II SA/Bd 204/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. i H. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia : odrzucić skargę. M. Sz., działając jako pełnomocnik R. M. i H. P. złożył skargę na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] września 2009 r., nr [...]w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 stycznia 2010 r., pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wykazanie uprawnienia do reprezentowania stron skarżących w niniejszym postępowaniu oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (wezwanie doręczono 15 stycznia 2010 r.). W odpowiedzi, pismem z dnia 20 stycznia 2010 r., M. Sz. przedstawił wyjaśnienia wskazujące, iż jest szwagrem R. M. i H. P. i na tej podstawie wywodzi swoje uprawnienia do reprezentowania stron skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Stosownie do treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) pełnomocnikiem strony przed sądami administracyjnymi, poza adwokatem lub radcą prawnym, może być inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Cytowany przepis ogranicza krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do wymienionych w nim podmiotów. Oznacza to, że osoby niewymienione w tym przepisie nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto wyliczenie zawarte w przytoczonym wyżej przepisie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, choćby nawet udzielone jej zostało pełnomocnictwo do działania za mocodawcę na podstawie art. 98 Kodeksu cywilnego. Wskazać w tym miejscu należy, iż sąd z urzędu obowiązany jest do czuwania nad prawidłowością zastępstwa procesowego stron. Dopuszczenie do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 w zw. z art. 271 pkt 2). (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2004 r. III CZP 32/04, Biuletyn SN z 2004 r., nr 7, poz. 8). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika konieczność legitymowania się określonym stopniem pokrewieństwa dla możliwości skutecznego reprezentowania konkretnej strony postępowania sądowoadministracyjnego. Złożone w niniejszej sprawie wyjaśnienia M. Sz., wskazujące na fakt bycia szwagrem R. M. i H. P., w świetle dyspozycji normy prawnej wynikającej z przepisu art. 35 § 1 P.p.s.a., wskazują jednoznacznie na brak uprawnień do wniesienia skargi i do działania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżących. Mając na uwadze powyższe, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.