II SA/Bd 205/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę S.S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpany tryb zaskarżenia decyzji organu I instancji.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych, doręczona skarżącej decyzja Wójta Gminy L. z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego zawierała prawidłowe pouczenie o uprawnieniu do złożenia odwołania, z którego to uprawnienia strona skarżąca nie skorzystała. Zatem przyjąć należy, iż skarżąca wyraźnie przedmiotem skargi uczyniła orzeczenie pierwszoinstancyjne, od którego w prawidłowym toku instancji przysługiwało prawo do złożenia odwołania. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, iż skierowana do Sądu skarga na decyzję organu pierwszej instancji, jako przedwczesna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.