II SA/Bd 203/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu postanawia : przywrócić termin do uiszczenia wpisu. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. T. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, wobec niezastania skarżącego pod wskazanym adresem do korespondencji (ul. [...] [...],[...] [...]), zostało dwukrotnie awizowane w dniach 12 marca 2010 r. i 22 marca 2010 r., po czym w wyniku jego nieodebrania zwrócone nadawcy. W konsekwencji uznania, iż skuteczne doręczenie skarżącemu wezwania do uiszczenie wpisu nastąpiło w dniu 29 marca 2010 r. oraz stwierdzenia, że skarżący w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania nie uiścił stosownej opłaty od wniesionej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 203/10, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa), orzekł o odrzuceniu skargi T. S. W dniu [...] kwietnia 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi wraz z dowodem uiszczania wpisu w kwocie [...] zł oraz oświadczeniem B. O. – kierowniczki Internatu Garnizonowego w [...]. We wniosku skarżący wyjaśnił, że do chwili obecnej nie otrzymał ani przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczania wpisu, ani awiza, zaś w Urzędzie Pocztowym w [...] poinformowano go, że listonosz który roznosi w danym rejonie korespondencję, z uwagi na brak skrzynki pocztowej na budynku przy ul. [...][...], całą korespondencję zostawia u kierowniczki Internatu Garnizonowego w [...] pod adresem [...] [...] [...]. Ta ostatnia zaś oświadczyła, że cała przynoszona przez listonosza poczta adresowana na ul. [...] [...] [...], zostawiana jest u niej w budynku przy ul. [...] [...] [...] , a następnie roznoszona przez panie pokojówki dla poszczególnych lokatorów Internatu Garnizonowego w [...] przy ul. [...][...] oraz wskazała, że nie jest prowadzona żadna ewidencja przyjmowanej korespondencji i, że nie jest w stanie ani potwierdzić ani zaprzeczyć czy dane awizo zostało pozostawione u niej, czy też dostarczone adresatowi. W ocenie skarżącego przytoczone okoliczności uzasadniają twierdzenie, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, w związku z czym wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu jest uzasadniony. Winę za zaistniałe zaniedbania, zdaniem skarżącego, ponoszą listonosz, kierowniczka lub pokojówki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przesłankami przywrócenia terminu są: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ppsa), złożenie przez osobę zainteresowaną wniosku o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ppsa), dochowanie nieprzywracalnego siedmiodniowego terminu do wniesienia takiego wniosku (art. 87 § 1 ppsa), dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin (art. 87 § 4 ppsa) i wystąpienie ujemnych skutków uchybienia terminu (art. 86 § 2 ppsa). Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, spełnia wszystkie przesłanki formalne wskazane przez ustawodawcę, a więc został on złożony w terminie 7 dni od dnia ustanie przyczyny uchybienia terminu, skarżący bowiem uzyskał w dniu 20 kwietnia 2010 r. informację od pracownika Wydziału Informacji, że jego skarga została odrzucona z powodu nie uiszczenia stosownej opłaty (data powzięcia wiadomości o uchybieniu terminu), zaś wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 23 kwietnia 2010 r., nadto skarżący dopełnił wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności dla której był ustanowiony przywracalny termin tj. uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł, a uchybienie przez stronę terminu do wniesienia stosownej odpłaty od skargi spowodowało dla skarżącego ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego w postaci odrzucenia jego skargi. Rozpatrując wniosek skarżącego merytorycznie, należy wskazać, iż w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie brak dokonania w terminie czynności w postaci uiszczenia wpisu, nastąpił bez winy skarżącego. Skarżący uprawdopodobnił bowiem, przedkładając stosowny dokument (oświadczenie B. O. – kierowniczki Internatu Garnizonowego w [...]), że skierowana do niego przez Sąd korespondencja nie została mu skutecznie doręczona. Opisana przez niego procedura doręczania korespondencji lokatorom Internatu Garnizonowego w [...] przy ul. [...] [...], nie spełnia zdaniem Sądu, ustawowych wymogów doręczenia pism sądowych, o których mowa w art. 65 – 81 ppsa, a w szczególności określonych w art. 73 ppsa, które pozwalają uznać fikcję prawną skutecznego doręczenia pisma. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku pozostaje okoliczność, że w Internacie Garnizonowym w [...] nie jest prowadzona żadna ewidencja przyjmowanej korespondencji i, że kierowniczka Internatu nie jest w stanie jednoznacznie wskazać czy dane awizo zostało pozostawione u niej, czy też dostarczone adresatowi. Ze względu na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, postanowił jak w sentencji.