II SA/Bd 198/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Grażyny i Stanisława P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę II SA/Bd 198/05 UZASADNIENIE Skarżący Grażyna i Stanisław P. wnieśli o wydanie zaświadczenia, że "grunty o numerach działek: [...] pod powierzchnią których znajdują się rurociągi przemysłowe nie związane technologicznie z produkcją rolniczą lub bezpośrednio służącymi do produkcji rolniczej spełniają ustawowe kryteria gruntów rolnych w rozumieniu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z dnia 3 lutego 1995 r.". Wniosek dotyczył działek położonych w miejscowości D. gm. I. Sprawa była już przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na skutek skargi w/w skarżących na bezczynność Starosty I. Wyrokiem z 01.07.2004 r. - II SAB/Bd 25/04 Sąd zobowiązał Starostę I. do dokonania czynności w sprawie o wydanie zaświadczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia akt. W dniu [...] 2004 r. Starosta I. wydał postanowienie (znak: [...]), którym na podstawie art. 219 kpa odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej tj. stwierdzającego, że działki nr [...] położone w miejscowości D. gmina I. nie są gruntami rolnymi. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że działki o numerach geodezyjnych [...] położone w D. gmina I. w rejestrze gruntów są zapisane jako użytki rolne i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 z późn. zm.) działki w/wym. stanowią grunty rolne. Zażalenie na przedmiotowe postanowienie złożyli do Wojewody [...] Grażyna i Stanisław P.y zarzucając, że zostało wydane w terminie niezgodnym z treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zostało wywiedzione na fikcji prawnej i jest pozbawione cech staranności w dochodzeniu do prawdy materialnej i obiektywnej oraz wywołuje wątpliwości co do bezstronności Przedmiotowe zażalenie zostało przekazane do rozpatrzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. na podstawie art. 138 § 1 ust, 1 w związku z art. 144 kpa wydał [...] 2004 r. postanowienie (znak: [...]), którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące między innymi gruntów tj. ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały złożone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W myśl art. 24 ust. 1 przedmiotowej ustawy informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpis do tych rejestrów. Natomiast z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.) gruntami rolnymi w rozumieniu ustawy są grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne. Podział użytków rolnych określa § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454). Bezsporny w sprawie jest fakt, że działki nr [...] położone w obrębie D. gmina I. wykazane zostały w ewidencji gruntów i budynków jako grunty orne klasy II i IIIa. Klasy powyższe potwierdza wypis z rejestru gruntów z dnia [...] 2004 r. Wskazano też, że zaświadczenie jedynie potwierdza istniejącą sytuację faktyczną lub stan prawny zawarte w prowadzonych przez organ rejestrach i dokumentach, nie kreuje zatem w sposób samodzielny żądanej okoliczności prawnej. Odnosząc się zaś do zarzutu, iż postanowienie zostało wydane w terminie niezgodnym z treścią punktu 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy organ stwierdził, że faktycznie doszło do naruszenia siedmiodniowego terminu do dokonania czynności w sprawie, z uwagi na fakt nie doręczenia postanowienia przez posłańca starostwa w wyznaczonym terminie. Niemniej jednak fakt przekroczenia terminu zdaniem organu nie może stanowić zarzutu wadliwości merytorycznego rozstrzygnięcia samego postanowienia. Grażyna i Stanisław P. na powyższe postanowienie wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucając zaskarżonemu postanowieniu, że jest dotknięte wadą kwalifikowaną, gdyż w rażący sposób narusza interes prawny strony oraz zasadę dochodzenia prawdy obiektywnej, ponadto zostało wywiedzione na fikcji prawnej i jest pozbawione staranności w dochodzeniu prawdy materialnej i obiektywnej. Wobec powyższego skarżący wnoszą o unieważnienie przedmiotowego postanowienia, jak również postanowienia Starosty I. oraz wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. Akt II SAB/Bd 25/04 z dnia 1 lipca 1004 r. przez wydanie odpowiedniego zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Problematyka wydawania zaświadczeń uregulowana została w Dziale VII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w art. 217-220. Postępowanie to ma charakter uproszczony. Wydanie zaświadczenia jest czynnością materialno-techniczną, która przyjmuje formę urzędowego dokumentu. Zgodnie z art. 217 § 1 kpa organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia. Zgodnie zaś z art. 218 § 1 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) oraz rozporządzenia ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 maja 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) ewidencje gruntów prowadzą starostwa. Z akt administracyjnych w niniejszej sprawie wynika zaś w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że przedmiotowe działki wykazane zostały w ewidencji gruntów i budynków jako grunty orne klasy II i IIIa. Potwierdza to także ostatni wypis pozyskany dnia [...] 2004 r., a więc już po wydaniu postanowienia, będącego przedmiotem zaskarżonego postanowienia. Okoliczności tej tj. takiego zapisu w ewidencji skarżący nie kwestionują. Powyższe wywody należy jeszcze uzupełnić stwierdzeniem, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 1997 r. (SA/Łd 3105/95, OSP 1996, z 6, poz. 106, z aprobującą glosą E. Ochendowskiego) wyjaśnił, co należy rozumieć przez dane znajdujące się w posiadaniu organu: "Określenie -danych znajdujących się w jego posiadaniu-, użyte w art. 218 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie może być rozumiane dowolnie i rozszerzająco przez obejmowanie nim także danych dostarczonych właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie w celu potwierdzenia faktów z tych danych wynikających". Tak więc należy w tym miejscu stwierdzić, że zaświadczenie jedynie potwierdza istniejącą sytuację faktyczną lub stan prawny zawarte w prowadzonych przez organ rejestrach i dokumentach, nie kreuje zatem w sposób samodzielny żądanej okoliczności prawnej. Nie sposób więc dopatrzyć się w zaskarżony postanowieniu (jak i poprzedzającym je) naruszenia prawa. Starosta I. z uwagi na fakt, iż wydanie zaświadczenia o żądanej przez stronę treści nie było możliwe, zgodnie z art. 219 kpa wydał przedmiotowe postanowienie odmowne, mając na uwadze dane zawarte w ewidencji gruntów. W tym miejscu należy zaś wskazać, że art. 219 kpa stwierdza, iż odmowa wydania zaświadczenia, bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie, następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Odnosząc się jeszcze do wspomnianego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 01.07.2004 r. - II SAB/Bd 25/04 w związku z powoływaniem się na niego przez skarżących, to należy zdecydowanie podkreślić fakt skądinąd oczywisty, że wyrok ten bynajmniej nie nakazywał wydania zaświadczenia o treści oczekiwanej przez skarżących (bo przecież nie mógł), a jedynie zobowiązał starostę do dokonania czynności w sprawie o wydanie zaświadczenia. Czynność ta - tj. postanowienie odmowne wydano [...] 2004 r. Z akt administracyjnych w niniejszej sprawie oraz z akt sądowych w sprawie II SAB/Bd 25/04 wynika, że powyższy wyrok z 01.07.2004 r. wpłynął do Starosty I. w dniu 07.09.2004 r. Dochowano więc nakazanego wyrokiem terminu. Z akt wynika także, że następnego dnia usiłowano przez posłańca doręczyć to postanowienie skarżącym, lecz doręczenie było nieskuteczne. W dniu następnym powtórzono czynności, lecz również nie można było doręczyć stronie przedmiotowego postanowienia, wobec czego [...] 2004 r. postanowienie wysłano drogą pocztową. Wywody zawarte w skardze o braku dochowania terminu są więc chybione i pozbawione naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wobec braku naruszenia prawa przez organ administracyjny - skargę należało oddalić.