II SA/Bd 198/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej H. P., D. P., E. G., Mi. B. oraz D. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 maja 2011 r. odrzucającego skargę H. P. D. P., E. G., M. B. oraz D. B. na decyzję Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 30 maja 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę H. P., D. P., E. G., M. B. oraz D. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę, z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżących braków formalnych skargi, polegających na uiszczeniu wpisów od skargi i nadesłaniu jej odpisów dla doręczenia ich uczestnikom postępowania, o co skarżący byli wzywani. Pismem z dnia 7 lipca 2011r. skarżący złożyli do Sądu pismo zatytułowane "wniosek", w którym podnieśli, iż pismo to nie jest skargą kasacyjną, z uwagi na to, iż sprawa w przedmiocie złożonej przez nich skargi w ogóle nie została przez sąd rozpoznana. Do powyższego pisma skarżący załączyli kopię skargi wszczynającej postępowanie, celem rozpoznania powyższej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny. W piśmie z dnia 7 lipca 2011r. skarżący zawarli szereg zarzutów i argumentów odnośnie sprawy będącej przedmiotem postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Pismo z dnia 7 lipca 2011r., uznane przez sąd rozpoznający sprawę za skargę kasacyjną, ulec musi odrzuceniu. Zwrócić uwagę należy, iż co prawda skarżący zastrzegli, że złożone przez nich pismo zatytułowane "wniosek" nie stanowi skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 maja 2011r., jednakże analiza treści wyżej wskazanego pisma stanowi o przyjęciu, iż pismo to należało uznać za osobiście sporządzoną przez skarżących skargę kasacyjną. Zwrócić uwagę trzeba, iż o treści świadczy treść i przedstawiona w tym piśmie argumentacja, a te jednoznacznie wskazują na zarzuty skarżących odnośnie postanowienia o odrzuceniu ich skargi. Powyższe zarzuty nie mogą jednak zostać rozpoznane przez sąd merytorycznie, bowiem skarga kasacyjna ulec musi odrzuceniu na etapie badania jej wymogów formalnych, a te nie zostały spełnione. Przesłanki skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej określone zostały w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zatem konieczne jest by spełniała ona wymogi formalne szczegółowo wymienione w art. 176 p.p.s.a., była wniesiona w terminie określonym w art. 177 p.p.s.a., przez podmiot wskazany w art. 173 § 2 p.p.s.a., należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.) oraz sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub inny uprawniony podmiot (art. 175 p.p.s.a). Kwestię podmiotu uprawnionego do sporządzenia skargi kasacyjnej reguluje wskazany wyżej przepis art. 175 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżących, a nie jak wymaga tego, wskazany wyżej przepis, przez radcę prawnego lub adwokata, przy czym względem żadnego ze skarżących nie ma zastosowania zwolnienie z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego określone w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z uwagi na przestawione powyżej okoliczności, przedmiotową skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił. Zwrócić ponadto uwagę należy, iż wbrew zawartego w piśmie z dnia 5 lipca 2011r. wniosku skarżących o przekazanie skargi z dnia 11 stycznia 2011r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, celem rozpoznania skargi przez ten sąd, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nie może uczynić zadość roszczeniu skarżących, z uwagi na okoliczność, iż z wynikającymi z ustaw wyjątkami, właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przewiduje rozpoznawania spraw w pierwszej instancji, a jedynie w sytuacji skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej, w niniejszej sprawie natomiast skarga kasacyjna nie została skutecznie wniesiona. Dla wyjaśnienia wątpliwości skarżących odnośnie udziału w postępowaniu stron innych niż skarżący i organ, który wydał zaskarżoną decyzję należy nadmienić, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, co wynika z art. 32 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Powyższe oznacza, że wszystkie podmioty, które brały udział w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia 20 grudnia 2010 r., Nr WI.DW.IŚ.71110-71/10 w przedmiocie pozwolenia na budowę, a nie wniosły skargi, z mocy samej ustawy są uczestnikami tego postępowania, a co za tym idzie adresatami wszelkich pism w tym postępowaniu.