II SA/Bd 221/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. P. o przyznanie wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1. przyznać radcy prawnemu A. P. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) łączne wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz 2. 28 zł (słownie: dwadzieścia osiem 00/100) tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 10 września 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyznał D. S. prawo pomocy w tym obejmujące ustanowienie radcy prawnego. Wyznaczony radca prawny A. P. wnioskiem z dnia 4 grudnia 2014 r. oraz z dnia 11 grudnia 2014 r. wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego na łączną kwotę [...] zł. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Na wstępnie należy wskazać, że Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 października 2014 r. o uiszczenie stałego wpisu sądowego na podstawie § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 nr 221 poz. 2193 ze zm.), czyli Sąd nie uzależniał wysokości wpisu od wartości przedmiotu zaskarżenia. Tymczasem pełnomocnik skarżącego uzależnił swoje wynagrodzenie z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu od wartości przedmiotu sprawy. Nie sposób się z takim wyliczeniem zgodzić, ponieważ kwestią rozpoznawaną przez Sąd nie była wysokość opłaty adiacenckiej lecz samo jej ustalenie i dlatego też został pobrany wpis stały a nie stosunkowy uzależniony od wartości przedmiotu zaskarżenia. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 295,20 zł (łącznie z podatkiem VAT) stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Natomiast stosownie do § 15 pkt 2 cyt. rozporządzenia orzeczono o przyznaniu kwoty 28 zł tytułem kosztów dotyczących wydatków na korespondencję oraz od pełnomocnictwa substytucyjnego. Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz 258 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.