane. Komentarz. 4 wydanie. Jerzy Siegień s. 144; Babiel T.B. artykuł, "gdy życie każe projektować inaczej", Rzeczypospolita 2000/9/8-t.1), to ocena jego zasadności może być dokonana jedynie w ramach odwołania od decyzji w zakresie wydania pozwolenia na budowę. Skarżący w powyższym przedmiocie nie czynił zarzutów w odwołaniu, pomimo tego, że odpis postanowienia organu I instancji został mu doręczony w dniu 4.10.2004r. W tych warunkach na organie odwoławczym nie ciążył z urzędu obowiązek wypowiadania się, co do oceny zasadności udzielonego pozwolenia. Wobec powyższego, Sąd nie dopatrując się w w/w pozwoleniu naruszenia prawa uznał, iż istniały w sprawie przesłanki do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę pomimo w/w naruszenia odległości 4m usytuowania ściany budynku od nieruchomości sąsiedniej. W zakresie innych obowiązków ciążących na inwestorze, wynikających z prawa budowlanego i w szczególności nałożonych postanowieniem organu I instancji z [...] 2004r., należy uznać, że organy obu instancji słusznie uznały, iż zostały one spełnione przez inwestora, czego nie kwestionował też skarżący. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w skardze, należało uznać, że nie są one zasadne. Jak już to podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 czerwca 2005r., kiedy rozpoznawał zażalenie skarżącego na odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, okoliczność iż pomiędzy inwestorem pawilonu handlowego a skarżącym może dojść do zamiany działek lub przesunięcia ich granic, co odsunie nieruchomość skarżącego od budowanego obiektu, nie może wpływać na treść zaskarżonej decyzji. Wskazane, bowiem zmiany własnościowe zależą od woli stron w zakresie realizacji ich praw na gruncie stosunków cywilno - prawnych. Rację ma, więc organ odwoławczy powołując argument, że ewentualne spory wynikłe na tym tle należą do kompetencji sądów powszechnych. Wywody skarżącego odnoszące się do utrudniania mu przez Urząd Gminy w N. prawa własności przez odmowę realizacji uzgodnionej wstępnie zamiany działek, przesunięcia ich granic, czy też wytoczenia sprawy o zasiedzenie nieruchomości skarżącego, nie mogą wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Urząd Gminy w N. nie jest stroną przedmiotowego postępowania, a realizacja jego uprawnień w zakresie zgłoszenia roszczenia cywilno – prawnego przed sądem powszechnym nie ma związku z przedmiotem niniejszego postępowania. W tych warunkach podniesienie przez skarżącego argumentu o naruszeniu przepisu art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polski jest bezzasadne. Przepis ten dotyczy ochrony prawnej prawa własności, a naruszenia jego skarżący nie wykazał. Za niezasadne należało też uznać podnoszone przez stronę zarzuty naruszenia przez organy obu instancji przepisów postępowania administracyjnego przez nieustosunkowanie się w decyzji pierwszoinstancyjnej do problemu zamiany działek, co skutkowało naruszeniem przepisów art. 7 -11 kpa i co wiązało się brakiem realizacji przez organy obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, zgodnie z przepisem art. 77 § 1 kpa. Pomijając już okoliczność, że zagadnienie zamiany działek, jak już to podkreślono wyżej nie było istotne w sprawie, to niezależnie od tego nie można organom zasadnie czynić w/w zarzutów naruszenia prawa procesowego, albowiem wbrew twierdzeniom skarżącego ustosunkowały się do podnoszonego przez niego zagadnienia zamiany gruntów, tak w toku postępowania, jak i w zaskarżonej decyzji. Skarżący kwestię tę poruszył w toku postępowania administracyjnego w piśmie z [...] 2004r. (vide: k.8 akt administracyjnych organu I instancji). Organ I instancji w piśmie z 27.08.2004r. udzielił stronie wyjaśnienia, iż zagadnienie to nie dotyczy przedmiotowego postępowania, albowiem może być przedmiotem uregulowań jedynie pomiędzy skarżącym z Gminą N. (vide: k. 11 w/w/ akt). Następnie wobec okoliczności, że skarżący fakt braku zamiany gruntów potraktował jako zarzut zawarty w odwołaniu od decyzji organu I instancji, organ odwoławczy ustosunkował się do niego w zaskarżonej decyzji, co przedstawiono wyżej. W tych warunkach nie sposób podzielić zarzutów strony o naruszeniu wskazanych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego przez organy obu instancji. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalono skargę.