II SA/Bd 22/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego samowoli budowlanej postanawia odrzucić skargę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] odmówił wznowienia postępowania dotyczącego samowoli budowlanej. Z pouczenia zawartego w postanowieniu wynika, że stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia przysługuje zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., za pośrednictwem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. D. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 P.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji". W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wystąpiła ze skargą na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego samowoli budowlanej. Od postanowienia tego skarżąca powinna złożyć do Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w terminie 7 dni od dnia otrzymania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanego postanowienia przysługiwało stronie prawo złożenia w terminie 7 dni zażalenia. Skoro skarżąca nie wykorzystała przysługującego jej środka prawnego celem wzruszenia zaskarżonego postanowienia, nie został zatem spełniony formalny warunek wniesienia skargi do sądu. Powyższe skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego rozpoznania skargi. Rozpoznanie takiej skargi przez Sąd stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu. O powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł w sentencji.