II SA/Bd 196/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie uznania świadczeń za nienależnie pobrane postanawia umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 2 sierpnia 2013 r. A.A. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie uznania świadczeń za nienależnie pobrane. Decyzją z dnia [...] października 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] orzekło o stwierdzeniu nieważności decyzji własnej z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...] o uznaniu wypłaconego A.A. zasiłku rodzinnego na dziecko M.A. w okresie od [...] lutego 2013 r. do [...] lutego 2013 r. za świadczenie nienależnie pobrane. Pismem z dnia 20 stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało Sąd, że A.A. potwierdziła odbiór decyzji z dnia [...] października 2013 roku, znak: [...] w dniu 15 października 2013 r. i nie zwróciła się do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Chodzi zatem o przyczyny inne niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., które odnoszą się do umorzenia postępowania z powodu cofnięcia skargi lub śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi wówczas, gdy po wniesieniu skargi, w toku postępowania sądowoadministracyjnego, zaistnieje zdarzenie, które uniemożliwia osiągnięcie jego celu, tj. merytoryczne rozpoznanie skargi, albo powoduje, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdzie po złożeniu skargi, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, organ odwoławczy stwierdził nieważność decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że decyzja będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego (zainicjowanego skargą) została wyeliminowana z obrotu prawnego. Okoliczność tę należało uznać za przesłankę umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Sankcja nieważności zastosowana wobec decyzji oznacza pozbawienie mocy skutków prawnych wywołanych przez decyzję wadliwą od samego początku (ex tunc). Należy podkreślić, że nieważność decyzji istnieje już w dacie orzekania o niej, a nie dopiero od tej daty. W takim przypadku zachodzą podstawy do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.