II SA/Bd 201/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 lipca 2025 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] stycznia 2025r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez G. Sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: "Skarżąca") od decyzji Starosty Ś. wydanej w sprawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następujących okolicznościach sprawy. Pismem z [...] marca 2024r. G. Sp. z o.o. we W. zwróciła się do Starosty Ś. o udzielenie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w instalacji, w zakresie odzysku odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w miejscowości M. na działkach nr [...] oraz [...]. Decyzją z [...] września 2024r. nr [...] Starosta Ś. zezwolił Skarżącej na prowadzenie przetwarzania odpadów oraz ustalił stosowne parametry – tj. rodzaj, ilość odpadów, miejsce prowadzenia przetwarzania odpadów, dopuszczalne metody przetwarzania, miejsce i sposób magazynowania odpadów, a nadto dodatkowe warunki przetwarzania odpadów. Organ pouczył, że od decyzji stronie przysługuje odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem [...] października 2024r. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji, które skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., domagając się jej uchylenia w części zaskarżonej – tj. w części obejmującej rozstrzygnięcie objęte punktem V tiret czwarty i szósty. Skarżąca wskazała na przepis art. 127 § 1 k.p.a. Opisanym powyżej postanowieniem z [...] stycznia 2025r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 134 k.p.a. orzekło o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania Skarżącej od decyzji Starosty Ś. z [...] września 2024r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano na przepisy: art. 107 § 4 oraz art. 127 § 1a k.p.a. i wyjaśniono, że w rozpoznawanej sprawie organ I instancji odstąpił od uzasadnienia decyzji z powodu uwzględnienia (w ocenie tego organu) w całości żądania Skarżącej i w tej sytuacji należało przyjąć, że decyzja ta jest ostateczna w myśl art. 127 § 1a k.p.a. Te okoliczności zaś, zdaniem Kolegium, prowadzą do konkluzji, że zgodnie z art. 15 w zw. z art. 16 § 1 k.p.a., od przedmiotowej decyzji organu I instancji – jako decyzji ostatecznej – nie służy stronie odwołanie w administracyjnym toku. W tym stanie rzeczy Kolegium uznało wniesione odwołanie za niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 k.p.a. W skardze na postanowienie organu odwoławczego zarzucono naruszenie: 1. art. 134 k.p.a. w zw. z art. 107 § 4 w zw. z art. 15 w zw. z art. 16 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i przyjęcie, że w niniejszej sprawie decyzja Starosty Ś. z [...] września 2024r. jest ostateczna, podczas gdy prawidłowe zastosowanie przepisów powinno doprowadzić Kolegium do wniosku, że organ I instancji naruszył szereg przepisów ustawy o odpadach i tym samym nie można było przyjąć, że decyzja ta w całości odpowiada żądaniom strony, 2. art. 112 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i niepotraktowanie pisma strony skierowanego do Kolegium jako skargi do WSA, 3. art. 134 k.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania, podczas gdy decyzja organu I instancji nie odpowiadała w całości żądaniom wniosku. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zaskarżonym postanowieniem Kolegium, działając na podstawie art. 134 k.p.a., orzekło o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od decyzji Starosty Ś. z [...] września 2024r. r. o udzieleniu Skarżącej zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Decyzją z [...] września 2024r. Starosta Ś. zezwolił Skarżącej na prowadzenie przetwarzania odpadów oraz ustalił stosowne parametry (m.in.: rodzaj, ilość odpadów, miejsce prowadzenia przetwarzania odpadów, dopuszczalne metody przetwarzania, dodatkowe warunki przetwarzania odpadów). W decyzji tej pouczył o prawie do wniesienia odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzję doręczono Skarżącej [...] września 2024r. Jak zasadnie wskazało Kolegium Starosta Ś., na podstawie art. 107 § 4 k.p.a., odstąpił od uzasadnienia powyższej - z uwagi (jak wyjaśnił organ I instancji) na uwzględnienie w całości żądania strony. Decyzja taka jest ostateczna (art. 127 § 1a k.p.a.). Nie służy od niej odwołanie, a jej uchylenie lub zmiana, stwierdzenie jej nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w k.p.a. lub ustawach szczególnych (art. 16 § 1 k.p.a.). Skarżąca w piśmie z [...] października 2024 r. wyraźnie wskazała, że wnosi odwołanie od decyzji z [...]września 2024r. (skarży decyzję w części). W związku z tym SKO prawidłowo zakwalifikowało je jako odwołanie, a nie jako skargę do sądu administracyjnego, kierując się nie tylko tytułem pisma, ale wyraźną jego kwalifikacją (jako odwołanie). SKO zasadnie zatem na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Zgodnie z ww. art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Cytowany wyżej przepis nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli danego środka odwoławczego pod względem formalnym. Inaczej mówiąc pierwszą czynnością jaką winien podjąć organ po otrzymaniu odwołania jest sprawdzenie, czy wniesiony środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został wniesiony w przepisanym terminie. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że przysługujący stronie środek zaskarżenia nie jest dopuszczalny powoduje bezskuteczność odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji wykluczająca merytoryczną kognicję organu odwoławczego. Wskazać również należy, że kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, w sytuacji braku możliwości wniesienia środka odwoławczego ze względu na nieistnienie ku temu podstawy prawnej, czy wyczerpania przysługujących środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Z uwagi na zarzuty skargi należy podkreślić, że postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania nie ma charakteru merytorycznego, lecz jest jedynie formalnym stwierdzeniem, że odwołanie nie może zostać rozpoznane. Kolegium na tym etapie wstępnym nie był, wbrew oczekiwaniom Skarżącej, uprawnionym do badania, czy zaskarżona decyzja Starosty narusza i jakie przepisy ustawy o odpadach. Na marginesie należy też wyjaśnić, że Skarżąca skierowała do tut. Sądu skargę na decyzję Starosty Ś. z [...] września 2024r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarga ta oraz wniosek zostaną rozpoznane w odrębnym postępowaniu zarejestrowanym przed tut. Sadem pod sygn. akt II SA/Bd 145/25. Przedwczesne co najmniej byłoby zatem odniesienie się do zarzutów odnoszących się do rozstrzygnięć merytorycznych zawartych w zaskarżonej decyzji Starosty Ś. – te zostaną rozpoznane (jak wyżej wskazano) w odrębnym postępowaniu sądowym. Nie ma też znaczenia dla rozstrzygnięcia błędne pouczenie w decyzji z [...] września 2024 r. o prawie do wniesienia od niej odwołania, jak słusznie podniósł organ, błędne pouczenie nie kreuje nieistniejącego uprawienia do wniesienia odwołania. Wobec tego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.